15 กันยายน 2564 ที่นาข้าวเนื้อที่ประมาณ 1 ไร่ ในพื้นที่หมู่ที่ 2 ต.นาหมื่นศรี อ.นาโยง จ.ตรัง ซึ่งเป็นแปลงนาของคุณย่าของนางสุพัตรา ศรีขำ อายุ 45 ปี ตอนนี้มีหญ้าชนิดหนึ่งที่ชาวบ้านเรียกกันว่า “หญ้ามารวยหรือหญ้าซ้อน” กำลังเติบโตอยู่ในนาข้าว โดยจมอยู่ใต้น้ำที่มีความลึกประมาณ 30-40 เซนติเมตร ลักษณะเป็นกอทับซ้อนกันและแผ่ออกด้านข้าง จึงเรียกอีกชื่อหนึ่งว่าหญ้าซ้อน และขึ้นเองตามธรรมชาติในที่นาแห่งนี้มานานกว่า 70-80 ปีแล้ว บางกอสูงได้ถึง 1 ฟุต และเป็นที่นาแปลงเดียวที่พบหญ้ามารวยขึ้นอยู่มากที่สุดในตำบลนาหมื่นศรี โดยตั้งแต่สมัยคุณทวดจนมาถึงคุณย่าของเธอ มักจะนำมาทำอาหารให้ลูก ๆ ได้กิน ทั้งต้ม ผัด แกง ทอด ซึ่งเชื่อว่ามีสรรพคุณในการรักษาโรคภูมิแพ้ โรคหอบหืด และมีคลอโรฟิลสูง
ซึ่งหญ้ามารวยจะเกิดขึ้นเองเพียงปีละครั้งคือเฉพาะฤดูกาลทำนา ระหว่างเดือนสิงหาคม-ตุลาคม เมื่อข้าวออกรวง หญ้ามารวยก็จะหายไป ต่อเมื่อมีการปักดำ มีน้ำท่วมขังในนา และต้นข้าวเริ่มโต หญ้ามารวยก็จะงอกขึ้นมาใหม่วนเวียนอยู่แบบนี้มาเกือบ 100 ปีแล้ว อาจเนื่องมาจากที่นาแปลงนี้ไม่ใช้สารเคมีจึงทำให้มีน้ำที่สะอาด และมีหญ้ามารวยให้เก็บกินได้ทุกปี แต่ลูกหลานรุ่นหลัง ๆ ไม่เคยคิดที่จะเอามาทำขาย จนกระทั่งเกิดการระบาดของโควิด-19 รอบแรก นางสุพัตราฯ ซึ่งเป็นแม่ค้าขายของทอดอยู่แล้ว จึงพลิกวิกฤติให้เป็นโอกาสด้วยการนำหญ้ามารวยมาชุบแป้งทอดทั้งแบบธรรมดาและแบบทรงเครื่อง ใส่กุ้งนาที่ช้อนมาเองในนาข้าว มาผสมกับเครื่องแกงกะทิบ้าง แกงพริกบ้าง ใส่ใบมะกรูด ไข่ไก่ โซดาและน้ำเย็นลงไป ทอดออกมาจนกรอบ เหลือง ขายคู่กับน้ำจิ้มมะขาม ซึ่งแบบชุบแป้งทอดธรรมดา ราคากล่องละ 50 บาท(2 ขีด) และแบบทรงเครื่องกล่องละ 100 บาท