ดร.พิศุทธิ์ ซัด รบ. ทำปชช."อกหัก" 7 ครั้ง เจียนตาย เพราะวาทกรรมนักการเมือง

30 กันยาน 2566 ดร.พิศุทธิ์ จำเริญรวย รองหัวหน้าพรรค และประธาน คกก.วิสัยทัศน์ พรรคเป็นธรรม โพสต์เฟซบุ๊ก "พรรคเป็นธรรม" ถึงกรณีการบริหารราชการของรัฐบาลนายกฯเศรษฐา ว่า เมื่อหลายวัน หลายเดือนผ่านมาประชาชนส่วนหนึ่ง "อกหัก" อย่างต่อเนื่อง

ครั้งที่ 1: เมื่อนายกรัฐมนตรี ไม่ได้มาจากพรรคอันดับหนึ่ง

ครั้งที่ 2: เมื่อพรรคอันดับหนึ่ง ไม่ได้ตำแหน่ง"ประธานสภาฯ"

ครั้งที่ 3: เมื่อพรรคอันดับหนึ่ง ไม่ได้เป็น "แกนนำจัดตั้งรัฐบาล"

ครั้งที่ 4: เมื่อพรรคอันดับหนึ่ง ถูกผลักออกไปเป็น "ฝ่ายค้าน"

ครั้งที่ 5: เมื่อพรรคร่วมรัฐบาล คือ "พรรคเดิม ๆ ที่เพิ่มสีแดง"  

ประชาชน ต้องการเปลี่ยนแปลง แต่ นักการเมืองไม่ตอบสนอง…

ครั้งที่ 6: เมื่อ"การแถลงนโยบาย" ไม่มีความเป็นรูปธรรม ให้จับต้องได้ นโยบายที่หาเสียงกันไว้ กลายเป็นวาทกรรมเทคนิค และ"เรื่องเร่งด่วน ทำทันที" กลายเป็น "เรื่องรอได้ ทำทีหลัง"

ครั้งที่ 7: เมื่อมี "นายกรัฐมนตรี และรัฐบาลใหม่" ก็เกิด "เหตุการณ์แบบเก่าๆ" ตีคู่ขนานมากับ "รัฐบาลใหม่"ทันที ส่วย ทุจริต อิทธิพล อภิสิทธิ์ชน คนมีตำหนิ ฯลฯ

แม้เปลี่ยนแปลงไม่ได้ แต่ก็ไม่ควรเลวร้ายกว่าเดิม มาถึงวันนี้ และพรุ่งนี้ "การเมือง" เข้าสู่กลไกขับเคลื่อนที่เป็นทางการ ทั้งในส่วนของ "สภา รัฐบาล และ ฝ่ายค้าน" พรรคหลายพรรคบริหารจัดการภายในเพื่อเตรียมความพร้อมในการทำงานให้มีประสิทธิผล

บางพรรค จำเป็นต้อง "ได้อย่าง เสียอย่าง" ประเทศมีรัฐบาลทำหน้าที่บริหารบ้านเมืองด้วยความสุจริต จริงจัง "ฝ่ายค้าน" มีหัวหน้าพรรคอันดับหนึ่ง ทำหน้าที่ผู้นำฝ่ายค้านด้วยประสิทธิภาพ

"สภา" มีประธานสภาและรองประธานสภา ที่ได้เคยลงมติเลือกไว้แล้วทำหน้าที่ด้วย "ความเป็นกลาง" ใครมีตำแหน่งอะไร ทำอะไร ก็จงทำโดยสุจริต จริงจัง จริงใจ ให้เป็นประโยชน์ กับประชาชน ลูกหลาน และประเทศชาติ

จะอยู่ที่ไหน ก็ไม่สำคัญ เท่ากับหน้าที่และสิ่งที่จะทำการเมือง "พฤติกรรม" ย่อมดีกว่า การเมือง "วาทกรรม"

ผมคิดสำหรับ "การเมืองใหม่" เพื่อการเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้น สิ่งที่ ย้ายไม่ได้ เปลี่ยนไม่ได้ คือ "อุดมการณ์และจุดยืน" ของพรรคและนักการเมือง

"นักการเมือง" ที่ "ยึดมั่นประชาธิปไตย" และได้รับการแต่งตั้ง ในตำแหน่งที่สำคัญ ย่อมรู้ตนเองที่จะทำงานการเมืองอย่างมีอุดมการณ์เพื่อประชาชนอย่างจริงจัง จริงใจ จะย้ายหรือจะอยู่กับพรรคเล็ก พรรคใหญ่ พรรคใน นอกสภา ย่อมอยู่ได้ทั้งสิ้น เพราะล้วนเป็น "พรรคที่มีจุดยืน อุดมการณ์ และคุณลักษณะเดียวกัน"

"ประชาชน" อกหักมาหลายครั้ง จาก "วาทกรรมและพฤติกรรม" ของนักการเมือง ไร้อุดมการณ์ "ประชาชน" ย่อมจะมีวิจารณญาณ พิจารณาเรื่องราว เห็นใจเข้าใจและพร้อมสนับสนุน "นักการเมือง ที่มีอุดมการณ์" ให้ตัดสินใจ และทำหน้าที่ตามที่ได้รับมอบหมาย  แน่นอน
เจ็บมามาก ก็ต้องจำให้มาก!