เปิดความในใจ "บิ๊กก้อง" ถึง "สารวัตรแบงค์" จากหนังสืออนุสรณ์งานพระราชทานเพลิงศพ

20 กันยายน 2566 จากเหตุการณ์คนร้ายยิง "สารวัตรแบงค์" พ.ต.ต.ศิวกร สายบัว สว.ส.ทล.1 กก.2 บก.ทล. เสียชีวิต และมีพิธีพระราชทานเพลิงศพไปเมื่อ 11 กันยายน 2566 โดยครอบครัวได้จัดทำหนังสืออนุสรณ์งานพระราชทานเพลิงศพ รวบรวมภาพถ่ายสารวัตรแบงค์ตั้งแต่วัยเยาว์, ขณะเข้าศึกษาที่โรงเรียนนายร้อยตำรวจ, ภาพความทรงจำชีวิตรับราชการตำรวจ และคำไว้อาลัยจากผู้บังคับบัญชา

โดย พล.ต.ท.จิรภพ ภูริเดช ผู้บัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง(ผบช.ก.) ได้เขียนคำไว้อาลัยถึง พ.ต.ต.ศิวกร สายบัว ระบุว่า

ถึง สิวน้องรัก

ผมได้พบกับน้องสิว ตั้งแต่สิวยศ ร.ต.ท. เป็นพนักงานสอบสวนอยู่ที่ สน.สามเสน มีอาจารย์จอมเดช (นรต.60) ซึ่งเป็นอาจารย์ของสิวขณะศึกษาต่อระดับปริญญาโทพามาแนะนำ บอกว่าน้องอยากย้ายมาทำงานที่กองบังคับการปราบปราม ผมบอกกับน้องว่าที่นี่ฝึกกันหนักนะ อยู่ที่นี่ต้องเป็นสุดยอดตำรวจ ต้องตั้งใจและอดทนมาก ซึ่งน้องก็รับปากว่าจะทำให้ได้

จากสิวคนที่สังสรรค์ตามประสาวัยรุ่น ความมีวินัย ความแข็งแรง และยุทธวิธีตำรวจยังไม่สมบูรณ์นักในวันนั้น แต่ด้วยความมุ่งมั่น และตั้งใจ ทำให้สิวได้ผ่านการฝึกอบรมและการทำงานที่ยากลำบากจนเป็นที่ยอบรับของผู้บังคับบัญชา เพื่อนร่วมงาน และผู้ใต้บังคับบัญชา

น้องสิวเป็นคนดี คนเก่ง คนขยัน เป็นนายตำรวจที่มีความรู้ความสามารถโดยเฉพาะในด้านงานสืบสวน ร่วมไขคดีสำคัญ ๆ ของกองบังคับการปราบปรามด้วยกันหลายคดีนับไม่ถ้วน รวมถึงภารกิจอื่น ๆ ที่มีความยากและท้าทาย น้องสิวไม่เคยทำให้พี่ผิดหวัง

น้องสิวเป็นคนที่มีน้ำใจ คอยเป็นห่วงเป็นใย ดูแลช่วยเหลือเกื้อกูลทุกคนเมื่อมีโอกาส น้องสิวจึงเป็นที่รักของคนรอบข้างทุกคน ในอีกมุมหนึ่งเวลาทำงานสิวก็ไม่เคยเกรงกลัวอิทธิพลใด ๆ ไม่เคยก้มหัวให้คนชั่ว สุภาพแต่พร้อมลุยเสมอ

ในฐานะผู้บังคับบัญชาและพี่ชายคนหนึ่ง พี่รู้สึกภูมิใจและเป็นเกียรติที่ได้ร่วมงานกับตำรวจน้ำดีอย่างน้องสิว แม้น้องสิวจะจากไปก่อนวัยอันควร พี่ขอให้กุศลผลบุญและคุณงามความดีที่น้องได้สะสมไว้เมื่อครั้งยังมีชีวิตอยู่ ดลบันดาลให้ดวงวิญญาณของน้องไปสู่สุคติในภพภูมิที่ดีด้วยเทอญ สิวจะอยู่ในใจพี่ ๆ และ เพื่อน ๆ ทุกคนตลอดไป

ด้าน พล.ต.ต.จรูญเกียรติ ปานแก้ว ผู้บังคับการป้องกันปราบปรามการทุจริต และประพฤติมิชอบ รักษาราชการแทน ผู้บังคับการตำรวจทางหลวง เขียนคำไว้อาลัยว่า

ถึง สิวน้องรัก

วันที่น้องได้รู้จักกับพี่และได้ร่วมกันเดินทางชีวิตในฐานะตำรวจผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ ร่วมทุกข์ ร่วมสุข ความตั้งใจของน้องได้สร้างสรรค์สิ่งดี ๆ ให้กับพี่น้องประชาชนรวมทั้งทุก ๆ คน ที่อยู่รอบตัวน้อง ปฏิเสธไม่ได้ว่าทุกคนรักน้องมาก ๆ และวันหนึ่งก็มาถึง วันที่น้องจากพวกพี่ไป โดยไม่ได้บอกลา ทุกคนต่างเอาใจช่วยขอให้น้องพ้นวิกฤตนี้ไปให้ได้ 

จนกระทั่งแพทย์ ร.พ.นครปฐม ได้เชิญครอบครัวน้องและพี่เข้าไปพบ บอกว่าไม่สามารถยื้อชีวิตน้องต่อไปได้แล้ว ถึงเวลาที่น้องจะต้องไปรอพวกเราที่สวรรค์แล้วจริง ๆ ในวาระสุดท้าย น้ำตามันไหล พี่ได้เอามือลูบหัวน้องและบอกว่าพี่ ๆ น้อง ๆ ทุกคนจะทวงความยุติธรรมให้น้องเอง หลับให้สบายเถิดน้องรัก แล้วพบกัน