"ศาลปกครอง"สั่งไม่รับฟ้อง "หมอสรณ" จำหน่ายคดีปมพ้นเก้าอี้"ประธาน กสทช."

8 สิงหาคม 2569  สำนักงานศาลปกครองกลาง มีคำสั่งยกคำร้องและไม่รับคำฟ้องในคดีที่ นายสรณ บุญใบชัยพฤกษ์ ประธานกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (ประธาน กสทช.) ยื่นฟ้องคณะกรรมการสรรหา กสทช. เพื่อขอให้เพิกถอนคำวินิจฉัยที่ชี้ว่าตนเองขาดคุณสมบัติจากการเป็นแพทย์พาร์ตไทม์

 

โดยศาลระบุชัดเจนว่า กระบวนการพ้นจากตำแหน่งตามกฎหมายจะต้องนำความกราบบังคมทูลเพื่อมีพระบรมราชโองการให้พ้นจากตำแหน่งเสียก่อน ในชั้นนี้ผู้ฟ้องคดีจึงยังไม่ถือว่าเป็นผู้ได้รับความเดือดร้อนหรือเสียหายโดยมิอาจหลีกเลี่ยงได้ และยังไม่มีสิทธิฟ้องคดีตามกฎหมาย

 

 

เปิดปมชนวนเหตุ: มติคณะกรรมการสรรหาฯ ชี้ขาด "หมอสรณ" ขัดคุณสมบัติ

คดีพิพาทดังกล่าวเกิดขึ้นหลังจาก คณะกรรมการสรรหา กสทช. (ผู้ถูกฟ้องคดี) ได้มีคำวินิจฉัยที่ 1/2569 ลงวันที่ 21 กรกฎาคม 2569 พิจารณาเรื่องคุณสมบัติและลักษณะต้องห้ามของ นายสรณ บุญใบชัยพฤกษ์ (ผู้ฟ้องคดี) ซึ่งได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งประธานกรรมการ กสทช. มาตั้งแต่วันที่ 13 เมษายน 2565

คณะกรรมการสรรหาฯ วินิจฉัยว่า นายสรณยังคงปฏิบัติหน้าที่เป็นแพทย์รับค่าตอบแทนรายชั่วโมง ณ คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล ในช่วงก่อนเข้ารับตำแหน่ง ซึ่งเข้าข่ายเป็นลูกจ้างของหน่วยงานของรัฐ อันเป็นลักษณะต้องห้ามตามมาตรา 8 (2) แห่ง พ.ร.บ. องค์กรจัดสรรคลื่นความถี่ฯ พ.ศ. 2553 และให้ถือว่านายสรณสละสิทธิในการเข้ารับตำแหน่งตามมาตรา 18 ประกอบมาตรา 8 (2) แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าว

 

 

ด้านนายสรณไม่เห็นด้วยกับคำวินิจฉัยดังกล่าว โดยมองว่าคณะกรรมการสรรหาฯ ไม่มีอำนาจกฎหมายในการวินิจฉัยคุณสมบัติหลังจากที่มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งแล้ว อีกทั้งกระบวนการพิจารณาไม่เป็นกลาง ไม่โปร่งใส และไม่เปิดโอกาสให้ชี้แจงอย่างเพียงพอ จึงได้นำคดีมาฟ้องต่อศาลปกครองกลางเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2569 เพื่อขอให้ศาลสั่งเพิกถอนคำวินิจฉัยดังกล่าวให้มีผลย้อนหลัง พร้อมทั้งยื่นคำร้องขอบรรเทาทุกข์ชั่วคราวก่อนการพิพากษา เพื่อระงับกระบวนการคัดเลือกประธาน กสทช. คนใหม่

เหตุผลศาลปกครองกลาง: ยังไม่เกิดความเสียหายในทางกฎหมาย

ศาลปกครองกลาง พิจารณาข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายแล้วเห็นว่า การฟ้องคดีปกครองตามมาตรา 42 วรรคหนึ่ง แห่ง พ.ร.บ. จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 ผู้ฟ้องคดีจะต้องเป็นผู้ได้รับความเดือดร้อนหรือเสียหาย หรืออาจจะเดือดร้อนหรือเสียหายโดยมิอาจหลีกเลี่ยงได้

แต่เมื่อพิจารณาตาม พ.ร.บ. องค์กรจัดสรรคลื่นความถี่ฯ พ.ศ. 2553 มาตรา 20 วรรคหนึ่ง (5) และวรรคสอง ระบุไว้อย่างชัดเจนว่า ในกรณีที่คุณสมบัติหรือลักษณะต้องห้ามของกรรมการ กสทช. สิ้นสุดลงเนื่องจากการกระทำอันเป็นการฝ่าฝืนมาตรา 8 "ให้นำความกราบบังคมทูลเพื่อมีพระบรมราชโองการให้พ้นจากตำแหน่ง"

ดังนั้น ในขั้นตอนปัจจุบันที่มีเพียงคำวินิจฉัยของคณะกรรมการสรรหาฯ แต่ยังไม่ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้พ้นจากตำแหน่ง ศาลจึงพิเคราะห์ว่า:

ยังถือไม่ได้ว่าผู้ฟ้องคดีได้รับความเดือดร้อนหรือเสียหาย หรืออาจจะเดือดร้อนหรือเสียหายโดยมิอาจหลีกเลี่ยงได้อันเนื่องจากการกระทำของผู้ถูกฟ้องคดี

ผู้ฟ้องคดียังไม่เป็นผู้มีสิทธิฟ้องคดีนี้ ต่อศาลปกครองตามมาตรา 42 วรรคหนึ่ง

ศาลไม่อาจรับคำฟ้องนี้ไว้พิจารณาได้ และไม่จำเป็นต้องพิจารณาคำขอเกี่ยวกับมาตรการบรรเทาทุกข์ชั่วคราวใด ๆ

องค์คณะตุลาการศาลปกครองกลาง นำโดย นายตระหง่าน เกียรติศิริโรจน์ อธิบดีศาลปกครองกลาง พร้อมด้วยรองอธิบดีศาลปกครองกลางอีก 4 ท่าน ได้แก่ นายจิรยุทธ ทรงนวล, นายนิทัศน์ จูยืนยง, นายดนัย ศรีโมรา และนายดิเรก สุคนธสาคร จึงได้มีคำสั่งลงวันที่ 7 สิงหาคม 2569 ไม่รับคำฟ้องนี้ไว้พิจารณา และให้จำหน่ายคดีออกจากสารบบความ