นักรัฐศาสตร์เสียงแตก"ดีกรีสปิริต ปชป."

แค่ไฟเขียวให้ผู้ถูกกล่าวหาลาออกจากทุกตำแหน่ง เป็นการแสดงความรับผิดชอบที่พอสมควร แก่เหตุแล้วหรือไม่ หรือว่าต้องมีอะไรมากกว่านั้น

 

โดย รศ.ดร.ยุทธพร อิสรชัย อาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช  อธิบายว่า เรื่องนี้เป็นเรื่องส่วนบุคคล เมื่อ "ปริญญ์" ลาออกจากทุกตำแหน่ง รวมถึงลาออกจากสมาชิกพรรคแล้ว พรรคก็ไม่สามารถไปสอบสวนหรือลงโทษอะไรได้อีก 

 

 

ส่วนความผิดในแง่จริยธรรมนักการเมืองนั้น มองว่า "ปริญญ์" ไม่ใช่ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง จึงถือว่าไม่มีความผิด เป็นคนละส่วนกับคดีความทางกฎหมาย 

 

สำหรับหลายฝ่ายออกมาเรียกร้องให้กรรมการบริหารพรรคออกมารับผิดชอบต่อกรณีที่เกิดขึ้นนั้น เป็นเรื่องสปิริตทางการเมือง ไม่ได้เกี่ยวข้องกับการดำเนินคดี และไม่ใช่ความผิดของกรรมการบริหารพรรค จึงถือว่าเป็นเพียงเป็นข้อเรียกร้องทางสังคม 

สำหรับผลกระทบที่จะเกิดขึ้นกับพรรคประชาธิปัตย์ โดยเฉพาะในสนามเลือกตั้งผู้ว่าฯกทม. ถือว่า กระทบมากแน่นอน ทั้งภาพลักษณ์ของพรรค ทั้งการเลือกตั้งผู้ว่าฯกทม. และสมาชิกสภา กทม. หรือ ส.ก. ที่กำลังจะเกิดขึ้น

 

เพราะปริญญ์มีตำแหน่งเป็น ผู้อำนวยการศูนย์เลือกตั้งผู้ว่าฯกทม. และ ส.ก. ซึ่งขณะนี้มาได้ครึ่งทางแล้ว การต้องหาบุคคลใหม่ การเปลี่ยนม้ากลางศึกมีผลแน่นอน และแม้คุณปริญญ์จะลาออกไปแล้ว ยังคงมีความเคลื่อนไหวของม็อบต่างๆ ออกมาเรียกร้องให้ทางพรรคแสดงความรับผิดชอบมากขึ้นด้วย 

 

ขณะที่ ผศ.ดร.เชษฐา ทรัพย์เย็น อาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี อธิบายว่า ต้องดูก่อนว่าบุคคลที่ถูกกล่าวหามีตำแหน่งสำคัญในพรรคหรือไม่ จากกรณีของ"ปริญญ์"เป็นรองหัวหน้าพรรค และเป็นรองที่ไม่ไร้บทบาท เพราะได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่สำคัญในการเลือกตั้ง เป็นผู้อำนวยการศูนย์เลือกตั้งผู้ว่าฯกทม. จึงถือเป็น public preson หรือ บุคคลสาธารณะ ฉะนั้น แม้การกระทำที่ถูกกล่าวหาจะเป็นเรื่องส่วนบุคคล แต่ก็ต้องเกี่ยวข้องกับความรับผิดชอบของพรรคที่มีต่อบุคคลนี้ 

 

อย่างไรก็ตาม กรณีที่ถูกกล่าวหาอยู่ในขณะนี้ เคยมีเรื่องลักษณะเดียวกันเกิดขึ้นในต่างประเทศ มีหลักฐานระดับหนึ่ง แต่ทางพรรคก็ยังตัดสินใจรับเข้าพรรค และให้ดำรงตำแหน่งสำคัญ เมื่อพรรคตัดสินใจรับเข้ามา จึงยากที่จะปฏิเสธความรับผิดชอบ แม้ผู้ถูกกล่าวหาจะลาออกไปแล้ว แต่พฤติกรรมที่ถูกกล่าวหาเกิดขึ้นในขณะดำรงตำแหน่งสำคัญของพรรค ดังนั้น จึงไม่สามารถปฏิเสธความรับผิดชอบได้ เพราะพรรคการเมืองเป็นของประชาชน และมีบทบาทการสรรหาบุคลากรเข้ามาในพรรค ในทางทฤษฎีรัฐศาสตร์ จึงแยกไม่ได้ว่าเป็นเรื่องส่วนบุคคล 

 

ส่วนความรับผิดชอบจะเป็นระดับไหนนั้น ถ้าเป็นกรณีที่กรรมการบริหารพรรคไม่รู้เห็นเลย ก็ถือว่าเป็นความผิดพลาดละเลย ก็ต้องยอมรับ ก็ต้องออกมาขอโทษ และสัญญากับประชาชนว่า ในการคัดสรรผู้บริหารรอบต่อไป จะคัดเลือกบุคคลที่มีคุณสมบัติที่ดี ไม่มีปัญหาแบบนี้อีก แต่ถ้าพรรครู้อยู่แล้ว ซึ่งตามที่มีข่าวก็เชื่อว่าพรรครู้ปัญหาอยู่แล้ว แต่ก็ยังรับเข้ามา ก็เข้าข่ายจงใจ ละเมิดต่อคุณธรรมขั้นพื้นฐาน ผู้บริหารพรรคควรรับผิดชอบด้วยการลาออกจากตำแหน่ง แต่ต้องพิสูจน์ให้ได้ว่าผู้บริหารพรรครู้อยู่ก่อนแล้ว และยังจงใจรับเข้ามา และมอบบทบาทสำคัญ 

 

สำหรับผลกระทบต่อการเลือกตั้งผู้ว่าฯกทม.นั้น กระทบแน่นอน เพราะเชื่อมโยงกับพรรค คู่แข่งขยายแผลได้มาก กระแสแบบนี้จะกระพือต่อเนื่องได้ 3-4 สัปดาห์ กว่ากระแสจะตกก็ใกล้ๆ กับการลงคะแนนเลือกตั้งผู้ว่าฯกทม.พอดี ก็จะทำให้ผู้สม้ครที่ฐานเสียงใกล้เคียงกัน ได้รับอานิสงส์ทางบวกไปจากการย้ายค่ายของแฟนคลับประชาธิปัตย์ 

 

ด้าน ดร.ถวิลวดี บุรีกุล ผู้อำนวยการสำนักวิจัยและพัฒนา สถาบันพระปกเกล้า โพสต์เฟซบุ๊กส่วนตัวในประเด็น "จริยธรรมของผู้นำและการกระทำความรุนแรงทางเพศ ทำอย่างไรจึงจะให้นักการเมืองมีสำนึกรับผิดชอบต่อการกระทำของตนเอง" โดยเนื้อหาระบุว่า

 

 

จากกระแสข่าวเรื่องของการกระทำความรุนแรงทางเพศที่เกิดขึ้นนั้น สะท้อนให้เห็นถึงความตื่นตัวของสังคมไทยในเรื่องนี้ ตลอดจนสะท้อนถึงสิ่งที่ขาดหายไป หรือควรเติมเต็มในสังคมไทย คือ การให้ความรู้กับสังคมในเรื่องของการเคารพสิทธิของบุคคล การไม่ไปละเมิดความเป็นส่วนตัวหรือแตะต้องร่างกายของผู้อื่นโดยเขาไม่ยินยอม

 

รวมทั้งสังคมต้องมีมาตรการในการดูแลและปกป้องประชาชนในเรื่องนี้ การมีกลไกที่ไว้ใจได้ในการสื่อสาร รับเรื่อง ให้คำแนะนำปรึกษา ในกรณีที่ผู้ถูกกระทำต้องการความช่วยเหลือ การให้ความช่วยเหลือได้อย่างทันท่วงที หรือมีการให้คำปรึกษาโดยไม่ต้องเกรงกลัว ตลอดจนมาตรการในการเยียวยา ฟื้นฟูสภาพจิตใจและร่างกาย

 

ส่วนในทางการเมืองนั้น มีการศึกษาเรื่องของการตัดสินใจที่จะเลือกผู้สมัครของประชาชนในต่างประเทศ ผลการศึกษาพบว่า ประชาชนจำนวนมากกว่าครึ่ง ตอบว่าจะไม่เลือกผู้สมัครที่มีประวัติหรือมีพฤติกรรมล่วงละเมิดทางเพศ ดังนั้น ผู้ที่เป็นบุคคลสาธารณะ โดยเฉพาะนักการเมือง ตลอดจนผู้นำต่างๆ ควรจะต้องมีสำนึกรับผิดชอบต่อการกระทำของตนเอง และมีจริยธรรมสูง โดยเฉพาะเรื่องของการไม่ละเมิดทางเพศและไม่กระทำความรุนแรงต่อผู้อื่น ด้วยเหตุนี้จึงเป็นเรื่องที่พรรคการเมืองทุกพรรคควรจะหันมาดำเนินการเรื่องของการมีมาตรฐานทางจริยธรรมเรื่องนี้ และบังคับใช้ให้เป็นผลด้วย 

 

ขณะที่รัฐบาลควรมีนโยบาย ตลอดจนมีโครงการที่จะช่วยเหลือในเรื่องนี้ เป็นการจัดทำนโยบายและงบประมาณที่คำนึงถึงการป้องกันความรุนแรงทางเพศ และใส่ใจกับความเสมอภาคระหว่างเพศอย่างแท้จริง นอกจากนี้ ผู้บริหารท้องถิ่น โดยเฉพาะผู้ที่จะมาเป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ก็สามารถช่วยเหลือในเรื่องนี้ได้ โดยมีนโยบายและไปสู่การปฏิบัติได้จริงเช่นกัน แต่จนถึงขณะนี้ยังไม่เห็นนโยบายที่เป็นรูปธรรมจากผู้สมัครคนใด