"ได้โปรดเถอะ หนูขอร้อง หนูอยากเจอแม่..."
นี่คือหนึ่งในข้อความจากสมุดบันทึกของ "รูนะ" (ชื่อสมมติเพื่อปกปิดความเป็นส่วนตัว) เด็กสาววัย 16 ปี ที่เขียนบรรยายถึงความโหยหาบ้าน คิดถึงฝีมือทำอาหาร และอ้อมกอดของแม่ ตลอดช่วงเวลา 18 วันที่เธอต้องทนทุกข์ทรมานอยู่ในห้องขังของตำรวจ
การถูกคุมขังของรูนะ และการเสียชีวิตในเวลาต่อมา ได้กลายเป็นชนวนให้แม่ของเธอยื่นฟ้องตำรวจจังหวัดเฮียวโงะ โดยระบุว่าเป็นการจับกุมและควบคุมตัวโดยมิชอบด้วยกฎหมาย กระบวนการพิจารณาคดีนี้ได้กลายเป็นจุดสนใจที่บีบให้สังคมต้องหันมามองวิธีการที่ญี่ปุ่นปฏิบัติต่อเยาวชนที่ตกเป็นผู้ต้องสงสัย
🔵 [ชนวนเหตุ: จากผู้ดูแลผู้ป่วย สู่ผู้ต้องหาที่ถูกพรากอิสรภาพ]
"โยโกะ" (ชื่อสมมติ) แม่ของรูนะผู้เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว เล่าว่า ครอบครัวของเธอประกอบกิจการสถานดูแลผู้สูงอายุและผู้ต้องการการดูแลพิเศษในจังหวัดเฮียวโงะ รูนะเติบโตมาในสภาพแวดล้อมนี้ เธอเป็น "เด็กสาวผู้ร่าเริง" และมีความมุ่งมั่นว่าสักวันจะสืบทอดกิจการต่อจากครอบครัว
แต่จุดพลิกผันเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 17 มิถุนายนปีที่แล้ว ตำรวจได้บุกมาควบคุมตัวรูนะวัย 16 ปีจากสถานดูแล โดยสงสัยว่ามีการทำร้ายร่างกายเกิดขึ้น โยโกะยืนยันว่าลูกสาวไม่ได้ทำร้ายใคร เพียงแค่พยายามใช้มือประคองบริเวณคางของผู้พักอาศัยคนหนึ่งที่กำลังอยู่ในภาวะตื่นตระหนก เพื่อป้องกันไม่ให้เขากัดผู้อื่น
รูนะปฏิเสธข้อกล่าวหาและไม่เคยถูกตั้งข้อหาใดๆ แต่ตำรวจกลับพาตัวเธอไปก่อนที่โยโกะจะทันได้พบหน้าลูกสาว ที่เลวร้ายกว่านั้นคือ ตลอด 18 วันของการคุมขัง โยโกะถูกศาลสั่งห้ามไม่ให้ไปเยี่ยมลูกโดยเด็ดขาด! ตามคำร้องของอัยการที่อ้างว่าในฐานะเจ้าของสถานที่ โยโกะอาจเข้าไปยุ่งเหยิงกับพยานหลักฐานได้