สอบถามนายสัมฤทธิ์และนางเอ พ่อและแม่ ของเด็กหญิงบี เล่าว่า ตนเลิกงานกลับมาถึงห้องพักเวลา 18.00 น. เห็นลูกมีอาการผิดปกติ คือร้องไห้ส่งเสียงดัง หวาดกลัวและหวาดระแวงไปหมด เข้าไปถามก็ไม่ตอบ เอาแต่ร้องไห้อย่างเดียว ปกติลูกสาวได้ไปเล่นกับเพื่อนใกล้ ๆ บางครั้งก็ขึ้นไปเล่นบนเขาที่อยู่ด้านหลังห้องพัก ตนก็ไม่รู้ว่าไปเล่นหรือไปลบหลู่อะไรมา ยังไม่สามารถฟันธงได้ เพราะสอบถามลูกสาวไม่ยอมพูด เอาแต่ร้องไห้อย่างเดียวเลย
ต่อมาวันนี้ (8 มกราคม 2566) ผู้สื่อข่าวเดินทางไปยังที่เกิดเหตุอีกครั้ง พบเด็กหญิงบี ยังอยู่ในอาการหวาดผวา และระแวง ขณะที่นายสัมฤทธิ์ พ่อของเด็กหญิงบี ได้พาผู้สื่อข่าวไปชี้ยังจุดที่เกิดเหตุเป็นเชิงเขาหลังห้องเช่า พบเป็นป่าหญ้า 2 ฝั่งของถนนดินมีรกทึบ
นายสัมฤทธิ์ บอกว่า ช่วงเช้านี้ลูกอาการดีขึ้น และได้เล่าให้ตนฟังว่า เมื่อวานออกมาตามหาน้องเหมือนทุกครั้ง แต่ครั้งนี้มีคนร้ายเป็นชายมีลักษณะผิวดำตัวเตี้ยมีหนวดยาวเข้ามาอุ้ม แล้ววิ่งเข้าไปในป่า หวังจะข่มขืน แต่ลูกสาวตกใจกลัวแล้วร้องไห้เสียงดัง ขอความช่วยเหลือ คนร้ายเห็นท่าไม่ดีจึงรับวิ่งหนีเข้าไปในป่า ลูกสาวจึงวิ่งร้องไห้กลับมาห้อง
ได้พาลูกไปหาหมอและตรวจร่างกายมาแล้วผลตรวจออกมาปกติ ยังไม่ถูกทำร้าย หรือล่วงละเมิด ซึ่งลูกสาวมีอาการดีขึ้น แต่ยังหวาดกลัว และระแวงคนอยู่