การเน้นย้ำเรื่อง OPSEC ในตอนนี้ สะท้อนว่าเราได้ "บทเรียน" จากความเปราะบางที่เคยเกิดขึ้น กล่าวคือ
1. กับดักของความดีใจ
- หลังประสบความสำเร็จในปฏิบัติการทางทหาร กำลังพลหรือประชาชน มักโพสต์ภาพอาวุธยุทโธปกรณ์ และระบุพิกัดที่ชัดเจน หรือเผยแพร่แผนการเคลื่อนทัพลงโซเชียลมีเดีย แม้จะทำไปเพื่อสร้างขวัญกำลังใจในประเทศ แต่ในทางทหาร นี่คือการมอบ "ข่าวกรอง" ให้ฝ่ายตรงข้ามฟรีๆ
2. การรั่วไหลทางข้อมูล
- หมายถึงความผิดพลาด ซึ่งอาจไม่ใช่การแพ้ในสนามรบ แต่เป็นการแพ้ใน "พื้นที่ข่าวสาร" การเผยแพร่ข้อมูลมากเกินไปทำให้ฝ่ายตรงข้ามอ่าน "ขั้นตอนการปฏิบัติงานมาตรฐาน" ของไทยออก
3. กับดักของ "คลิปกระแสชาตินิยม"
- การพยายามสร้างคลิปวิดีโอแนวชาตินิยม เป็นดาบสองคมที่มักส่งผลเสียในระดับยุทธศาสตร์ เพราะ
กลายเป็นหลักฐานให้ฝ่ายตรงข้ามนำไปตัดต่อและบิดเบือนให้ดูเหมือนไทยเป็น "ผู้รุกราน" หรือ "ใช้กำลังข่มขู่" เพื่อนำไปฟ้องร้องในเวทีโลก
ในเวทีโลก ฝ่ายที่ดู "อ่อนแอกว่า" มักได้รับความเห็นใจ การโชว์ภาพความน่าเกรงขามทางทหารที่มากเกินไป อาจทำให้ภาพลักษณ์ไทยกลายเป็น "พี่เบิ้มที่รังแกเพื่อนบ้าน" แม้ว่าเราจะเพียงแค่ป้องกันเขตอธิปไตยของตนเองก็ตาม
คลิปไวรัลหลายคลิปมักติดใบหน้ากำลังพล, เครื่องหมายหน่วย, หรือภูมิประเทศที่สำคัญ ซึ่งช่วยให้ฝ่ายตรงข้ามวิเคราะห์หน่วยรบของเราได้ง่ายขึ้น