มีประเด็นที่น่าสนใจ คือ มีเหตุผลที่สภามหาวิทยาลัยรามคำแหง นํามาอ้างให้การลงมติถอดถอน โดยนําข้ออ้างบางข้อที่นําไปสู่การลงมติถอดถอน คือ การเลื่อนการประชุมสภามหาวิทยาลัยฯ สร้างความเสียหายให้กับมหาวิทยาลัย นั้น ข้อเท็จจริง พบว่าตามที่เป็นข่าว อธิการบดี สืบพงษ์ ได้ชี้แจงเหตุผลในเกี่ยวกับการไม่เรียกประชุมไปแล้ว ส่วนความเสียหายกับมหาวิทยาลัยความเป็นจริง ชาวม.รามคําแหง ก็ทราบดีว่าไม่ได้เกิดความเสียหายร้ายแรงอะไร??
กลุ่มปกป้องธรรมาภิบาลรามคําแหง เห็นว่า ความเสียหายที่อ้างขึ้นบางเรื่อง ก็มาจากกลุ่มขบวนการที่ไม่ยอมเสนอเรื่องบางเรื่องมาให้อธิการบดีเกษียนหนังสือ จนเกิดความล่าช้า ที่เขาเรียกกันว่า “เป็นการวางยา” แต่ก็ไม่ฟังเหตุผล จะขอให้ลงมติอย่างเดียว
ในประเด็นนี้ มีคําถามตามมาว่า ถ้าเรื่องไม่เรียกประชุม (ซึ่งกฎหมายให้อํานาจอยู่ในดุลพินิจ ของอธิการบดี) เป็นบรรทัดฐานถึงขนาดให้ถอดถอน (ในขณะที่ผู้ทรงคุณวุฒิในสังคมหลายท่านออกมาสัมภาษณ์ว่า ทําได้ดีสุดแค่ตักเตือน) ลักษณะแบบนี้เป็นการมาก้าวก่ายงานบริหารหรือไม่
ขณะเดียวกัน หากมหาวิทยาลัยแห่งใด มีอธิการบดีที่ไม่ซูฮก หรือไม่เกาหลังกับสภามหาวิทยาลัย ก็ต้องโดนทุกคน เพราะขบวนการแบบนี้ทํากันได้ง่ายมากในการถอดถอน ซึ่งขัดกับ หลักธรรมภิบาลอย่างร้ายแรง??