28 ตุลาคม 2491 พอล มุลเลอร์ ได้โนเบลจากผลงาน " ดีดีที "

พอล แฮร์มันน์ มุลเลอร์ หรือที่รู้จักในชื่อ พอลลี่ มุลเลอร์ (12 มกราคม  2442 – 13 ตุลาคม 2508) เป็นนักเคมีชาวสวิส ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยา หรือที่ปัจจุบันเรียกว่าสาขาการแพทย์ เมื่อ 28 ตุลาคม 2491 จากการค้นพบคุณสมบัติของดีดีทีในการฆ่าแมลงเมื่อปี  2482 และการใช้ดีดีทีในการควบคุมโรคที่มีพาหะนำโรค อย่างเช่น ไข้มาลาเรีย และไข้เหลือง

 

Dichlorodiphenyltrichloroethane หรือที่เรียกกันทั่วไปว่าดีดีที เป็นสารประกอบทางเคมีที่เป็นผลึกไม่มีสี ไม่มีรส และเกือบจะไม่มีกลิ่น เดิมที ได้รับการพัฒนาให้เป็นยาฆ่าแมลง แต่ต่อมาชื่อเสียงของมันต้องดับไปจากเรื่องผลกระทบที่มีต่อสิ่งแวดล้อม 

 

ดีดีที ถูกสังเคราะห์ขึ้นครั้งแรกในปี 2417 โดย " ออธมาร์ ไซด์เลอร์ " นักเคมีชาวออสเตรีย คุณสมบัติในการฆ่าแมลงของดีดีทีถูกค้นพบโดย พอล แฮร์มันน์ มุลเลอร์ ในปี 2482 ดีดีทีถูกใช้ในช่วงครึ่งหลังของสงครามโลกครั้งที่ 2 เพื่อจำกัดการแพร่กระจายของโรคมาลาเรียและไข้รากสาดใหญ่ที่เกิดจากแมลงในหมู่พลเรือนและทหาร มุลเลอร์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยา หรือการแพทย์ในปี  2491 "สำหรับการค้นพบว่า ดีดีทีมีประสิทธิภาพสูงในฐานะยาพิษประเภทสัมผัสต่อสัตว์ขาปล้องหลายชนิด"

 

ภายในเดือนตุลาคม 2488 ดีดีทีมีจำหน่ายทั่วไปในสหรัฐอเมริกา แม้ว่าจะได้รับการส่งเสริมจากรัฐบาลและอุตสาหกรรมเพื่อใช้เป็นยาฆ่าแมลงทางการเกษตรและในครัวเรือน แต่ก็มีข้อกังวลเกี่ยวกับการใช้งานมาตั้งแต่ต้น การต่อต้านดีดีทีได้รับความ สนใจอย่างมาก หลังจากการตีพิมพ์หนังสือ Silent Spring ของราเชล คาร์สัน ในปี 2505 หนังสือพูดถึงผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมที่สัมพันธ์กับการใช้ดีดีทีอย่างแพร่หลายในการเกษตรในสหรัฐอเมริกา และมีการตั้งคำถามถึงตรรกะของการกระจายสารเคมีที่อาจเป็นอันตรายออกสู่สิ่งแวดล้อมโดยแทบไม่มีการตรวจสอบผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อมและสุขภาพของสารเคมีเหล่านั้นก่อน หนังสือดังกล่าวอ้างว่าดีดีทีและยาฆ่าแมลงอื่น ๆ ก่อให้เกิดมะเร็ง และการใช้ทางการเกษตรของพวกมันเป็นภัยคุกคามต่อสัตว์ป่า โดยเฉพาะนก 

 

แม้ว่าคาร์สันจะไม่เคยเรียกร้องให้มีการสั่งห้ามการใช้ดีดีทีโดยเด็ดขาด แต่การตีพิมพ์ดังกล่าวถือเป็นเหตุการณ์สำคัญสำหรับการเคลื่อนไหวด้านสิ่งแวดล้อมและส่งผลให้เกิดเสียงร้องเรียนของสาธารณะ ซึ่งในที่สุดในปี 2515 ได้มีการห้ามไม่ให้มีการใช้ดีดีทีในการเกษตรในสหรัฐอเมริกา

การห้ามใช้ทางการเกษตรทั่วโลกได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการภายใต้อนุสัญญาสตอกโฮล์มว่าด้วยสารมลพิษที่ตกค้างยาวนานซึ่งมีผลตั้งแต่ปี 2547 ดีดีทียังคงมีการใช้อย่างจำกัดในการควบคุมพาหะนำโรคเนื่องจากมีประสิทธิภาพในการฆ่ายุง ซึ่งช่วยลดการติดเชื้อมาเลเรียได้ แต่การใช้ ก็เจอกับปัญหาความขัดแย้งเนื่องจากความกังวลด้านสิ่งแวดล้อมและสุขภาพ

 

เช่นเดียวกับการผ่านกฎหมายว่าด้วยสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ การห้ามใช้ดีดีทีของสหรัฐอเมริกายังเป็นปัจจัยสำคัญในการกลับมาของนกอินทรีหัวล้าน นกประจำชาติของสหรัฐอเมริกา และเหยี่ยวเพเรกริน จากการใกล้สูญพันธุ์ในแผ่นดินใหญ่สหรัฐ