เห็นแล้วหิว เมนูภาพอาหารกลางวันเด็กนักเรียนใน จ.อุทัยฯสุดหรู

ผู้ใช้เฟซบุ๊ก Pattamaporn Nopparat หรือครูปัทม์ ได้โพสต์ภาพตนเองและมื้ออาหารกลางวันของเด็กๆที่โรงเรียน พร้อมข้อความระบุว่า วันนี้สอนถึงประมาณ 17.00 น. ค่ะ หยิบโทรศัพท์มาดูแปลกใจทำไมวันนี้ยอดผู้ติดตามเพิ่มขึ้นเยอะจัง ทั้งๆที่ยอดไลค์ขนมจีนน้ำพริกก็ไม่เท่าไหร่ เห็นน้องจูน แท็คมา พี่ปี 4 อินบ็อกซ์มา ตั้งสติแล้วเข้าไปอ่าน (เพราะหวั่นใจแอบกลัวดราม่าเหมือนปีที่แล้ว) พอได้อ่านแล้วรู้สึกดีมากเลยค่ะ ขอบคุณเพจ ตามติดชีวิตแม่บ้านแขก มากๆเลยนะคะ ขอบคุณ สมาคมเราจะผอมด้วยเมนูจากหม้อทอดไร้น้ำมัน ที่มีสมาชิกใจดีคอยให้การสนับสนุนเสมอมา และขอบคุณพี่น้องคณะครู ขอบคุณเจี๊ยบ ขอบคุณผู้ปกครองนักเรียนโรงเรียนบ้านเพชรน้ำผึ้ง รวมถึงเพื่อนๆ และครอบครัวของปัทม์ด้วยที่อยู่เคียงข้าง ช่วยเหลือ สนับสนุนในทุกสิ่งที่ปัทม์อยากทำเพื่อเด็กๆ ปัทม์ไม่เคยได้รางวัล ได้โล่ ได้เกียรติบัตรอะไรจากสิ่งที่ปัทม์ทำทุกวันหรอกค่ะ แต่ปัทม์สุขใจที่ได้แสดงออกอย่างเต็มที่ในหน้าที่ที่ได้รับมา แค่นี้ก็มีความสุขมากแล้วค่ะ #ขอบคุณนะคะ

นี่คือผลผลิตที่ดีงามของมศว. ด้วย ทั้งในด้านความคิด การแสดงออก การพัฒนา... คุณครูสามารถใช้งบที่รัฐมอบให้จำนวน 20 บาทต่อหัวในการสร้างสรรค์หน้าตาอาหารกลางวันของเด็กออกมาได้สวยงาม หลากหลาย และที่สำคัญครบองค์โภชนาการที่เด็กควรได้รับ นอกจากที่คิดทำอะไรดีๆแบบนี้ มันเห็นถึงการบริหารงานของครูที่ดีด้วยนะ เพราะโรงเรียนบ้านเพชรน้ำผึ้งเป็นโรงเรียนขนาดเล็กในชุมชน คุณครูมีเพียง 7 ท่าน ทำอาหารได้ขนาดนี้

คุณครูและเด็กๆก็มาช่วยกันทำงานด้วย ต้องหมุนเวียนสับเปลี่ยนกันในการทำงาน และที่สำคัญที่ครูปัทม์ให้สัมภาษณ์เอาไว้ว่าดีที่เจอแม่ครัวเปิดใจ ช่วยสร้างสรรค์อะไรใหม่ๆ นี่เชื่อว่าครูปัทม์แสดงให้เห็นตั้งแต่ผู้บริหาร ผู้ปกครองเด็ก เพื่อนร่วมงาน เด็ก รวมถึงแม่ครัว และคนในชุมชนได้เห็นวิถีใหม่ๆ ได้ทานอะไรแปลกใหม่ที่ในชีวิตเด็กบางคนในโรงเรียน อาจจะไม่เคยทำก็ได้ ความดีอีกอย่างคือการจัดสรรเงิน 20 บาทที่ได้มาค่ะ ครูบอกว่าเริ่มแรกอาจจะมีแค่หมูไก่ แต่เด็กก็ได้รับอาหารแปลกใหม่ ผลัดเปลี่ยนไปเสมอ ง่ายๆว่าเมนูหนึ่งเดือน ไม่มีซ้ำกันเลยซักวัน พอผู้ปกครอง คนในชุมชนที่เด็กที่ไปโรงเรียนก็เป็นลูกเป็นหลาน เห็นกันมาตั้งแต่เด็ก ก็เริ่มช่วยครูแบ่งเบาภาระโดยการมอบสิ่งต่างๆที่ตัวเองมีให้ ทั้งผัก ไข่ ได้อะไรมาก็แบ่งปันกัน เป็นวิถีชุมชนที่เหนียวแน่นมาก

ครูปัทม์สร้างอิมแพคที่ดีๆอีกรอบ หลังจากเริ่มโพสต์ภาพอาหารในโซเชียลไปจนกลายเป็นไวรัล คนเริ่มสนใจ ผู้สนับสนุนทางเอกชนก็เข้ามา เด็กๆได้ทานอาหารหลากหลายขึ้นกว่าเดิม คุณคะ ซูชิ พิซซ่า ฉู่ฉี่ปลาดอลลี่ บะหมี่เป็ดย่าง เครป สปาเก็ตตี้ คือนี่อาหารกลางวันโรงเรียนค่ะคุณ โรงเรียนลูกสาวดิฉันที่อังกฤษ อาหารกลางวันดูหดหู่ไปเลย ซ้ำซากมาก เอาแค่เด็กทานได้ แต่ไม่ให้ลองอาหารแปลกใหม่ใดๆ ครูเริ่มโพสในกรุ๊ป สมาคมเราจะผอมด้วยเมนูหม้อทอดไร้น้ำมัน เอาหม้อทอดมาลองทำอาหารให้เด็กทาน ผลพวงจากที่โพสต์คือได้แรงสนับสนุนเยอะมากจากคนในกรุ๊ป ส่งขนม อาหารมาให้เด็กทานไปอีกค่ะ

ผลพวงจากที่เด็กกินอิ่ม กินอร่อย คือทำให้เด็กมีสุขภาพจิตที่ดี ความสุขในโรงเรียนเพิ่มขึ้นเพราะแค่เรื่องปากท้องครูยังใส่ใจขนาดนี้ เรื่องเรียนจะใส่ใจขนาดไหน อุ่นตามดูเฟซบุ๊กมีพาเด็กๆไปออกทริปชมสวนผัก ไปดูวิถีชุมชน ได้ทดลองทำด้วยตัวเอง ได้เล่นสนุก มีกิจกรรมมากมาย เฮ้ย เป็นโรงเรียนเล็กๆที่เต็มไปด้วยคุณภาพจริงๆ ดีใจกับผู้ปกครอง ที่สำคัญอุ่นประทับใจตอนอ่านเฟซบุ๊กครูปัทม์ อย่างตอนให้เด็กเขียนเล่าประสบการณ์ของตนเอง ครูโพสต์ว่ามันเยอะ แต่ตั้งใจจะอ่านให้ครบทุกบรรทัดและทุกคน นั่นเหมือนการประเมินผลงาน ความชอบไม่ชอบของเด็กที่สามารถนำมาใช้ปรับปรุงตัวเองให้ดียิ่งๆขึ้นไป ดีใจกับเด็กโรงเรียนนี้จริงๆค่ะ It's not about quantity, it's about quality

เครดิตภาพ : เฟซบุ๊กครูปัทม์ Pattamaporn Nopparat

ปล. อุ่นเคยเห็นอีกโรงเรียนหนึ่งที่เริ่ดเหมือนกัน อยู่ทางใต้ที่คุณครูเป็นมุสลิม อันนั้นก็เริ่ดค่ะ เดี๋ยวเจอแล้วจะเอามาแปะให้ดูค่ะ