ชีวิตของผมคลุกคลีกับมวยไทยในหลาย ๆ ด้าน พ่อผู้ล่วงลับของผมเป็นผู้แนะนำให้รู้จักมวยไทยตอนผมอายุ 9 ขวบ ท่านพาผมไปที่สนามมวยลุมพินีเพื่อชมการแข่งขันบ่อยครั้ง มันเป็นหนึ่งในความทรงจำวัยเด็กที่ผมชอบที่สุด
เมื่อผมอายุ 13 ปี ผมเริ่มฝึกมวยไทยภายใต้การชี้แนะของ ครูยอดธง เสนานันท์ ผมยังจำวันแรกของการฝึกได้ชัดเจน ตอนนั้น ค่ายมวยศิษย์ยอดธง เป็นค่ายมวยไทยอันดับ 1 ของประเทศที่มีชื่อเสียงและมีนักชกที่เก่งที่สุดในประเทศ ครูยอดธง เสนานันท์ คือตำนานที่ปลุกปั้นแชมป์มวยไทยจำนวนมากที่สุดในประวัติศาสตร์
ในชีวิตผมไม่เคยเจ็บตัวขนาดนั้นมาก่อน กระสอบอัดแน่นไปด้วยทรายหนัก ๆ การเตะแต่ละครั้งทำให้ผมรู้สึกระบมไปทั้งขา การฝึกฝนอย่างเข้มงวด ปอดเผาผลาญอ็อกซิเจนแทบไหม้ ผมต้องแอบไปอาเจียนในห้องน้ำสองสามรอบ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะรอดจากการวิ่ง 12 กม. การเตะกระสอบทราย 15 ยก ชกเป้า ฝึกปล้ำ และซิตอัพ 500 ครั้ง ฯลฯ ในวันแรกได้ยังไง หลังจากจบวันนั้น ขาแข้งผมบวมช้ำ ห้อเลือดเต็มไปหมด ผมรู้สึกระบมไปทั้งตัว แต่ในใจกลับรู้สึกมีความสุข
โชคดีที่ พี่ตุ๊ หนึ่งในครูมวยอาวุโสของค่ายศิษย์ยอดธง ช่วยประคับประคองผมในวันนั้น ดูแลผมเหมือนน้องชาย แม้ผมจะไม่มีอะไรให้เขาก็ตาม ภายใต้การฝึกฝนของ ครูยอดธง พี่ตุ๊ ได้ถ่ายทอดความรู้ด้านมวยไทยแก่ผมมาตลอดหลายปี (โชคชะตามีจริง ผมได้โอกาสตอบแทนความกรุณาของเขาในอีกหลายปีต่อมา ตอนนี้ พี่ตุ๊ ทำงานให้กับ ยิมอีโวลฟ์ หนึ่งในบริษัทในเครือของผมในตำแหน่งผู้ฝึกสอนอาวุโส)