"สมศักดิ์" โต้ "อมรรัตน์" จนท.ราชทัณฑ์ ทำงาน 2 มาตรฐาน

29 ธันวาคม 2565 การประชุมสภาผู้แทนราษฎร ที่มีนายชวน หลีกภัย ประธานสภาผู้แทนราษฎรเป็นประธานในที่ประชุม โดยมีการตั้งกระทู้ถามสดของ นางอมรัตน์ โชคปมิตต์กุล ส.ส.พรรคก้าวไกล ตั้งคำถามถึงกรณีการหลบหนีของ นายประสิทธิ์ เจียวก๊ก ออกจากศาลอาญา ซึ่งเป็นผู้ต้องหาคดีฉ้อโกงประชาชน และฟอกเงิน ว่า เหตุการณ์ดังกล่าว กรมราชทัณฑ์ บอกว่าภายใน 7 วันจะตรวจสอบความจริง แต่วันนี้ครบกำหนดแล้วยังไม่มีความคืบหน้า ดำเนินการไปถึงไหนแล้ว

ในส่วนของตำรวจจับผู้เกี่ยวข้องได้แล้ว 4 คน ส่วนวันควบคุมตัว ทำไมผู้คุมไม่ใส่เครื่องแบบในการควบคุมตัวนักโทษ กลับใส่สูท ไม่ใช่เครื่องแบบปกติ และทำไมนายประสิทธิ จึงเข้าห้องน้ำที่ชั้น 9 ได้ ซึ่งเป็นห้องน้ำสำหรับคนมาติดต่อราชการ ต่างจากนักโทษทั่วไปที่ต้องลงไปเข้าห้องน้ำเฉพาะสำหรับผู้ต้องหาในชั้นใต้ถุนศาล

 

นายสมศักดิ์ เทพสุทิน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ตอบกระทู้ว่า เมื่อเวลาประมาณ 09.00 ได้นำผู้ต้องหามาอยู่บริเวณห้องนักโทษ และมีห้องน้ำ ซึ่งในระหว่างที่อยู่ในห้องนั้นนายประสิทธิ ไม่ได้ขอใช้ห้องน้ำ แต่หลังจากนั้น ได้นำตัวนายประสิทธิขึ้นมาที่ห้องพิจารณาที่ชั้น 9 นายประสิทธิ ก็ได้แจ้งกับเจ้าหน้าที่ว่าปวดท้องหนัก เจ้าหน้าที่จึงตัดสินใจให้เข้าไปใช้ห้องน้ำสำหรับผู้มาติดต่อที่ศาล

หลังจากนั้นได้พานายประสิทธิ เข้าไปห้องพิจารณา ขณะอยู่ในห้องพิจารณา นายประสิทธิ ได้มีการพูดคุยกับกลุ่มคนที่มาให้กำลังใจ ว่า "จะมีคนได้ถูกปล่อยตัว มีเสื้อผ้ามาให้หรือยัง" และหลังจากออกจากห้องพิจารณา นายประสิทธิ ได้ขอเข้าห้องน้ำอีกครั้ง เจ้าหน้าที่จึงให้เข้าห้องน้ำชั้น 9 เช่นเดิม จึงเป็นเหตุทำให้เกิดการหลบหนี โดยผู้ต้องหามีการเปลี่ยนเสื้อผ้า ทำให้ผู้คุมไม่ได้สังเกตุว่ามีการปลอมตัว ส่วนคำถามว่าทำไมเจ้าหน้าที่ควบคุมตัวไม่แต่งเครื่องแบบตามปกติ นั้น ขอแจ้งว่าเจ้าหน้าที่แต่งเครื่องแบบปกติ แต่ใส่เสื้อคลุมไว้ เป็นการพลางตัวหรือไม่ กรรมการที่ทำการสอบเรื่องเหล่านี้จะมีการสรุปวันนี้ ซึ่งจากการดำเนินการตรงนี้ ต้องมีผู้รับผิดชอบในข้อหาไม่เคร่งครัดเท่าที่ควร

ด้าน นางอมรรัตน์ ถามต่อว่า กุญแจปลดเครื่องพันธนาการเอามาจากไหน ทำไมถึง 2 มาตราฐาน ในการควบคุมตัวเช่นคดีของกลุ่มที่เรียกร้องประชาธิปไตย ไม่เคยได้เข้าห้องน้ำชั้น 9 หรือใครอ้างความจงรักภักดี ก็จะตามใจมากกว่าปกติ และไม่เคร่งครัดเท่าที่ควร นอกจากนี้เลขานุการประธานสภา ได้ให้สัมภาษสื่อมวลชนว่า นายประสิทธิ มีการสื่อสารจดหมายออกมาจากเรือนจำ มากกว่า 231 ฉบับ และมีฉบับหนึ่งได้บอกให้เครือข่ายของตนเองไปที่วัดบัวขวัญ ซึ่งเป็นวันเดียวกับที่อธิบดีกรมราชทัณฑ์ไปที่วัด โดยสั่งให้เครือข่ายไปขอบคุณอธิบดี ที่ให้การดูแล นายประสิทธิ มากเป็นพิเศษ ซึ่งเรื่องนี้อธิบดียืนยันว่าไม่ได้ไปเจอ แต่น่าสังเกตว่าหากเรื่องนี้ไม่เป็นความจริง ทำไมอธิบดีจึงไม่ฟ้องร้องดำเนินการกับเรื่องนี้

นายสมศักดิ์ กล่าวตอบว่า เรื่องกุญแจปลดพันธนาการ นายประสิทธิ รับสารภาพแล้วว่าได้มีการปลดกุญแจในจุดควบคุมแดนกลาง แต่ต้องยอมรับว่าอาจจะเป็นความหละหลวม ทาง ราชทัณฑ์ ต้องตั้งกรรมการสอบในส่วนผู้ดูแลตรงนี้ ยืนยันให้ความเป็นธรรมกับผู้ต้องหาทุกคน และอำนวยความสะดวกให้ได้ดีที่สุด ไม่ได้เลือกที่รักมักที่ชัง หรือต้องเป็นคนจงรักภักดี ตนคิดว่าไม่ควรจะกระแนะกระแหนกันอย่างนี้ ส่วนการสอบข้อเท็จจริงขณะนี้เป็นวันสุดท้ายเพื่อสรุปและรวบรวมส่งอธิบดี
 

ขณะที่ นางอมรัตน์ ถามต่อว่า นายสมศักดิ์ อาจจะเข้าใจตนผิด ตนไม่ได้กระแนะกระแหน แต่เปรียบเทียบให้เห็นถึงการเลือกปฏิบัติของเรือนจำ ถ้าเข้าใจว่ากระแนะกระแหน อาจจะมีอคติกับคำถามนี้หรือไม่ ส่วนเรื่องกุญแจเป็นไปไม่ได้ที่จะปลดมาก่อน ดังนั้นจึงขอทราบว่าใครบ้างที่ต้องรับผิดชอบในเรื่องนี้ พร้อมเสนอแนะกระทรวงยุติธรรม โดยเฉพาะเรือนจำกลาง เป็นกรมที่ใหญ่ที่สุด ในกระทรวงและได้งบมากที่สุด แต่กลับเป็นกรมที่โปร่งใสน้อยที่สุด เป็นแดนสนธยาที่ตรวจสอบยากที่สุด มีอำนาจนิยมมากที่สุด เอื้อให้ทุจริตได้ง่ายและตรวจสอบได้ยากที่สุด หรือแทบจะตรวจสอบไม่ได้ พร้อมถามเรื่องแรงงานทาสในเรือนจำมีระบบการจ่ายเงินที่เป็นธรรมหรือไม่ มีการริดรอนสิทธิเสรีภาพของผู้ต้องขังหรือไม่ พร้อมถามนายสมศักดิ์ว่า เคยทำงานเชิงรุก เรื่องสิทธิเสรีภาพหรือไม่ มีแนวคิดให้นักโทษมีสิทธิเลือกตั้งได้หรือไม่ และมีวิสัยทัศน์อย่างไร ในการรับรู้ข้อมูลข่าวสารของคนในเรือนจำ

นายสมศักดิ์ กล่าวตอบว่า เรื่องกุญแจในเรือนจำกลางมีที่เก็บอยู่ และในช่วงที่ผู้คุมเผลอก็ได้แอบไปหยิบกุญแจออกไปด้วย  ส่วนแรงงานในเรือนจำนั้น เรามีการจัดค่าแรงขั้นต่ำให้ผู้ต้องขัง ส่วนเสรีภาพของผู้ต้องขัง ตนก็อยากทำให้ แต่คงทำไม่ทัน ถ้าผู้ต้องขังมีสิทธิเลือกตั้งได้ตนคงได้คะแนนมาก เพราะตนดูแลผู้ต้องขังอย่างดี แต่คงทำไม่ได้เพราะมีเงื่อนไขอะไรหลายอย่าง

ส่วนการคืนคนดีสู่สังคม ตนมีวิสัยทัศน์ในเรื่องนี้มาก ผู้ต้องขังจะกระทำผิดซ้ำมีน้อย เหตุผลหลักที่กระทำผิดซ้ำ คือความยากจน จึงเกิดโครงการสร้างนิคม อุตสาหกรรมราชทัณฑ์ ยอมให้นักโทษที่เหลือโทษน้อยพักโทษเข้าไปทำงาน โดยตอนนี้กำลังศึกษาอยู่ว่าจังหวัดใดสามารถทำได้บ้าง โดยไม่จำเป็นต้องสร้างเรือนจำขึ้นใหม่ และให้นักโทษติดกำไรอีเอ็ม เพราะรู้แล้วว่า การปรับเปลี่ยนนิสัยในทางทฤษฎีหรือสอนอย่างเดียว เป็นไปได้ยาก จึงสร้างอาชีพจากการให้ไปทำงานที่นิคม 

ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ในขณะที่นายสมศักดิ์ กำลังกล่าวตอบกระทู้อยู่นั้น อาจมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรบางคน ทำท่าทีไม่สุภาพจนทำให้ นายสมศักดิ์ กล่าวก่อนจะจบการตอบคำถามว่า ถ้าเราให้เกียติกันในการทำงานในสภาฯ การนั่งส่ายหน้า หรือมีความรู้สึกที่ไม่สุภาพ เป็นการไม่ให้เกียรติสภา เราตั้งใจทำงานด้วยกันแต่ไม่น่าจะทำความรู้สึกที่ไม่ดีต่อกันเพราะจะเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีต่อสังคม