"พ่อพลายเอกชัย" บนเส้นทางวิบาก  โดย นพ.พลเดช  ปิ่นประทีป

เมื่อเดือนมิถุนายน 2566 คณะอนุกรรมาธิการการมีส่วนร่วมของประชาชน วุฒิสภา ได้รับเรื่องราวร้องทุกข์ร้องเรียนจาก"นายธนบดี พรหมสุข" ประธานกรรมการศูนย์อนุรักษ์ช้าง อำเภอวาปีปทุม จังหวัดมหาสารคาม ในนามของบริษัทช้างทองคำ(ประเทศไทย)

เจ้าของและผู้ครอบครอง"ช้างพลายเอกชัย" แจ้งว่า ช้างพลายเชือกนี้เป็นช้างสำคัญตาม พ.ร.บ.สำหรับรักษาช้างป่า พระพุทธศักราช 2464 เนื่องจากมีคชลักษณ์ครบถ้วนทั้ง 7 ประการ อันได้แก่ นัยตาขาว เพดานขาว เล็บขาว ขนขาว พื้นหนังขาวคล้ายสีหม้อใหม่ ขนหางขาวและอัณฑโกศขาว จึงดำเนินการตามขั้นตอนของกฎหมายเพื่อน้อมเกล้าฯถวายเป็นช้างเผือกคู่พระบารมีในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 10 

แต่การดำเนินการกลับต้องประสบกับปัญหาอุปสรรคนานาประการ จนเวลาได้เนิ่นนานมาร่วม 6 ปีแล้ว รวมทั้งในช่วงที่ผ่านมาได้ถูกกระบวนการอันมิชอบ ทั้งข่มขู่คุกคามต่อตัวพ่อพลายและบุคคลผู้เป็นเจ้าของ จึงเข้ามาร้องทุกข์ต่อวุฒิสภาเพื่อหวังเป็นที่พึ่ง

"พลายเอกชัย" ปัจจุบันมีอายุ 38 ปี เดิมชื่อ"พลายบุญยง" ภูมิลำเนาอยู่ที่ จ.กระบี่  บริษัทได้ซื้อขายเปลี่ยนมือในปี 2552  ย้ายมาอยู่ที่จ.มหาสารคาม และเปลี่ยนชื่อเป็น "พลายเอกชัย"

ปี พ.ศ.2560  - เจ้าของเริ่มสังเกตเห็นเป็น "ช้างสีปลาด" จนกระทั่งคชลักษณ์สำคัญประการต่างๆปรากฏครบทั้ง 7 อย่าง จึงมั่นใจว่าเป็นช้างสำคัญ และทราบว่ามีกฎหมายคุ้มครอง จึงมีความประสงค์จะน้อมเกล้าถวายพระเจ้าอยู่หัวให้ทันกับห้วงเวลาของพระราชพิธีบรมราชาภิเษก 

ปี พ.ศ.2561  - ผวจ.มหาสารคามได้ทำหนังสือถึงกระทรวงมหาดไทย เพื่อแจ้งสำนักพระราชวัง ขอเจ้าหน้าที่มาตรวจสอบคชลักษณ์  ในปีต่อมาก็ทำหนังสือถึงกรมอนุรักษ์สัตว์ป่าฯ (ทส.) ขอความอนุเคราะห์ให้ส่งเจ้าหน้าที่มาตรวจสุขภาพช้างและขอคำปรึกษา

ระหว่างนั้นเริ่มมีปัญหาอุปสรรคเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ  รวมทั้งถูกกลั่นแกล้ง ปองร้ายหมายชีวิตทั้งช้างและคนที่ดูแลรักษา ถึงขนาดช้างในปาง 4 เชือก รวมทั้งพ่อพลายเอกชัย ถูกวางยาพิษ ล้มป่วย ผอมโซ และล้มตายไปถึง 3 เชือก ซึ่งผลการชันสูตรของสัตวแพทย์สันนิษฐานว่าได้รับสารพิษกลุ่มแลนเนท โชคดีที่พ่อพลายเอกชัยรอดชีวิตมาได้หวุดหวิด และต้องใช้เวลานานหลายเดือนกว่าร่างกายจะฟื้นตัวเป็นปกติ

 

ปี พ.ศ.2565  - เมื่อเห็นว่าเวลาล่วงเลยมานานมากแล้ว อีกทั้งช้างและคนก็ถูกคุกคามอย่างต่อเนื่อง จึงตัดสินใจพาพ่อพลายเดินทางเข้ากรุงเทพฯตามคำแนะนำของเจ้าหน้าที่ผู้ใหญ่ท่านหนึ่ง แต่ไม่วายถูกอำนาจที่มองไม่เห็นสกัดกั้นทุกวิถีทาง  มาพักแรมกันที่บริเวณวัดเบญจมบพิตรเป็นเวลา 2 วัน โดยทางสำนักงานพระราชวังรับทราบและส่งเจ้าหน้าที่มาช่วยดูแล  

ปัจจุบัน"พลายเอกชัย"มาพัก(ชั่วคราว) อยู่ที่บ้านเลขที่ 50 ม.3 ต.ห้วยแห้ง อ.แก่งคอย จ.สระบุรี  โดยคหบดีผู้ใจบุญอนุญาตให้ใช้สถานที่ ต่อมาชมรมทำความดีเพื่อแผ่นดินได้ช่วยทำหนังสือกราบเรียนนายกรัฐมนตรีและกระทรวงวัฒนธรรม กรมศิลปากรได้แต่งตั้งคณะกรรมการสมโภชช้างเพื่อรองรับ สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรีแจ้งย้ำกระทรวงมหาดไทย 

ฝ่ายกระทรวงมหาดไทย ได้ทำการแจ้ง ผวจ.สระบุรีว่าเรื่องนี้กระทรวงได้เริ่มกระบวนการมาตั้งแต่ปี 2561แล้ว โดยขณะนี้อยู่ในขั้นตอน "รอตรวจสอบคชลักษณ์" อีกทั้งให้เตือนเจ้าของช้างฯหยุดการเผยแพร่และประชาสัมพันธ์

วันที่ 8 ก.ค. 2566  ประธานอนุกรรมาธิการการมีส่วนร่วมของประชาชน วุฒิสภา (นายแพทย์พลเดช ปิ่นประทีป) พร้อมคณะทำงานฯลงพื้นที่ตรวจสอบข้อเท็จจริงและเยี่ยมชมความสง่างามของพ่อพลายเอกชัย รวมทั้งหาทางช่วยเหลือ  

วันที่ 2 สิงหาคม 2566 มีชายชุดดำกลุ่มหนึ่งไม่ต่ำกว่า 6 คน บุกเข้าไปในศูนย์ปางช้างแก่งคอยด้วยท่าทีที่ไม่น่าไว้วางใจ จนทำให้พ่อพลายและผู้ดูแล ตลอดจนชาวบ้านที่มาเยี่ยมชมเกิดความตื่นตระหนก วิทยุโทรทัศน์ หนังสือพิมพ์และสื่อโซเชียลต่างพากันรายงานข่าวกันถี่ยิบด้วยความห่วงใย

ประเด็นสำคัญในเรื่องนี้

1.ขณะนี้มีช้างสำคัญที่มีคชลักษณ์ครบถ้วนได้ปรากฏขึ้นแล้วเป็นเชือกแรกในรัชกาลปัจจุบัน ผู้เป็นเจ้าของตระหนักในหน้าที่ตามที่กฎหมายและประสงค์จะน้อมเกล้าฯถวายเป็นช้างสำคัญประจำพระองค์ แต่กลับประสบอุปสรรคปัญหามากมาย รวมทั้งถูกปองร้ายครั้งแล้วครั้งเล่า ราวกับภาพยนต์จีนกำลังภายใน

2.การดำเนินการของหน่วยราชการที่มีหน้าที่และอำนาจตามกฎหมาย มีความล่าช้าเป็นอย่างมากจนเวลาล่วงเลยมา 6 ปีแล้ว ทั้งยังมีพฤติการณ์ที่ส่อในทางมิชอบของเจ้าหน้าที่บางกลุ่ม จนเกิดความวิตกห่วงใยกันอย่างมากในหมู่ประชาชนที่ติดตามและรับรู้เรื่องราว จึงควรที่กระทรวงมหาดไทยจะต้องเข้าไปดูแลความปลอดภัยและเร่งรัดดำเนินการโดยมิชักช้า 

3.สำหรับประชาชนผู้เป็นพสกนิกร ควรหาโอกาสแวะเวียนกันไปเยี่ยมพ่อพลาย ศึกษาเรียนรู้คชลักษณ์ช้างสำคัญได้ทุกวันที่ศูนย์ปางช้าง(ชั่วคราว) อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี  รวมทั้งช่วยกันสวดมนต์ภาวนา ประชาสัมพันธ์และเป็นหูเป็นตา อย่าให้ใครมาคิดร้ายทำลายสมบัติของแผ่นดิน