ญาติเตรียมรับขวัญแรงงานอิสราเอลกลับไทยพรุ่งนี้

กรณีครอบครัวเหยื่อสงครามในอิสราเอล ซึ่งเป็นชาว จ.สุรินทร์ จำนวน 3 ราย ประกอบด้วย

1. นายคมกริช ชมบัว  ภูมิลำเนาอยู่บ้านเลขที่ 54 หมู่ 3

ตำบลโชคเหนือ อำเภอลำดวน จังหวัดสุรินทร์ เดินทางมาทำงานที่รัฐอิสราเอลเมื่อวันที่ 19 กันยายน 2562 กับนายจ้าง Halaly ที่ Masua

2.นายสนธยา กองสุข อาการหนัก รักษาตัวที่ รพ. Soroka  ภูมิลำเนาอยู่บ้านเลขที่ 18/1 หมู่ 6 ตำบลหนองเมธี อำเภอท่าตูม จังหวัดสุรินทร์ เดินทางมาทำงานที่รัฐอิสราเอลเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2564 กับนายจ้าง Raab Amnon โมชาฟ Netzarim

3.นายจิรายุ  สุกใส อยู่บ้านเลขที่ 11 หมู่ 22 ตำบลพรมเทพ อ.ท่าตูม จ.สุรินทร์ ไปทำงานในฟาร์มไก่ได้ 4 เดือน ถูกกระสุนปืนที่ทะลุตู้คอนเทนเนอร์เข้าทางด้านหลัง  ขณะนี้ได้รับการรักษาที่โรงพยาบาลในอิสราเอล จนอาการปลอดภัยแล้ว  โดยนาย จิรายุ สุกใสได้ติดต่อกับครอบครัวให้ทราบว่าประสงค์จะเดินทางกลับประเทศไทยและได้แจ้งให้นายจ้างทราบแล้ว

ล่าสุดวันที่ 11 ตุลาคม 2566 ผู้สื่อข่าวได้ลงพื้นที่ไปยังบ้านเลขที่ 11 หมู่ 22 ตำบลพรมเทพ อ.ท่าตูม จ.สุรินทร์ เป็นบ้านของนายจิรายุ  สุกใส อายุ 24 ปี (แรงงานไทยที่ได้รับบาดเจ็บ) โดยบรรยากาศภายในบ้านพบว่าไม่ตึงเครียดพบเพื่อนบ้านและญาติ ๆ ได้ล้อมวงกันกินข้าวกินปลาหน้าตาไม่เครียดมีรอยยิ้มกันทุกคน เหมือนกับใจจดใจจ่อรอคอยนายจิรายุ  สุกใส กลับมา

ทีมข่าวได้พบกับ นางจำรัตน์ สุกใส  แม่ของนายจิรายุอายุ 46 ปี และ นายกำจร สุกใส (คุณพ่อ) อายุ 48 ปี

นางจำรัตน์ สุกใส (คุณแม่) เล่าด้วยน้ำตาว่า นายจิรายุนั้นได้จบการศึกษาชั้น ปวส. หลังเรียนจบก็ได้บวชพระทดแทนคุณพ่อและแม่ พอสึกออกมาก็เดินทางไปทำงานที่อิสราเอลโดยไปทำงานในฟาร์มไก่ได้แค่ 4เดือน ก็มาเกิดสงครามขึ้น หลังจากทราบข่าวว่าจะมีแรงงานไทยกลับประเทศไทย 1ในนั้นมีลูกตนอยู่ด้วย ตนและญาติ ๆ รู้สึกดีใจเป็นอย่างมากที่ นายจิรายุ   สุกใส ลูกชายจะเดินทางกลับมาบ้าน

ตนและญาติ ๆ พร้อมเพื่อนบ้านก็ได้เตรียมทำพิธีรับขวัญผูกข้อมือให้  พร้อมกันนี้ตนต้องกราบขอขอบคุณหน่วยงานทุกหน่วยงานที่คอยให้กำลังใจพร้อมทั้งให้การช่วยเหลือตั้งแต่เกิดเรื่องจนกระทั่งให้ความช่วยเหลือส่งกลับบ้าน ก่อนหน้าจะเกิดสงครามนั้น ตนก็มีอาการนอนไม่หลับกระวนกระวายโดยไม่ทราบสาเหตุ จนมาทราบข่าวว่าที่ อิสราเอลเกิดสงคราม ตนจึงพยายามติดต่อลูดชาย แต่ติดต่อไม่ได้เลยหลายวัน ตนกังวลใจมากกลัวเกิดเหตุร้ายกับลูก 

จนกระทั่งลูกชายได้วีดีโอคอลมาหา ตนได้พูดคุย และสังเกตว่าห้องที่ลูกชายพักทำไมเหมือนโรงพยาบาล จนลูกชายยอมรับว่า ถูกปืนยิงเข้าที่หลัง ตนรู้สึกตกใจมาก แต่ก็ดีใจที่ลูกไม่เป็นอะไรมาก และเหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้สามีตนถึงกับกินไม่ได้นอนไม่หลับ เพราะสามีตนป่วยมีอาการทางระบบประสาทอยู่แล้ว เกรงจะกระทบกับจิตใจ แต่พอทางสามีทราบข่าวว่าลูกปลอดภัยและจะกลับบ้านแล้ว สามีก็มีอาการดีขึ้นทานข้าวได้พูดคุยมากขึ้น

นายกำจร สุกใส พ่อนายจิรายุ เล่าว่า ตนนั้นดีใจจนพูดไม่ออกได้แต่มีคำว่าขอบคุณหน่วยงานต่างๆที่เข้ามาช่วยเหลือ ซึ่งตนก็ตั้งตารอคอยลูกชายกลับมาบ้านอย่างปลอดภัย