ฟังแล้วช็อก เปิดใจ เหยื่อพี่เลี้ยงสถานสงเคราะห์ โดนลงโทษให้กินน้ำประจำเดือน

จากกรณีพี่เลี้ยงโหด สถานสงเคราะห์แห่งหนึ่ง ใน จ.สระบุรี ทำร้ายร่างกายเด็กในปกครอง ถูกผู้ใช้เฟซบุ๊กรายหนึ่ง โพสต์เรื่องราวสะเทือนใจ ระบุข้อความว่า "ได้รับรู้เรื่องนี้มา ไม่นิ่งนอนใจ ที่จะหาทางตีแผ่สู่สังคม เด็กกว่า 280 ชีวิต ต้องเผชิญกับความโหดร้าย จากสังคมภายนอกมาแล้ว ยังต้องมาเจอความโหดร้ายจากผู้ดูแล ทำไมมาตรการการทำผิดต้องมีห้องมืด ฝากสื่อด้วยนะคะ ยินดีให้ข้อมูล ฝากแชร์ เพื่อเป็นสะพานบุญให้เด็กหลายร้อยชีวิตด้วยนะคะ "

กระทั่งในเวลาต่อมา นำไปสู่การควบคุมตัว "น.ส.อุ๊" (สงวนชื่อและนามสกุล) พี่เลี้ยงเด็ก ของสถานสงเคราะห์เด็กหญิง ในพื้นที่ ต.พระพุทธบาท อ.พระพุทธบาท จ.สระบุรี จนถูกดำเนินคดีในความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 309 ความผิดเกี่ยวกับสิทธิและเสรีภาพ และความผิดเกี่ยวกับ พ.ร.บ.คุ้มครองเด็ก ตามข่าวที่เสนอไปก่อนหน้านี้ 

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

• เปิดใจ เหยื่อพี่เลี้ยงโหด สถานสงเคราะห์สระบุรี ถูกทำร้ายทั้งร่างกาย-จิตใจ
• พม.ให้สาวที่แฉสถานสงเคราะห์ทารุณเด็ก ย้ายออกนอกพื้นที่ เพื่อความปลอดภัย
• เลิกจ้างพี่เลี้ยง-สั่งเด้งผู้ปกครองสถานสงเคราะห์ฯ เซ่นพิษข่าว "ทารุณเด็ก"

 

31 พฤษภาคม 2566 ผู้สื่อข่าวพบกับเหยื่อสถานสงเคราะห์ดังกล่าว เพิ่มเติม 1 คน เธอชื่อว่า ดอกไม้ (นามสมมติ) ตอนนี้เธออายุ 21 ปี และออกจากสถานสงเคราะห์มาได้ 2 ปี แล้ว

ดอกไม้ เล่าว่า ตนเป็นคน จ.อุทัยธานี และบ้านพักในอุทัยธานีส่งตัวมาอยู่ที่สถานสงเคราะห์เด็กหญิงแห่งหนึ่ง ใน จ.สระบุรี ตอน 8 ขวบ ตอนแรกตนก็คิดว่าเหมือนบ้านหลังหนึ่ง แต่อยู่ไปก็รู้สึกผิดปกติ บรรดาแม่ หรือพี่เลี้ยง ที่ดูแลมีพฤติกรรมใช้ความรุนแรง เช่น การลงโทษด้วยการใช้ไม้ฟาด ใช้เข็ดขัดฟาด หรือ หยิบอะไรได้ก็ฟาด ตามอารมณ์ของแม่แต่ละคน 

ซึ่งตนเองก็คิดว่ามันเกินไป เพราะความผิด แค่เชื่องช้า ไม่ทำตามคำสั่งทันที ก็จะโดน และตั้งกฎหยิบย่อยแล้วแต่แม่แต่ละคนจะตั้ง แต่ก็ยอมรับว่ามีแม่บางคนที่อ่อนโยน ไม่ทำร้ายร่างกายลงโทษก็มี แต่ส่วนใหญ่จะก็จะใช้ความรุนแรง เพราะตนเองตอนเด็กอยู่อาคารบัวชมพู แล้วย้ายมาอาคารทานตะวัน และย้ายต่อมาอาคารสมโภช ก่อนจะย้ายกลับไปทานตะวันอีก ซึ่งยืนยันได้ว่า แต่ละบ้านก็มีห้องมืดหมด แล้วแต่ว่าจะเป็นห้องแบบไหน โดยแม่จะขังเอาไว้ในห้องแล้วล็อกกุญแจ แต่ละระยะเวลาที่ขังก็จะแต่บทลงโทษ ของแม่แต่ละคน 

ดอกไม้ บอกอีกว่า แต่พอโตขึ้นมาเป็นวัยรุ่น เข้ามัธยม การลงโทษอย่างกินน้ำผ้าอนามัยตนเองก็โดน แล้วโดนทุกเดือน บางทีเพื่อนไม่เก็บทิ้ง แล้วแม่ไปเจอทุกคนในบ้านที่มีประจำเดือน ก็จะโดนให้กินครึ่งแก้ว ใครไม่ยอมกินก็จะลงโทษหนักกินเต็มแก้ว ซึ่งเรื่องนี้ตนเองรับไม่ได้ เวลาไปโรงเรียนก็ไม่อยากจะกลับสถานสงเคราะห์เลย เพราะบางทีต้องมาทำงาน ทำความสะอาด ซึ่งก็อยากพักผ่อน อยากทำการบ้าน ทำอะไรส่วนตัว ก็จะต้องมาทำตามคำสั่งไม่ทำก็ถูกลงโทษ ทำให้ตลอด 10 ปีที่ผ่านมา สถานที่นี้เป็นอะไรก็ไม่รู้ในสายตาตน

พออายุครบ 18 ปี ตนเองออกมาได้ก็ไม่คิดจะกลับไปที่นั่นอีกเลย ยอมรับว่าสงสารน้องๆที่ยังอยู่ แต่ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร ไปบอกไปเล่าให้ใครฟังก็กลัวคนไม่เชื่อ จนมาเห็นในข่าวซึ่งอยากบอกว่า ไม่ได้มีแม่ แค่คนสองคนที่ทำทารุณกรรม แต่แม่เกือบทุกคนทำกับเด็กรุนแรงทั้งหมด 

ดอกไม้ ให้ข้อมูลเพิ่มว่า เงินบริจาค ขนม เสื้อผ้าที่มีคนบริจาค เด็กๆจะได้รับเพียงบางส่วน ส่วนเงินที่คนบริจาคยื่นให้กับมือ ก็จะถูกเก็บไป บอกว่าเอาไปเข้าบัญชีให้ ตนอยู่มา 10 ปี มีเงินแค่ 8,000 บาท ซึ่งตนเองยังงงว่าทำไมเงินเก็บมีเพียงเท่านี้ เพราะตนจะได้ทุนโรงเรียน และเงินบริจาคมาตลอด