ทางด้าน ผอ.ศุภมาศ ช่างมี ผู้อำนวยการโรงเรียนวัดจันทร์ตะวันตกมิตรภาพที่ 73 ได้ให้ข้อมูลกับทีมข่าว แต่ไม่อนุญาตให้บันทึกภาพ โดยบอกว่า โรงเรียนฯ มีครูทั้งหมด 10 คน พนักงานราชการ 1 คน มีนักเรียนระดับชั้นอนุบาล - มัธยมศึกษา จำนวน 91 คน โดยตนมารับตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียน เมื่อช่วงเดือน ต.ค. 64 และได้ชี้แจงตามแต่ละข้อที่นักเรียนกล่าวหาว่า
กรณี “สั่งปิดสหกรณ์โรงเรียน” ได้สั่งให้หยุดกิจการจริง เพราะตนมาดูบัญชีแล้วทราบว่า ขาดทุน ไม่รู้ว่าผิดพลาดตรงไหนถึงขาดทุน จึงให้ครูเดิมที่ขายหยุดไป และตั้งครูคนใหม่มาทดลองขาย ปรากฏว่าได้กำไร แต่ทั้งหมดทั้งมวลมองว่า ครูไม่ได้มีหน้ามานั่งขายของสหกรณ์ หรือต้องมานั่งเสียบลูกชิ้นขาย ควรเอาเวลาไปสอนดีกว่า จึงได้เปิดประมูลให้บุคคลภายนอกเข้ามาขาย แต่เปิดไป 3 รอบแล้วก็ไม่มีใครเข้ามาเลย จึงปิดไปก่อน ตั้งใจว่าเทอมหน้าจะเปิดอีกครั้งโดยทางโรงเรียนจะลงทุนเอง แล้วหาจ้างคนมานั่งขาย
ส่วนกรณี “จะยุบโรงอาหาร” ไม่เป็นความจริง แต่มีการประกาศเหมาจ้างใหม่ ทำให้แม่ครัวคนเดิมต้องหยุดทำอาหารไป จึงอาจจะเกิดความเข้าใจผิดกัน กรณี “ไม่มีอาหารกลางวันให้นักเรียนชั้นมัธยมศึกษากิน” เป็นเรื่องจริงเพราะโรงเรียนวัดจันทร์ตะวันตกมิตรภาพที่ 73 มีนักเรียนทั้งหมด 91 คน แต่ได้รับงบประมาณอาหารกลางวันเฉลี่ยหัวละ 21 บาท และได้รับมาเฉพาะเด็กเล็กจนถึงชั้นประถมเท่านั้น จึงทำให้ไม่มีงบในการเลี้ยงอาหารกลางวันเด็กมัธยม เด็กชั้นมัธยมต้องห่อข้าวมากินเอง
ส่วนเรื่อง ไม่ให้ต้มมาม่า ก็เป็นเรื่องจริงเพราะไม่อยากให้เด็กทาน แต่มาม่าเพราะไม่มีประโยชน์ต่อร่างกาย ประกอบกับนักเรียนบางคนยกกระติกน้ำร้อนแบบต้มน้ำร้อนเร็วมาต้มเอง อันนี้ตนไม่เห็นด้วยเพราะอาจจะเกิดอันตรายได้จึงสั่งห้ามไป
กรณี “ไม่ให้สั่งอาหารเดลิเวอรี่" ผอ.ย้ำไม่เป็นความจริง ตนไม่เคยห้ามนักเรียนสั่งอาหารเดลิเวอรี่มาทานแต่อย่างใด ส่วนกรณี “ส่องเฟซบุ๊กนักเรียน” ในนักเรียนบางคน ที่อาจจะต้องการการดูแลและช่วยเหลือให้คำปรึกษาใกล้ชิด จึงต้องดูพฤติกรรมนักเรียน จะได้ช่วยแก้ปัญหาได้ถูกทางเท่านั้น ส่วนเรื่อง ที่ปิดประตูโรงเรียน เพราะตนหวั่นเกรงเรื่องของคนแปลกหน้า ที่เข้ามาในโรงเรียนโดยพละการ เกรงจะมีเรื่องของการมั่วสุมของผิดกฎหมายหรือยาเสพติด ที่จะก่อผลกระทบแต่เด็กนักเรียนภายในโรงเรียน
โดยหลังจากนี้ตนจะเชิญตัวกลุ่มนักเรียน ผู้ปกครอง และแม่ครัว เข้ามานั่งคุยกันชี้แจงและอธิบายสาเหตุต่าง ๆ ให้เข้าใจ และเพื่อหาทางออกร่วมกัน