ขณะที่ การแก้ปัญหาเชิงรุกระยะยาว นายสนธิรัตน์ ได้เสนอ 3 แนวทางสำคัญ คือ
1. การพิจารณาเพดานค่าการกลั่นให้มีความเป็นธรรมทั้งต่อประชาชนผู้บริโภคและผู้ประกอบการโรงกลั่น โดยพิจารณาในส่วนของค่าพรีเมี่ยมและค่าใช้จ่ายต่างๆ ที่ยืดหยุ่นได้ ซึ่งตรงนี้รัฐต้องเป็นเจ้าภาพเพื่อหาข้อสรุปร่วมกัน
2.การหาแหล่งพลังงานราคาถูกในต่างประเทศเพิ่มเติม
และ 3. การสร่างยุทธศาสตร์พลังงานระยะยาว 2 แนวทาง คือ
3.1. การวางแผนการสำรองน้ำมันในภาวะวิกฤต (Storage Petroleum Reserve) ซึ่งเป็นแผนที่ใช้รองรับช่วงที่เกิดวิกฤต โดยสามารถดำเนินการในช่วงที่ราคาน้ำมันในตลาดโลกมีราคาถูกลง เพื่อสำรองใช้เมื่อเกิดวิกฤต นอกเหนือจากการใช้เพียงกลไกกองทุนน้ำมันเชื้อเพลิงในปัจจุบันเพียงอย่างเดียว
3.2 การคิดภาษีคาร์บอน ที่สามารถนำมาปรับใช้แทนการคิดภาษีสรรพสามิต
ด้านนายสันติ กล่าวเพิ่มเติมว่า ที่ผ่านมากลุ่มผู้ประกอบการโรงกลั่นน้ำมัน มีกำไรจากค่าการกลั่นไต่ระดับค่อนข้างสูง โดยเทียบตัวเลขย้อนหลัง 5 ปี พบว่ามีกำไรมหาศาล โดยคาดการณ์จากผลประกอบการในไตรมาสแรกของปี 2565 มีแนวโน้มที่จะเห็น กลุ่มโรงกลั่นมีกำไรพุ่งขึ้นกว่า 28 เปอร์เซ็นต์ หากคิดเป็นผลประกอบการเต็มปี นอกจากนั้น โรงกลั่นใหญ่ 3 โรง ซึ่งเป็นผู้นำตลาด ล้วนแล้วแต่มี ปตท. เป็นผู้ถือหุ้นแต่ละโรงกลั่นไม่น้อยกว่า 45% ของหุ้นทั้งหมด และ ปตท. เอง ก็มีกระทรวงการคลังเป็นผู้ถือหุ้น 51.11% และยังมีกองทุนรวมวายุภักษ์ถือหุ้นอีก 12.16% ซึ่งแสดงให้เห็นได้ว่า ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของโรงกลั่น ก็คือรัฐบาล