ดราม่าเฉย 2 พ่อลูกไม่มีเงินแต่ได้กินชาบูฟรี กลายเป็นถูกขุดจนทิพย์หรือไม่

จากโมเมนต์สุดซึ้งทำท่าจะกลายเป็นดราม่าในโซเชียลเฉย จากกรณีที่มีผู้ใช้เฟซบุ๊กรายหนึ่งที่เจ้าของร้านฮาโหลชาบู อ.วังจันทร์ จ.ระยอง โพสต์เรื่องราวสุดประทับใจ ที่ช่วยให้สองพ่อลูกที่ไม่มีเงินได้เข้ามากินชาบูในร้าน โดยมีพนักงานให้บริการอย่างดี 

 

ซึ่งภายหลังที่เรื่องราวนี้ถูกเผยแพร่ สื่อได้ติดต่อไปยัง น.ส.ภานุมาส แบบประดับ เจ้าของร้านชาบูดังกล่าว และได้รับคำตอบถึงเหตุที่โพสต์เรื่องราวดังกล่าวว่า "เนื่องจากประทับใจและเนื้อหาคล้ายละครสอนคุณธรรม ส่วนสาเหตุที่ให้ทานฟรีนั้น เพราะเข้าใจความรักของพ่อลูก ไม่ได้คาดหวังถึงกระแสแต่อย่างใด"  

 

ขณะที่พนักงานในร้านระบุว่า “ในทีแรกพ่อลูกเพียงสอบถามราคา ก่อนที่จะบอกว่านำเงินมาไม่พอให้น้องทานคนเดียวได้ไหม เมื่อบอกเจ้าของร้านก็ได้รับคำตอบว่าให้เข้ามาทานได้เลย อีกครั้งเมื่อตอนจะจ่ายเงิน เจ้าของพูดว่าไม่เป็นไรวันนี้วันเกิดน้องพี่เลี้ยง”
 

 

และเมื่อเรื่องราวประทับใจนี้กลายเป็นไวรัลในโซเชียล ด้านหนึ่งก็มีการตั้งคำถามว่า เรื่องดังกล่าวเป็นความจริงหรือว่าการหลอกกินฟรี โดยชาวเน็ตบางส่วนตั้งข้อสังเกตว่า หากอยากกินก็ควรต้องหาเงินให้พอ ไม่เข้าใจว่าการให้ทานฟรีมันน่าประทับใจตรงไหน แม้กระทั่งคำถามที่ว่า จนจริงแล้วอย่างไร ต้องให้แบบนี้หรือ

 

ซึ่งภายหลังสื่อได้มีการโทรสัมภาษณ์พ่อและแม่ของน้องเป็นการส่วนตัว โดยทั้งคู่ได้ให้เหตุผลว่า ไม่ได้ต้องการดังหรือหาเงินรับบริจาคจากเหตุการณ์นี้ สตอรี่อิ่มเอมใจก็ถือว่ามีความสุขแล้ว ที่เรื่องสร้างแรงบันดาลใจให้กับคนอื่น ๆ ไม่ได้เป็นการหลอกกินฟรีแต่อย่างใด 

 

 

อย่างไรก็ตาม ประเด็นเรื่องการตามขุดคุ้ยหาความจริงในเรื่องนี้ “หนุ่ย พงศ์สุข หิรัญพฤกษ์” พิธีกรไอทีชื่อดัง ได้ให้ความเห็นผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัว “พงศ์สุข หิรัญพฤกษ์” ว่า 

 

“เห็นความพยายามในการไปสืบเสาะเจาะชีวิตสองพ่อ-ลูกที่วันก่อนเกิดเรื่องซึ้งใจว่าพ่อไม่มีเงินมาก แต่ลูกอยากกินชาบู เลยจะให้ลูกกินบุฟเฟ่ต์ราคาเด็กแล้วตนเองรอหน้าร้าน … เจ้าของร้านรู้เรื่องเข้าเลยให้เข้ามากินฟรีทั้งพ่อลูก

 

สังคมซาบซึ้งกินใจ… เรื่องก็ควรจะจบลงที่ตรงนี้

 

มาวันนี้สำนักข่าวทีวีช่องหนึ่ง (ที่ไม่ได้อยู่เลข 1) เขาไปสืบต่อ ขุดค้นหาดราม่าว่าพ่อ-ลูกคู่นี้ไม่ได้จนจริง และนี่คือดราม่าหลอกกินชาบูฟรี ๆ

=================

เพื่อนพี่น้องวงการทีวีครับ
เราไม่น่าจะประมูลคลื่นความถี่มาแพงเพื่อทำ “เรื่องแค่นี้” นะครับ
เข้าใจแหละว่าคนดูชอบดราม่า แต่เราทำสื่อ เราต่างต้องมีหน้าที่พัฒนาสติปัญญาผู้คนด้วยนะครับ นอกเหนือจากความบันเทิงที่มอบไป
กว่า 5 หมื่น 3 พันล้านที่ลำบากไปประมูลกันมา หาร 15 ปีใบอนุญาต หาร 365 วัน
มันเท่ากับวันละ 9.6 ล้านบาท (24 ช่องรวมกัน)
คำนวนคร่าว  ๆ ไว้ให้อ่านเพื่อระลึกถึงมูลค่าคลื่นครับ
ก่อนออกไปทำงานหาเรื่องหาราวเราลองคิดถึงนี้กันซักหน่อยครับ”  

 

 

ขอบคุณข้อมูลจาก Springnews