รำลึก5ปี “ชัยภูมิ ป่าแส” ยังเดินหน้าหาความยุติธรรม

           เมื่อวันที่ 17 มีนาคม 2565 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ที่ศาลาหมู่บ้านกองผักปิ้ง หมู่ 13 ต.เมืองนะ อ.เชียงดาว จ.เชียงใหม่ ซึ่งกลุ่มเครือข่ายองค์การอิสระ หลายกลุ่มได้ร่วมจัดกิจกรรมรำลึก 5 ปี วิสามัญฆาตกรรม “จะอุ๊ ชัยภูมิ ป่าแส” ภายในกิจกรรมที่จัดขึ้น มีการเล่นดนตรีลาหู่ เต้นแจโก่ ซึ่ง “ชัยภูมิ ป่าแส” มักจะเป็นผู้ที่ถ่ายทอดการสอนการเต้นจาโก่ เพื่อเป็นการรักษาวัฒนธรรมของชาวลาหู่ ส่งต่อให้กับเยาวชนคนรุ่นหลังไม่ให้สูญหายไปตามกาลเวลา

              หลังจากนั้น ตัวแทนของกลุ่มเครือข่ายต่างๆ เช่น ดีจังยังทีม, คนรุ่นใหม่เปลี่ยนแปลงสังคม, เยาวชนต้นกล้า, องค์กรโพรเทคชั่น อินเตอร์เนชั่นแนล ได้ ออกมากล่าวรำลึกถึง “ชัยภูมิ ป่าแส” หลังจากนั้น นางนาปอย ป่าแส ได้ร้องเพลงลาหู่ “คิดถึงแผ่นดินของเรา” และร่วมกันวางอ่อเวะ(ดอกไม้)รำลึกที่หน้าหลุมศพ “ชัยภูมิ ป่าแส” เมื่อเสร็จสิ้นกิจกรรม เครือข่ายองค์กรอิสระ ได้ร่วมรับประทานอาหารกลางวันร่วมกัน พร้อมทั้งรับกระเป๋าผ้ารำลึกถึงชัยภูมิ ป่าแส ภายใน มีข้าวเหนียว หน้ากากอนามัย เจลแอลกอฮอล์ แจกให้กับผู้เข้าร่วมกิจกรรม หลังจากนั้นได้แยกย้ายกับไปสานฝันของ “ชัยภูมิ ป่าแส” ต่อไป

             ขณะที่รองศาสตราจารย์สมชาย ปรีชาศิลปะกุล หัวหน้าศูนย์วิจัยและพัฒนากฎหมาย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ได้กล่าวรำลึกถึง “ชัยภูมิ ป่าแส” ว่าผ่านมา 5 ปีแล้ว เรื่องที่เกิดขึ้นกับ ชัยภูมิ เป็นเรื่องที่ไม่ควรเกิดขึ้นกับคนหนุ่มสาวทุกคนที่มุ่งหวังจะเปลี่ยนแปลงสังคมให้ดีขึ้น สิ่งที่หลายองค์การเครือข่ายได้ทำมาอย่างต่อเนื่องคือการเรียกร้องให้เกิดความรับผิด แม้ว่าคำตัดสินที่เกิดขึ้นศาล อาจะดูเหมือนว่าสิ่งที่ทำมาทั้งหมดเหมือนจะพ่ายแพ้ แต่การที่เราเรียกร้องและลุกขึ้นสู้ทั้งในกระบวนการททางศาลและทางสังคม คิดว่าเป็นเรื่องที่สำคัญมาก

             ทุกคนไม่ได้ปล่อยให้ชัยภูมิจากไปอย่างเงียบงัน แต่พยายามทำให้เรื่องนี้ถูกพูดถึง การต่อสู้ในชั้นศาลจะประสบความสำเร็จหรือไม่เป็นเรื่องอนาคต แต่เมื่อทุกคนลุกขึ้นสู้แล้วบอกว่า มันเป็นความไม่เป็นธรรม   และอยุติธรรม คิดว่าจะเป็นเสียงที่สำคัญ และร่วมสมัยกับคนจำนวนมากในสังคมที่ต้องการเห็นความเท่าเทียมกันในสังคม “ชัยภูมิ”จากไปแล้วแต่พวกเรายังอยู่ เป็นภาระหน้าที่ของทุกคนที่จะต้องผลักดันสังคม เชื่อว่าหาก “ชัยภูมิ” ยังอยู่ก็จะทำในสิ่งที่ทำให้ให้โลกนี้ สังคมนี้เท่าเทียมกัน เพื่อความน่าอยู่มากขึ้น สิ่งที่สำคัญที่สุดต้องร่วมกันผลักดันให้สังคมนี้ เป็นสังคมที่น่าอยู่อย่างสันติสำหรับทุกคน

              ขณะที่นางยุพิน ซาจะ ผู้ที่ดูแล “ชัยภูมิ ป่าแส” ได้กล่าวต่อหน้าหลุมศพ ของ “ชัยภูมิ ป่าแส” ว่า ตลอดเวลา 5 ปีที่ต่อสู้เพื่อชัยภูมิมา อยากให้ทหารออกมาขอโทษว่า สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้เป็นอย่างที่ทางเจ้าหน้าที่ระบุไว้ ในช่วงระยะเวลา 5 ปี ที่ได้เรียกร้อง ความยุติธรรมมีความยากลำบากมาก ถูกกลั่นแกล้งทางกฎหมาย ได้รับการดูถูกเหยียดหยาม แต่ก็ไม่เคยจะหมดหวังในการตามหาความยุติธรรมให้กับน้อง 5 ปีที่จากกัน ชัยภูมิมีความฝันคือต้องการนำเด็กๆ ที่ติดยาออกจากยาเสพติด ต้องการให้เด็กที่ไม่ได้เรียนหนังสือมีการศึกษา ต้องการให้เด็กได้ร่วมทำกิจกรรมมีพื้นที่ในการสร้างสรรค์ผลงาน หลายเครือข่ายองค์กรอิสระที่ทราบถึงความฝันของ “ชัยภูมิ ป่าแส” ได้พยายามสานฝันให้กับชัยภูมิกันมาอย่างต่อเนื่อง

               ส่วนตัวเองนั้น ยังไม่ได้ทำการสานฝันให้กับ ชัยภูมิ เพราะยังต้องทุ่มเทเวลาในการตามหาความยุติธรรม หากได้รับความยุติธรรมแล้วจะกลับมาสานฝันของชัยภูมิให้เป็นจริง ทุกวันนี้ยังคงคิดถึงชัยภูมิ ไม่เคยลืมเลย และวันนี้มาเพื่อมาบอกชัยภูมิว่า จะตามหาความยุติธรรมต่อไปจนกว่าจะได้รับ

                 ด้านนางนาปอย ป่าแส แม่ของชัยภูมิ ป่าแส ได้ออกมาร้องเพลงภาษาลาหู่ เพื่อรำลึกถึงชัยภูมิ ต่อหน้าหลุมศพชัยภูมิ โดยระหว่างร้องเพลงนั้น ได้ร้องไห้ไปด้วยตลอดเวลา ก่อนที่จะนำอ่อเวะ (ดอกไม้) ไปวางที่หลุ่มศพ บรรยากาศเป็นไปด้วยความโศกเศร้า