อำลา "6 เซียน" ตำนานลูกยางสาวไทย

จริงๆแล้วพวกเธอเกือบจะไม่ได้มาเล่นในรายการนี้แล้ว เนื่องจากเลิกเล่นทีมชาติกันไปตั้งแต่การแข่งขันซีเกมส์ครั้งที่ผ่านมาเพื่อเปิดทางให้กับนักวอลเลย์บอลเจเนอเรชั่นใหม่ขยับขึ้นมาเป็นแกนหลักในการต่อยอดความสำเร็จ แต่จากปัญหานักกีฬารุ่นน้องติดเชื้อ "โควิด-19" กันแบบยกทีมก่อนทัวร์นาเม้นท์จะเริ่มขึ้นไม่นาน ทำให้สมาคมกีฬาวอลเลย์บอลแห่งประเทศไทย จำเป็นต้องเรียกตัว 6 ตำนานอย่าง นุศรา ต้อมคำ, อำพร หญ้าผา, มลิกา กันทอง, อรอุมา สิทธิรักษ์, วิลาวัณย์ อภิญญาพงศ์ และ ปลื้มจิตร์ ถินขาว รวมไปถึงนักกีฬาที่อำลาวงการไปแล้วอย่าง ฐาปไพพรรณ ไชยศรี เข้ามาชาติอีกครั้งแบบเฉพาะกิจ

ซึ่งแม้ว่านักกีฬาเหล่านี้จะไม่ได้ลงซ้อมด้วยกันมานาน การรักษาความฟิตของร่างกาย ทีมเวิร์ก ฯลฯ แทบจะต้องมานับ 1 ใหม่ แต่พวกเธอก็สู้สุดใจทุกครั้งที่ลงสนาม สร้างความประทับใจให้แฟนกีฬาทั้งชาวไทยและทั่วโลกได้ทุกนัด และยังสามารถเก็บชัยชนะได้ถึง 2 เกม

เรียกว่าแม้จะจบทัวร์นาเม้นท์ด้วยอันดับ 16 ซึ่งเป็นอันดับสุดท้าย แต่แฟนลูกยางไทยต่างยกให้พวกเธอเป็น "อันดับ 1" ในใจเสมอ

นักกีฬากลุ่ม "6 เซียน" เริ่มรวมตัวกันมาตั้งแต่ช่วงปี 1997 ภายใต้การสร้างทีมของ "โค้ชอ๊อด" เกียรติพงษ์ รัชตเกรียงไกร ที่รวบรวมเหล่านักกีฬาดาวรุ่งจากทั่วประเทศมาฝึกซ้อมร่วมกันอย่างหนัก จนแต่ละคนพัฒนาฝีไม้ลายมือขึ้นมาอย่างรวดเร็ว กระทั่งประสบความสำเร็จในระดับอาเซียนแบบไร้คู่ต่อกร

จุดสูงสุดของนักกีฬาชุดนี้เกิดขึ้นในการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย เมื่อปี 2009 ที่เวียดนาม เมื่อทัพนักตบลูกยางสาวไทยซึ่งเป็นเพียงทีมม้ามืดที่ไม่มีใครจับตา สามารถหักด่านทีมเต็งอย่างญี่ปุ่น และจีน ครองแชมป์ได้อย่างพลิกความคาดหมาย ทั้งๆที่เป็นการผ่านเข้าชิงชนะเลิศในรายการระดับเอเชียเป็นครั้งแรก

ซึ่งหลังจากนั้นเป็นต้นมา "วอลเลย์บอลฟีเวอร์" ก็เป็นกระแสที่อยู่คู่กับแฟนกีฬาชาวไทยมาตลอด ทุกครั้งที่พวกเธอลงแข่งขัน แฟนๆต่างเข้าไปเชียร์กันเต็มความจุสนามทุกนัด ไม่นับที่รอรับชมการถ่ายทอดสดอยู่ทางบ้านแทบทุกครัวเรือน เรียกว่าความนิยมของพวกเธอไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าเหล่านักกีฬาฮีโร่ของไทยอย่าง เขาทราย แกแล็คซี่, ต๋อง ศิษย์ฉ่อย หรือภราดร ศรีชาพันธุ์ แม้แต่น้อย

ทัพนักตบลูกยางสาวไทย ก้าวข้ามอาเซียนขึ้นไปอยู่ในระดับแนวหน้าของเอเชียและของโลกนับจากนั้น ขณะเดียวกันเหล่า "6 เซียน" ก็ประสบความสำเร็จในฐานะนักกีฬาอาชีพ ได้เซ็นสัญญาไปเล่นให้ทีมดังในต่างประเทศหลายคน และยังเป็นแรงบันดาลใจให้เยาวชนคนรุ่นใหม่หันมาเล่นกีฬาวอลเลย์บอลมากขึ้นอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน อีกทั้งเป็นแบบอย่างที่ดีให้นักกีฬารุ่นน้องได้เดินรอยตาม

ความผิดหวังเดียวของทีมชุดนี้ก็คือ การไม่สามารถผ่านเข้าไปเล่นในมหกรรมกีฬาโอลิมปิก ซึ่งถือเป็นความฝันของนักกีฬาทุกคนได้สักครั้ง โดยทำได้แค่ "เกือบ" จากการตัดสินที่ค้านสายตาในบางแมตช์ของรอบคัดเลือก อย่างไรก็ตาม ความผิดหวังดังกล่าวเทียบไม่ได้เลยกับความสำเร็จที่พวกเธอเหล่านี้ได้ทำไว้ตลอด 2 ทศวรรษที่ผ่านมา

หลังจากนี้ แม้จะไม่ได้เห็นพวกเธอในนามทีมชาติอีกต่อไป แต่พวกเธอทั้ง 6 คนจะอยู่ในความทรงจำ และจะอยู่ในหัวใจของคนไทยทุกคนตลอดไป

ขอบคุณ... ที่สร้างประวัติศาสตร์หน้าใหม่ให้วงการวอลเลย์บอลไทย

ขอบคุณ...ที่สร้างรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และน้ำตาแห่งความปลื้มปิติให้กับแฟน ๆ เสมอมา

พวกเราจะไม่มีวันลืม

สรุปผลงานของทีมวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย (2000-2021)