นายพงษกร อารมณ์คง อายุ 25 ปี ชาวตำบลบ้านใหม่ อ.เมือง จ.นครราชสีมา พ่อค้าขายทุเรียนเปิดเผยว่า เดิมประกอบอาชีพขายบะหมี่-เกี้ยว บริเวณบ้านภูเขาลาด หมู่ 5 ต.บ้านใหม่ อ.เมือง แต่ได้รับผลกระทบจากการแพร่ระบาดของโรคติดต่อเชื้อไวรัสโควิด-19 ลูกค้าลดลงไม่สามารถแบกรับภาระขาดทุนจึงต้องหยุดขาย ต่อมาได้มีญาติชักชวนขายทุเรียนและติดต่อเจ้าของไร่ที่ อ.ขลุง จ.จันทบุรี ตนได้นำเงินที่อดออมไว้เป็นทุนขับรถกระบะเดินทางไปรับที่ไร่โดยตรง เพื่อนำมาขายในเขตตัวเมือง นครราชสีมา ตนเป็นพ่อค้าใหม่ป้ายแดงต้องคิดหากลยุทธ์ทางการตลาดมาขายแข่งกับพ่อค้าเจ้าเดิมที่มีลูกค้าประจำ
เพื่อนแนะนำให้เขียนคำ "หมอยทอง" แทน "หมอนทอง" แม้นเป็นคำไม่สุภาพ แต่คนส่วนใหญ่ให้ความสนใจและสร้างแรงดึงดูดให้ลูกค้าหน้าใหม่ขาจรมาเลือกซื้ออย่างต่อเนื่อง รอบแรกนำทุเรียนมา 500 กิโลกรัม ใช้เวลา 2 วัน ขายหมดเลี้ยง รอบสองนำมา 700 กก. ขายดีมากเหลืออยู่ไม่มากนัก ใครจะต่อว่าหรือแสดงความไม่พอใจเห็นคำหยาบคายก็ไม่เป็นไร ขอให้ขายทุเรียนหมดเร็วๆ เหลือกำไรเลี้ยงชีพในยุคหากินลำบากต้องแข่งขันกันสูงในช่วงสถานการณ์ไม่ปกติและไม่มีคำตอบโควิดจะสิ้นสุดการแพร่ระบาดเมื่อใดก็พอ