26 เมษายน 2564 ที่ถนนสายเมืองศรีสะเกษ ไปยังตำบลน้ำคำ ระหว่างบ้านข้าวดอ ไปบ้านหัวนา ทุกเช้าประมาณ 08.00 ถึง 09.30 น. ผู้คนที่เดินทางผ่านถนนเส้นนี้ จะต้องใช้ความระมัดระวังอย่างมาก ในการขับขี่ยวดยานพาหนะ โดยเฉพาะรถยนต์ เพราะจะต้องหลบหลีกกองมูลขี้ควาย เป็นมูลขี้ควายที่ชาวบ้านพากันไล่ต้อนฝูงควายออกจากคอก เพื่อที่จะนำไปเลี้ยงที่ทุ่งนา ที่ป่าสาธารณะประจำตำบล โดยชาวบ้านที่มีควาย คอกละ 2 3 ตัว ก็จะมีการรวมตัวกันแบบฝากเลี้ยง สับเปลี่ยนกันนำฝูงควายที่อยู่ราวๆ เกือบร้อยตัว ออกไปเลี้ยง ภายในระยะเวลา 1 เดือน ชาวบ้านก็จะได้เข้าเวร นำควายออกไปเลี้ยงสักครั้งหนึ่ง โดยจะต้องรับผิดชอบไล่ต้อนฝูงควายออกไปทุ่ง แล้วดูแลทั้งวัน ก่อนที่จะไล่ต้อนกลับเข้าคอกในช่วงเย็นๆ ทำเช่นนี้มาตลอดหลายปีแล้ว เพราะทุกคนจะต้องมีอาชีพ มีงานอื่นๆ ไปทำเพื่อการมีรายได้ และอาชีพการเลี้ยงควายก็ถือว่ามีรายได้ตอนขาย
แต่หากต่างคนต่างไปเลี้ยงเอง ก็จะเสียคนในครอบครัวไปทั้งวัน 1 คน จากอดีตที่ถนนเคยเป็นลำคลองน้ำของหมู่บ้าน ตำบลมาก่อน ในการไล่ต้อนฝูงควายออกไป พอออกมาจากคอก ควายหลายตัวก็จะทำการถ่ายมูล แต่ทุกวันนี้คลองหายไป กลายเป็นถนน แต่ควายก็จะถ่ายมูลยังจุดนี้เป็นประจำของเขา ทำให้มูลขี้ควายกองเกลื่อนกลาดเต็มถนนนตลอดสายนี้ ซึ่งอยู่ๆ ก็มีคุณตาคนหนึ่ง เห็นมูลขี้ควายไม่มีใครเก็บ จึงนำรถเข็นมาทำการเก็บมูลขี้ควายไป เป็นการเก็บทำความสะอาดให้ถนนฟรีๆ ด้วย โดยไม่ต้องไปพึ่งเทศบาล เพราะคุณตาจะนำมูลขี้ควายไปทำปุ๋ยหมัก ไว้ใส่นาข้าว แก่ทำมาเช่นนี้กว่า 3 ปีแล้ว