เพื่อจะได้รับรู้ปัญหาด้วยตัวเองว่า การที่บ้านเมืองขาดแคลนอารยสถาปัตย์ โดยเฉพาะในสถานที่ท่องเที่ยว และบริการสาธารณะต่างๆ ที่ยังไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวก หรือมีแต่ยังไม่ทั่วถึง อีกทั้งไม่ได้มีการออกแบบเพื่อรองรับการใช้งานของกลุ่มผู้สูงอายุ ผู้พิการ และคนที่ใช้รถเข็นนั้น จะประสบปัญหาความทุกข์ยากลำบากในการใช้ชีวิต และการเดินทางขนาดไหน อย่างไรบ้าง
เพื่อจะได้นำไปสู่การปรับปรุง และพัฒนานโยบายในการแก้ไขปัญหาสภาพแวดล้อมที่ยังพิการ ตลอดจนบริการสาธารณะต่างๆ ว่าจะทำอย่างไร เพื่อให้คนทุกเพศ ทุกวัย ทุกสภาพร่างกาย โดยเฉพาะผู้สูงวัย ผู้ป่วยพักฟื้น ผู้พิการ คนที่ใช้รถเข็น และครอบครัวที่มีเด็กเล็ก และสตรีมีครรภ์ จะสามารถเข้าถึงแหล่งท่องเที่ยว ตึกอาคาร และบริการสาธารณะต่างๆได้ โดยสะดวก ปลอดภัย ทันยุค ทันสมัย เป็นธรรม ทั่วถึง และเท่าเทียม สอดคล้องกับแนวทางการพัฒนาอย่างยั่งยืนขององค์การสหประชาชาติ ที่มุ่งขจัดความเหลื่อมล้ำในสังคม และในทุกการพัฒนาเราจะต้องไม่หลงลืม หรือทอดทิ้งใครไว้ข้างหลังอีกต่อไป