กระทบกับชีวิตยังไงบ้าง ?
ชีวิตตอนนั้นมันกระทบทุกอย่างไม่มีแสงอะไรเลยไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงโทษแต่ตัวเองว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้ในเมื่อเราอยากพยายามทำทุกอย่างให้ดีที่สุดแต่มันกลายเป็นเลวร้ายที่สุด โชคดีที่มีครอบครัวแม่และลูกเข้าใจห่วงจิตใจของคนในครอบครัว ซึ่งตอนนั้นเราทำงานหนักถึงขนาดต้องใช้ยา และตอนนั้นแม่หนูครึ่งปีต้องผ่าตัดสามครั้งทำให้เราเครียด จนพยายามจะหาเงิน และทำคนเดียวทุกอย่าง ที่มาใช้ยาเพราะว่าเราต้องทำงานหาเงิน จนลืมไปเลยว่ามันเป็นสิ่งที่ผิดมากๆ และทำร้ายตัวเองด้วย
เข้าใจไหมที่สังคมต่อต้านเรา?
ตอนนั้นเราก็ทำงานอยู่ และทำให้ผู้จัดบางท่านเขาเสียหายไปด้วย ซึ่งเค้าทำไปแล้วทุนมันลงไปแล้วกับเราแต่เรามาทำให้งานเค้าออนไม่ได้ เราเข้าใจ ในตอนนั้นไม่กล้าออกจากบ้านเลยคิดแต่ว่าเราจะดำเนินชีวิตต่อไปยังไง แม่และลูกสิ่งที่เรารับผิดชอบจะต้องทำยังไงต่อไป และต่อไปนี้เราจะเอาเงินที่ไหนมาให้เขา ซึ่งเราก็ทำให้แม่เครียดด้วย เพราะทุกคนไม่คิดว่าเราเป็นแบบนี้ทุกคนช็อคหมด ไม่กล้ามองแม้แต่หน้าลูก
ถึงขั้นคิดสั้นไหม?
ไม่มีเลยค่ะรู้ แต่อย่างเดียวว่าวันนี้ล้มขนาดนี้แต่เราต้องลุกให้ได้เพราะเรามีแม่และลูก โดยมีลูกให้กำลังใจแม่ก็บอกให้เราออกไปข้างนอก อย่าพึ่งไปคิดว่าคนข้างนอกจะรู้สึกยังไงกับเรา และพอเราได้ลองออกไปก็เลยรู้ว่ามันก็เป็นอย่างที่ลูกพูดเพราะคนข้างนอกที่เข้ามาหาเราเค้าให้กำลังใจเรา ยิ่งเราเจอคนให้กำลังใจเรา ทุกคนอ้่แขนรับเรามันยิ่งรู้สึกผิดหนักเข้าไปใหญ่เหมือนเราทำร้ายจิตใจเขาด้วยกับคนที่เขารักเรา