นางพักตร์ตรา สังยวน อายุ 60 ปี ชาวบ้าน หมู่ที่ 9 ต.ละมอ อ.นาโยง จ.ตรัง นำผู้สื่อข่าวไปดูดอกหญ้าหรือดอกยูงที่ปลูกไว้ตามร่องสวนยางพารา และที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติรอบ ๆ บ้าน โดยได้เก็บดอกหญ้าที่แก่จัด นำมาเคาะเอาดอกและเมล็ดออก ก่อนจะนำไปตากแดดให้แห้งนาน 2 วัน จากนั้นจึงนำมาเรียงร้อย ถักทอด้วยฝีมือที่ประณีต งดงาม โดยใช้ก้านหวายมามัดแต่ละชั้นให้หนาแน่น เป็นลวดลายไทย เพื่อป้องกันการหลุดร่อนระหว่างใช้งาน ส่วนด้ามจับเป็นหวายแท้จากธรรมชาติที่ปลูกไว้ในสวนยางพาราเช่นกัน จึงทำให้ไม้กวาดของคุณป้ามีความเหนียว แน่น แข็งแรง ทนทาน และมีอายุการใช้งานนานกว่า 1 ปี ลูกค้าที่เคยซื้อไปใช้มีการบอกต่อแบบปากต่อปาก ทำให้ไม้กวาดดอกหญ้าของคุณป้าขายดีขึ้น
ทางด้านเจ้าหน้าที่ อบต.ละมอ อ.นาโยง มาช่วยรับไปขายตรง และขายทางออนไลน์ ทำให้มีลูกค้าแห่มาซื้อถึงบ้านโดยที่ไม่ต้องนำออกไปขายข้างนอกแล้ว คุณป้าจึงต้องเร่งมือผลิตไม้กวาดดอกหญ้าให้ได้ไม่ต่ำกว่าวันละ 10 อันต่อวัน ราคาขายอันละ 80 บาท สร้างรายได้ในช่วงหน้าแล้งของแต่ละปี ไม่ต่ำกว่า 30,000 บาทเลยทีเดียว ส่วนไม้กวาด 1 อัน ใช้เวลาทำประมาณ 30 นาที นอกจากนี้ คุณป้ายังขยายพื้นที่ปลูกดอกหญ้าเพิ่ม ด้วยการนำแขนงไปปักชำ ก็จะได้ต้นหญ้าต้นใหม่งอกออกมา ซึ่งชาวบ้านในหมู่บ้านได้หันมาทำไม้กวาดดอกหญ้ากันมากขึ้น แต่ทำอยู่ได้ไม่นานก็หายไป เนื่องจากเป็นงานที่ต้องใช้ฝีมือ ความใส่ใจในทุกขั้นตอน บวกกับความอดทน จึงทำให้ในหมู่บ้านนี้มีคุณป้าฯ เพียงคนเดียวที่ทำไม้กวาดดอกหญ้าขายมานานกว่าใคร ๆ