ชาวบ้านชายแดนเผยความหลังสุดเจ็บปวด ถูกเพื่อนบ้าน "กัมพูชา" หักหลัง

20 สิงหาคม 2568 ผู้สื่อข่าวรายงาน ชาวบ้านในพื้นที่ชายแดน จังหวัดสระแก้ว ยังเก็บงำเรื่องราวความทรงจำอันเจ็บปวดในอดีต เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างประชาชนไทยและกัมพูชา ซึ่งแม้ฝ่ายไทยจะให้การช่วยเหลือดูแลเพื่อนบ้านที่อพยพหนีภัยสงคราม แต่หลายครั้งกลับถูกหักหลังด้วยการปล้น ฆ่า หรือแม้กระทั่งลอบวางทุ่นระเบิดในฝั่งไทยเอง 

นางอมร วิสา อายุ 65 ปี ชาวบ้านในพื้นที่ชายแดน เล่าให้ทีมข่าวฟังว่า ย้อนกลับไปกว่า 30–40 ปีที่แล้ว ในช่วงที่มีนโยบาย “เปลี่ยนสนามรบ เป็นสนามการค้า” ประชาชนกัมพูชาหลายคนเข้ามาค้าขายในฝั่งไทย ชาวบ้านต่างก็ให้การต้อนรับและดูแลเป็นอย่างดี แต่เมื่อคนไทยข้ามไปทำการค้าในกัมพูชา กลับถูกหักหลังซ้ำแล้วซ้ำเล่า บางรายถูกปล้น บางรายถูกฆ่า และบางรายหายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอยจนถึงทุกวันนี้

ครอบครัวของนางอมรเองก็ต้องเผชิญชะตากรรมเช่นเดียวกัน เธอเล่าว่า ครั้งหนึ่งแม่ น้องสาว และหลานสาว ถูกชาวกัมพูชาหลอกว่าจะพาไปค้าขายที่ชายแดน ก่อนจะหายตัวไปพร้อมกันทั้ง 3 คน เวลากว่าหลายสิบปีที่ผ่านมา ไม่มีใครทราบชะตากรรมว่าพวกเขายังมีชีวิตอยู่หรือไม่ ไม่เพียงเท่านั้น สามีของนางอมรที่เคยทำธุรกิจค้าขายไม้แปรรูป ก็ประสบอุบัติเหตุร้ายแรง ขณะขับรถขนไม้ไปชายแดนได้เหยียบทุ่นระเบิดที่ทหารเขมรแดงลอบนำมาวางไว้ จนเสียชีวิตทันที ซึ่งจุดดังกล่าวยังอยู่ในเขตแดนประเทศไทยบริเวณตำบลโคกสูง และไม่ใช่ครั้งเดียวที่มีการวางทุ่นระเบิด แต่เกิดขึ้นซ้ำหลายครั้ง ทำให้ชาวบ้านในพื้นที่จำนวนมากเสียชีวิตหรือพิการไปตลอดชีวิต 

และคำพูดที่ว่า ‘กัมพูชาไว้ใจไม่ได้’ มันไม่เกินจริงเลย  นางอมรกล่าว พร้อมยกตัวอย่างว่า ในช่วงปี 2523 คนไทยเคยสงสารเด็กกัมพูชาที่สูญเสียพ่อแม่จากสงคราม ถึงขั้นนำมาเลี้ยงดูเหมือนลูกหลานในครอบครัว แต่เมื่อเด็กเหล่านี้โตขึ้นกลับหนีหายไปโดยไม่สำนึกบุญคุณ ขณะที่พ่อค้าชาวกัมพูชาที่อ้างอยากทำการค้ากับไทย ก็มักหักหลังคนไทยด้วยการปล้นฆ่าชิงทรัพย์อยู่เสมอ 

เรื่องราวจากปากคำของชาวบ้านชายแดนสะท้อนให้เห็นว่า แม้ประเทศไทยจะยื่นมือช่วยเหลือเพื่อนบ้านมาโดยตลอด แต่ร่องรอยของความสูญเสียยังคงฝังลึกอยู่ในความทรงจำของผู้คนในพื้นที่จนถึงทุกวันนี้ เป็นเหมือน คำพังเพย คำว่า "ชาวนา กับงูเห่า" อย่าได้คบค้าสมาคม กับคนเขมรเด็ดขาด