แรงงานไทยในอิสราเอลเล่านาทีหนีตายเพื่อนคนไทยถูกฟันยังไม่รู้ชะตากรรม

เมื่อวันที่  12 ตุลาคม 2566  มีรายงานข่าวว่าที่ ตำบลปอ อำเภอเวียงแก่น จังหวัดเชียงราย ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีพี่น้องชาวเผ่าม้งเดินทางไปเป็นแรงงานมากที่สุดของจังหวัดเชียงราย จากการลงสำรวจพื้นที่แต่ละหมู่บ้านหลักสิบคนขึ้นไป และมีรายงานว่ามีนายนิติกร แซ่ว่าง อายุ 26 ปี ได้ไปเป็นแรงงานที่มิกาม่า ฉนวนกาซา อิสราเอล ไปได้ 2 ปี 4 เดือน เป็นแรงเกษตรกร ได้ถูกฝ่ายฮามาสจับตัวไป ยังไม่ทราบชะตากรรม ซึ่งทางพ่อแม่ ลูกเมียเป็นห่วงมาก

ผู้สื่อข่าวได้ลงพื้นที่ไปใน ตำบลปอ อำเภอเวียงแก่น จังหวัดเชียงราย ซึ่งเป็นบ้านไม้ชั้นเดียว มีผู้เป็นพ่อคือ นายเจอ แซ่ลี อายุ 51 ปี  ผู้เป็นแม่คือ นางนัยนา แซ่ว่าง อายุ 51 ปี และผู้เป็นภรรยา คือ นส.วีรียา ทรงพิศิษฐโถคิน อายุ 23 ของนายนิติกรที่ได้หายตัวไป จากสงครามอิสราเอลกับกลุ่มฮามาส  ซึ่งขณะที่บ้านทางนางนัยนา ได้ร้องไห้จุดธูปไหว้สิ่งศักดิ์ฟ้าดินคุ้มครองลูกชาย ขอให้ได้ลูกชายกลับบ้าน ทั้งน้ำตา ทุกเช้า

นส.วีรียา ภรรยานายนิติกร  กล่าวว่า ได้กู้เงิน 110,000 บาท ให้นายนิติกรเดินทางไปทำงานที่อิสราเอล หวังที่จะได้เงินมาสร้างครอบครัว สร้างบ้านซื้อรถไว้ประกอบอาชีพที่ไทย ซึ่งขณะนั้นตนเองได้ท้องได้ 4 เดือน นายนิติกร ก็ได้เดินทางไปทำงานที่อิสราเอล ยังไม่ได้เห็นหน้าลูกตอนเกิด ตอนนี้ลูกชายได้อายุ 1 ปี 11 เดือนยังไม่ได้เห็นหน้าพ่อ

โดยตนได้โทรติดต่อครั้งสุดท้ายกับสามี วันเกิดเหตุที่ 7 ตุลาคม เวลา 14.42 น. มีเหตุการณ์ยิงกันสนั่น ส่วนนายนิติกรได้บอกภรรยาหลบอยู่ในหลุมหลบภัยคนเดียว ต่อมาก็สามารถติดต่อนายวาโย ยะมา คน จังหวัดอุตรดิตถ์ เป็นแรงงานที่ไปทำงานร่วมกับสามี ทราบว่า ในวันที่เกิดปะทะกันวันแรก ได้มีทหารฮามาสได้เข้ามาควบคุมตัวคนไทยและชาวบ้านได้ 11 คน มีคนไทย 5 คน ระหว่างถูกขวบคุมตัวได้มีการพยายามหนีตายได้ 2 คน คนไทยถูกจับไว้อีก 3 คน ซึ่งต่างคนก็ต่างพยายามหนีเอาตัวรอดกัน สุดท้ายมีนายวาโยหนีตายได้ ซึ่งก่อนที่จะหนีตายได้ถูกมีฟันที่หลังและถูกซ้อมกันทุกคน หลังจากนายวาโย หนีได้จึงได้ส่งข่าวให้ นส.วีรียา ทันทีบอกว่าสามีถูกจับไปกับคนไทยอีกคน ตอนนี้ก็ไม่รู้ชะตากรรมเป็นอย่างไร

ผู้สื่อข่าวได้ติดต่อสัมภาษณ์ทางโทรศัพท์นายวาโย ชาว จังหวัดอุตรดิตถ์ ได้เล่าเหตุการณ์ระทึกขณะเอาตัวรอดหนีตาย ขณะถูกจับกุมตัวกับนายนิติกร ถูกจับมัดมือ ผ้าคุมหัว และถูกซ้อมมีดฟัดแบบป่าเถื่อน หลังจากหลบออกมาได้วิ่งไปหารถที่จอดข้างทาง พบกุญแจเสียบรถ ไม่รู้เป็นรถใคร จึงขับหนีเอาตัวรอดก่อน ระหว่างทางเจอแต่ศพคนตายเกลื่อน กระทั่งมาพบทหารอิสราเอล จึงได้ถูกนำตัวมาอยู่ที่คิวบูธ ในค่าย ที่นี้มีคนไทย 6-7 คน พักอยู่ที่นี้ ซึ่งตอนนี้ตนเองทราบข่าวว่า หมู่บ้านที่ตนเองทำงานอยู่ทางทหารอิสราเอลได้ควบคุมพื้นที่ได้แล้ว ในส่วนตัวก็ได้มีการติดต่อกับนายจ้างตลอดเวลา ซึ่งนายจ้างก็ยังไม่ทิ้ง ซึ่งตนเองยังรอดูสถานการณ์ไปก่อน

ด้าน นส.วีรียา พร้อมด้วยพ่อแม่ พี่น้องอยากจะขอให้ทางรัฐบาลช่วยติดตาม หาสามีที่หายตัวไปจนถึงทุกวันนี้ ผ่านมาเป็นเวลา 5 วันแล้วยังไม่ทราบชะตากรรมว่าสามียังมีชีวิต อยู่หรือไม่