"พระพยอม" ชม "พิธา" มีคุณสมบัติเป็นผู้นำสูง แม้ถูกศาลสั่งหยุดทำหน้าที่ สส.

20 กรกฎาคม 2566 หลังศาลรัฐธรรมนูญ มีคำสั่งให้ นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ หัวหน้าพรรคก้าวไกล หยุดปฏิบัติหน้าที่ สส. ชั่วคราว และที่ประชุมร่วมรัฐสภาลงมติ ว่าส่งนายพิธามาโหวตหนุนเป็นนายกรัฐมนตรีซ้ำไม่ได้ ส่งผลให้นายพิธาหมดสิทธิ์ชิงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 30 ทำให้ประชาชนกองเชียร์ชาว "ด้อมส้ม" ที่ลงคะแนนเสียงให้พรรคก้าวไกล ออกมาแสดงความคิดเห็นเป็นจำนวนมาก นอกจากนี้ กองเชียร์บางกลุ่มที่มาให้กำลังใจถึงกับหลั่งน้ำตาด้วยความเสียใจออกมา 

ที่วัดสวนแก้ว ต.บางเลน อ.บางใหญ่ จ.นนทบุรี ผู้สื่อข่าวเดินทางเข้าพบ พระราชธรรมนิเทศ หรือพระพยอม กัลยาโณ เจ้าอาวาสวัดสวนแก้ว เกี่ยวกับการเตือนสติกองเชียร์ที่ผิดหวังและให้กำลังใจ

​​​​​​​โดยพระพยอม ได้แสดงความคิดเห็นในเรื่องนี้ว่า หากญาติโยมทั้งหลายเข้าใจโลกธรรมว่าโลกใบนี้มันมีได้มีเสียมีบวกมีลบ มีทั้งสมหวังทั้งผิดหวังมีแพ้มีชนะควบคู่กันไป เพราะฉะนั้นถ้าเราจะอยู่บนโลกใบนี้ให้ได้ เราต้องรู้เข้าใจโลกธรรมว่ามันมีความผิดหวังบ้างสมหวังบ้าง ได้ดั่งใจบ้างชนะบ้างแพ้บ้าง

ดังนั้น เราจะอยู่ในทางสายกลาง คือเราจะชอบใครหรือไม่ชอบใครก็ตาม แต่เราต้องเผื่อไว้ว่าใจเราจะไม่ฟูกับคนที่เราชอบ และใจเราจะไม่แฟบผิดหวังกับคนที่เราชอบเช่นกัน เพราะในโลกนี้ไปนี้ไม่มีใครสมหวังตลอดชีวิต ทุกเรื่องมันต้องมีผิดหวังกันบ้าง เมื่อผิดหวังแล้วจะตีโพยตีพายตีอกชกตัวเขกหัวร่ำไห้ ก็อย่าแสดงอาการอะไรเหมือนกับเด็กอ่อน ถ้าเราเป็นผู้หลักผู้ใหญ่ แอบฝากผู้ใหญ่แก่ๆหน่อยนะ ปลอบใจเด็กที่มันผิดหวังบ้าง อย่าไปซ้ำเติมเมื่อเขาผิดหวังแล้วก็ช่วยพูดปลอบกันไป

พระพยอม กล่าวอีกว่า แล้วประเทศไทยเป็นอะไรที่มหัศจรรย์ในโลกก็ว่าได้ คนได้ที่ 1 ก็ตั้งรัฐบาลไม่ได้ เป็นประเทศอื่นเขาตั้งแป๊บเดียวเลือกตั้งเสร็จเขาก็ได้เป็นแล้ว แต่ประเทศไทยเรา คนที่เขาร่างรัฐธรรมนูญ เขาทำอะไรต่ออะไรไว้ อย่างอาจารย์ท่านหนึ่งก็ออกมาแฉแล้วว่ามันเป็นอย่างนี้กับดักในรัฐธรรมนูญนี้ มันก็มีการวางไว้ แต่เขาก็แก้ตัวได้ มีท่านอาจารย์อีกท่าน บอกว่า ผมก็ต้องดักไว้เขียนดักไว้ป้องกันไว้เพื่อไม่ให้พวกนั้นรุกล้ำอะไรทำนองนี้ ทุกคนมีเหตุผลหมด แต่อย่าชิงชัยเอาชนะแก้ตัวกันไปวันๆหนึ่ง แต่ขอให้รู้ไว้เถอะว่าสิ่งที่สมหวังตลอดชีวิตนั้นไม่มี ใครเกิดมาแล้วสมหวังตลอดชีวิตไม่มี

พระพยอม กล่าวต่อว่า อาตมาว่าพระพุทธเจ้าท่านก็อาจจะผิดหวังม่ก่อนเพราะสอนมนุษย์แล้วไม่ฟัง ไม่เชื่อไม่นำไปปฏิบัติตาม ท่านต้องเสียเวลานึกเรื่องไตร่ตรอง กว่าจะตรัสรู้ได้ มาจนบางทีพระองค์ก็นึกท้อตอนแรก จะสอนดีไม่สอนดีเรื่องที่สอนนี้มันยาก อาตมาก็นึกในใจเหมือนกันว่าจะพูดเตือนโยมดีไม่ดี ว่าหัดทำใจเสียบ้าง อย่าปล่อยกระแสให้มากเกินไป โยมอย่าออกอาการตีอกชกตัวเขกหัวร่ำไห้ 

โดยเฉพาะที่เป็นผู้ใหญ่ต้องได้สติก่อน ถ้าหากผู้ใหญ่ล้มผางร้องไห้ รำพึงรำพันตีอกชกตัวเขกหัวร่ำไห้ เด็กข้างๆจะเป็นอย่างไร มันต้องเป็นเสาหลักที่เข้มแข็งมั่นคง อยากให้คำว่าผิดหวังมาทำลายหน้าที่การงาน ถ้าผิดหวัง เรายังมีงานที่บ้านให้ทำ เดี๋ยวเรื่องร้ายๆก็ต้องผ่านไป มันไม่มีอะไรหรอกที่จะจมอยู่ในปักโดยไม่ตะกายขึ้นมา ใครที่นอนจมอยู่ในปักแล้วมันไม่ก้าวเอาขึ้นมา ก็แสดงว่ามันโง่ที่จะอยู่กับการเน่าเฟะแบบนั้น

พระพยอม กล่าวอีกว่า อาตมาขอบิณฑบาตนักการเมืองเถอะให้ไปช่วยระดมความคิดเรื่องปากท้องเรื่องเศรษฐกิจเรื่องสังคมเรื่องทำมาหากิน ให้ประชาชนในประเทศ ให้เขาได้เห็นสมองนักการเมืองที่เจริญเดินก้าวหน้า อย่าเอาแต่สมองมาประดิษฐ์วาทกรรม ว่าจะด่ากันอย่างไรเถียงกันอย่างไร สภาจะไม่เป็นสภา เหมือนดั่งที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ว่า สภาใดที่ไม่มีสัตบุรุษไม่ระงับอารมณ์ สภานั้นไม่ได้ชื่อว่าสภาของบัณฑิตหรือสัตบุรุษ แต่กลายเป็นสภาอันธพาลละลานกันไม่หยุด ซึ่งควรพอได้แล้ว 

อาตมาขอชื่นชมคนอย่างนายพิธา เป็นบุคคลที่ไม่ใช่หาได้ง่ายๆ เพราะอาตมาเห็นในข่าวที่เขาถูกคำสั่งศาล ยังคิดว่าเดี๋ยวเขาต้องร้องไห้หรือสะอึกสะอื้นออกมา ที่ถูกศาลสั่งให้หยุดปฏิบัติหน้าที่ แต่เขากลับทักทายร่ำลาโบกมือ คุมอารมณ์ได้ดีมาก ถ้าคุมไม่ดี ก็คงต้องร้องไห้น้ำตาไหลหรือเสียงสั่นเครือ แต่นี้เขาไม่มีอาการสั่นเครือ ละล่ำละลักร้องห่มร้องไห้ออกมา แสดงว่าเขารักษาอารมณ์ได้ ดี ไม่ฉุนไม่เกรี้ยวกราด เป็นคุณสมบัติในข้อหนึ่งของคนที่จะได้ครองเมือง ต้องไม่มีคำว่าเกรี้ยวกราดโมโหฉุนเฉียวขว้างปาสิ่งของ แต่ถ้าเขาออกอาการไปจับเก้าอี้ปาโครมเดียวคะแนนจะตกหมด คนที่เก็บรักษาอารมณ์ได้อย่างนี้ เลือกตั้งครั้งหน้าคะแนนเพิ่มฉลุยแน่นอน ทิ้งกันไม่เห็นฝุ่นกัน