นร.โคราช เสี่ยงชีวิตข้ามถนน 4 เลน เช้า-เย็น ครูวอนเร่งสร้างสะพานลอย

9 มิถุนายน 2566 ผู้ใช้เฟซบุ๊ก "พีรวัตร์ แก้วมะดันวินากูล" โพสต์คลิปบรรยากาศขณะตำรวจของหน่วยบริการตำรวจทางหลวงบ้านส้ม อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา กำลังอำนวยความสะดวกดูแลจราจรและคอยรอโบกหยุดรถ เพื่อให้ครูและนักเรียนโรงเรียนบ้านส้มมิตรภาพที่ 93 ซึ่งตั้งอยู่ริมถนนมิตรภาพ หมู่ที่ 2 บ้านส้ม ตำบลดอนชมพู อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา ได้ข้ามถนนไปอีกฝั่ง เพื่อมาโรงเรียนในตอนเช้า และเดินทางกลับบ้านในช่วงเลิกเรียนตอนเย็นทุกวันจันทร์-ศุกร์

ทั้งนี้ โรงเรียนได้จัดครูเวรมายืนถือธงแดงคอยโบกรถและดูแลนักเรียนช่วยเจ้าหน้าที่ตำรวจไปด้วย ท่ามกลางสภาพการจราจรที่ดูน่าเป็นอันตรายอย่างมาก เนื่องจากเป็นถนนหลวง เส้นทางสายหลักนครราชสีมา-ขอนแก่น แต่ละฝั่งถนนจะมี 2 ช่องจราจร และไหล่ทางที่กว้าง รถจึงสัญจรสะดวกใช้ความเร็วค่อนข้างสูง

นอกจากครูและนักเรียนจะต้องเสี่ยงอันตรายจากอุบัติเหตุที่อาจเกิดขึ้นแล้ว เจ้าหน้าที่ตำรวจทางหลวงก็ต้องสี่ยงตาย คอยโบกให้สัญญาณแก่ผู้ขับขี่รถ ให้ชะลอและหยุดรถเพื่อเปิดทางให้เด็กนักเรียน ครู และผู้ปกครองได้ข้ามถนนไปอีกฝั่ง ซึ่งภาพแบบนี้จะมีให้เห็นทั้งช่วงเช้าและช่วงเย็น ต่อเนื่องมาหลายปีแล้ว

นางสิริวิมล มุลานนท์ ผู้อำนวยการบ้านส้มมิตรภาพที่ 93 เปิดเผยว่า โรงเรียนตั้งอยู่ริมถนนมิตรภาพ เป็นโรงเรียนขนาดเล็ก ปีนี้มีนักเรียนอยู่ 64 คน และมีผู้บริหารกับบุคลากรครู อีก 11 คน เปิดการเรียนการสอนในระดับชั้นอนุบาลที่ 2 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ซึ่งทางโรงเรียนได้ทำหนังสือร้องขอความอนุเคราะห์ก่อสร้างสะพานลอยไปที่หมวดทางหลวงโนนสูง แขวงทางหลวงนครราชสีมาที่ 1 สำนักทางหลวงที่ 10 (นครราชสีมา) ตั้งแต่ปี 2565 โดยทางแขวงฯ แจ้งว่า จะบรรจุเข้าในแผนปีงบประมาณ 2566 ให้ แต่ก็ตกไป จึงทำเรื่องขอไปอีกในปีนี้ และทางแขวงฯ ก็แจ้งกลับว่า จะบรรจุเข้าในแผนปี 2567 ซึ่งช่วงนี้ก็น่าจะอยู่ในช่วงการพิจารณางบประมาณของปี 2567

ทางโรงเรียนรู้สึกกังวลว่า จะถูกปัดตกไปอีกหรือไม่ เพราะเหลืออีกไม่กี่เดือนเท่านั้นก็จะเข้าปีงบประมาณ 2567 แล้ว ทุกคนในละแวกนี้อยากได้สะพานลอยจริง ๆ เพราะต้องข้ามถนนกันแทบทุกวัน สภาพถนนหน้าโรงเรียนจะเป็นช่วงทางโค้งพอดี เลยออกไปประมาณ 200-300 เมตร จะเป็นจุดให้เลี้ยวยูเทิร์นรถ ตำรวจเคยแนะนำให้พานักเรียนเดินเลาะริมถนนไปจนถึงจุดยูเทิร์นจึงค่อยพากันข้าม แต่ทางโรงเรียนมองว่า เด็กส่วนใหญ่ยังเป็นเด็กประถม มีความซุกซน ระหว่างเดินอาจมีการหยอกล้อกัน ก็จะยิ่งเสี่ยงอันตรายมากขึ้น จึงขอข้ามที่ด้านหน้าโรงเรียนเพียงจุดเดียวน่าจะสะดวกและปลอดภัยกว่า

 

ส่วนเด็กนักเรียนชั้นอนุบาลไม่อยากเสี่ยงให้เดินข้าม นักการภารโรงของโรงเรียนจึงช่วยเป็นธุระนำรถยนต์ไปรับส่งนักเรียนอนุบาลข้ามฝั่งถนนเข้าสู่หมู่บ้านอย่างปลอดภัย สำหรับช่วงหน้าฝนจะยิ่งลำบากทุลักทุเลกันอย่างมาก เพราะจะต้องรอให้ฝนหยุดตกก่อน จึงจะพากันข้ามได้ แต่ต้องใช้เวลามากกว่าเดิม เพราะเจ้าหน้าที่ตำรวจทางหลวง ต้องเสี่ยงตายไปโบกให้รถหยุดค่อนข้างยาก ส่วนใหญ่จะขับมาด้วยความเร็วตามปกติอยู่แล้ว ยิ่งมาเจอสภาพถนนที่เปียกลื่น หลายคันถึงกับเบรกตัวโก่งจึงสามารถหยุดรถได้ ดูแล้วอันตรายอย่างมาก 

นางสิริวิมล กล่าวอีกว่า เบื้องต้นได้ขอให้แขวงทางหลวงฯ มาช่วยตัดต้นไม้ด้านหน้าโรงเรียนออกทั้งหมดให้เตียนโล่ง ไม่ให้บดบังทัศนวิสัย ผู้ขับขี่จะได้มองเห็นโรงเรียนได้ในระยะไกล จะได้ชะลอความเร็วลงบ้าง จึงอยากให้ก่อสร้างสะพานลอยคนข้ามที่บริเวณด้านหน้าโรงเรียนโดยเร็ว เพื่อให้เด็ก ผู้ปกครอง ครู และชาวบ้าน เกิดความปลอดภัยสูงสุด และยังช่วยป้องกันไม่ให้เกิดอุบัติเหตุทางถนนนำมาซึ่งความสูญเสียในชีวิตและทรัพย์สินได้อีกทางหนึ่งด้วย