12 กุมภาพันธ์ 2566 ล่าสุด ผู้สื่อข่าวลงพื้นที่ไปยังจังหวัดฉะเชิงเทรา จากการลงพื้นที่สามารถสรุปไทม์ไลน์ได้ ดังนี้
ประมาณ ปลายปี 2563 เฮียหมู (นามสมมติ) และภรรยา ก็ขายของทำธุรกิจอยู่บ้าน ในพื้นที่ ต.เทพราช พอลูกเฮียหมูแต่งงาน มีเมียก็ช่วยกันขายของ แต่ปรากฎว่า เฮียหมู และภรรยา มีปัญหาลูกสะใภ้ เพราะไปจับได้ว่าลูกสะใภ้ขโมยเงิน ก็มีการต่อว่าไป วันถัดมา เฮียหมูกับ ภรรยา ก็มีอาการเปลี่ยนไปลิ้นแข็ง อ่อนแรง
ประมาณ 1 สัปดาห์ หลานที่เห็นความผิดปกติ เพราะถูกลูกชายเฮียหมูกีดกัน ก็พยายามเข้าไปช่วยและพาเฮียหมูกับภรรยาไปโรงพยาบาล พอลูกชายรู้ก็ตามไปเอาตัวพ่อกลับมา จากนั้นพาไปอยู่บ้านของลูกสะใภ้ ที่อ.เมือง จ.ฉะเชิงเทรา ทันที และอ้างว่าให้พ่อไปพักผ่อน พ่อสบายดี
เฮียหมู และภรรยา ก็อยู่บ้านของลูกสะใภ้ มาตั้งแต่ปลายปี 2563
จนปี 2564 ช่วงต้นๆปี ญาติๆยังติดต่อได้ แต่พอกลางปี เริ่มติดต่อไม่ได้อีกเลย ในระหว่างนั้น เฮียหมู เล่าว่า เขาโดนจับขัง ให้ทานข้าวบ้างไม่ให้ทานข้าวบ้าง/และถูกวางยาในข้าว
ใครไปถามหาที่บ้านลูกสะใภ้ พ่อตาแม่ยายอ้างว่า เฮียหมูกับภรรยาเป็นคนวิกลจริต ระวังจะคลุ้มคลั่ง ก็ไม่มีใครกล้าเขาไปอีก จนชาวบ้านเข้าใจว่า เฮียหมูเสียชีวิตไปแล้ว
พออยู่ที่นี่ไปปีกว่าๆ จนถึงประมาณกลางปี 2565 ปรากฎว่า ลูกชาย มีปัญหากับ พ่อตาแม่ยาย เรื่องการแบ่งทรัพย์สินสมบัติ เลยตัดสินใจ พาพ่อ ก็คือเฮียหมูย้ายออกมาอยู่ที่ หมู่บ้านแห่งหนึ่ง เมื่อประมาณกลางปี 2565
พออยู่หมู่บ้านดังกล่าวได้ 2 เดือน เฮียหมูก็เริ่มอาการดีขึ้น จึงเขียนจดหมายไปขอความช่วยเหลือจากหลาน จนหลานเข้ามาช่วยเหลือ เมื่อเดือน พ.ค. ปี 2565 และมาอยู่บ้านพี่ชาย ที่ตลาดแห่งหนึ่ง จนถึงปัจจุบัน