คนกรุงฯ ฝากการบ้านผู้ว่าฯ 100 วันแรก แก้น้ำท่วมขัง-ความปลอดภัย

สถาบันพระปกเกล้า เปิดเผยผลสำรวจ เรื่อง “ความคาดหวังของประชาชนต่อผู้ว่าฯ กทม. และ ส.ก. คนใหม่” โดยสำรวจ ระหว่างวันที่ 22-25 มิถุนายน 2569 จากประชาชนที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป จำนวน 2,150 กลุ่มตัวอย่าง ทั่วกรุงเทพมหานครว่า อยากให้ผู้ว่าฯ กทม. คนใหม่ ทำเรื่องใดมากที่สุดใน 100 วันแรก?

 

โดยสูงสุด 19.9 % อยากให้ผู้ว่าฯ คนใหม่ “แก้ปัญหาน้ำท่วมขังในฤดูฝน”

15.9% ระบุว่า ดูแลเรื่องความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของคนเมือง แสงสว่าง กล้อง CCTV

14.5% แก้ไขปัญหาคอร์รัปชัน ส่วย วิ่งเต้น ใน กทม.

10.0% ปรับปรุงถนน ทางเท้าที่ชำรุด ให้อยู่ในสภาพที่ใช้งานได้ตามปกติ

9.5% แก้ปัญหาฝุ่น มลภาวะในเมือง

รวมถึงปัญหาอื่น ๆ รองลงมา ทั้งการขนส่งสาธารณะ, ขยะ, ความปลอดภัยตามจุดตัดทางแยก, การรีดไถของเจ้าหน้าที่เทศกิจ และสำนักงานเขต รวมถึงการก่อสร้างอาคารที่ไม่ได้มาตรฐาน

ส่วนประชาชนอยากเห็น ส.ก. คนใหม่ ให้ความสำคัญกับบทบาทใดมากที่สุดนั้น พบว่า

25.0% คาดหวังให้ ส.ก.คนใหม่ “ผลักดันข้อบัญญัติหรือมาตรการที่เป็นประโยชน์ต่อประชาชน”

21.7% รับฟังและแก้ปัญหาเฉพาะพื้นที่

15.5% ตรวจสอบการทำงานของผู้ว่าฯ กทม. และฝ่ายบริหาร กทม.

13.9% รายงานความคืบหน้าการทำงานให้ประชาชนรับทราบสม่ำเสมอ

13.0% ประสานงานกับสำนักงานเขตและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง

และ 10.9% ตรวจสอบการใช้งบประมาณของ กทม.

ทั้งนี้ หากแบ่งตามเขตพื้นที่กรุงเทพฯ ตามความคาดหวังของประชาชน พบว่า คนกรุงเทพฯ เขตชั้นในให้ความสำคัญกับการ “ผลักดันข้อบัญญัติหรือมาตรการที่เป็นประโยชน์ต่อประชาชน” 25.4% สูงสุด, เขตชั้นกลางให้ความสำคัญกับ “รับฟังและแก้ปัญหาเฉพาะพื้นที่” 28.6% สูงสุด และเขตชั้นนอกให้ความสำคัญกับ “ผลักดันข้อบัญญัติหรือมาตรการที่เป็นประโยชน์ต่อประชาชน” 26.0%

 

จากผลสำรวจนี้ ยังสะท้อนว่า ประชาชน อยากให้ผู้ว่าฯ ทำทันทีไม่ใช่เรื่องไกลตัว แต่เป็นเรื่องปัญหาพื้นฐานที่กดทับการดำเนินชีวิตประจำวัน ดังนั้น ผู้ว่าฯ กทม. คนใหม่จะถูกจับตาตั้งแต่ช่วงต้นว่า สามารถเปลี่ยน “เรื่องเล็กที่เป็นเรื่องใหญ่ของคนเมือง” ให้เห็นผลได้หรือไม่ โดยเฉพาะปัญหาน้ำท่วมซึ่งขึ้นมาเป็นอันดับหนึ่ง สะท้อนว่า ประชาชนต้องการมาตรการที่เป็นรูปธรรม เช่น จุดเสี่ยงน้ำท่วม แผนลอกท่อ ระบบแจ้งเตือน และการรายงานผลแบบเปิดเผย และประชาชนไม่ได้มอง ส.ก. เพียงในฐานะ “ผู้ตรวจสอบ” เท่านั้น แต่ต้องการเห็น ส.ก. เป็น ผู้ผลักดันงานเชิงนโยบายและมาตรการที่จับต้องได้ ควบคู่กับการแก้ปัญหาพื้นที่ คาดหวังในบทบาท “นักนิติบัญญัติท้องถิ่น” มากขึ้น ต้องสามารถยกระดับปัญหาในพื้นที่ไปสู่ข้อบัญญัติ มาตรการ หรือระบบการแก้ไขที่มีผลต่อประชาชนในวงกว้าง รวมทั้ง ความแตกต่างตามเขตชั้น ยังสะท้อนความคาดหวังต่อการแก้ปัญหาเชิงระบบมากขึ้น