“กุลวลี” แนะรัฐยึดโรงแรมรุกที่ภูเก็ต-บริหารเองดึงเงินเข้ารัฐ

นางสาวกุลวลี นพอมรบดี สส.ราชบุรี พรรคภูมิใจไทย อภิปรายในการพิจารณาร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่าย ประจำปีงบประมาณ 2570 ต่อที่ประชุมสภาผู้แทนราษฎรว่า ตนสนับสนุน ร่าง พ.ร.บ.งบประมาณรายจ่ายประจำปีงบประมาณ 2570 ในมุมใกล้ตัวของประชาชนมากที่สุดคือ อากาศที่เราหายใจและโลกที่จะส่งต่อให้กับลูกหลาน โดยพยายามลดก๊าซเรือนกระจก มุ่งสู่เน็ตซีโร่ 

 

ทั้งนี้ ก๊าซเรือนกระจก ก็เหมือนผ้าห่มหนา ๆ ห่อหุ้มโลกเอาไว้ ยิ่งหนาโลกก็ยิ่งร้อน  ทำให้ฝนตกผิดฤดู น้ำท่วม ภัยแล้ง พืชผลทางการเกษตรเสียหาย ซึ่งเราเจอมากับตัวแล้วทั้งนั้น  ดังนั้น งบฯ ที่จะทำให้ผ้าห่มผืนนี้บางลงได้ จากการตรวจสอบงบประมาณฯ 70 พบว่า มีงบที่ลดก๊าซเรือนกระจกได้จริงรวม 4,799 ล้านบาท แบ่งเป็นงบฯ ที่สามารถลดก๊าซเรือนกระจกได้โดยตรง 4,701 ล้านบาท และที่เป็นพื้นฐานต่อยอดได้อีก 2,798 ล้านบาท อย่างไรก็ตามส่วนใหญ่ไปลงที่การส่งเสริมรถยนต์ไฟฟ้า EV การเพิ่มพื้นที่ป่าบก ป่าชายเลน และเกษตรคาร์บอนต่ำ อีกทั้งเป็นงบฯ ลงทุนที่สร้างสินทรัพย์จริง และดึงเอกชนมาต่อยอดสอดรับกับนโยบายขับเคลื่อนสังคมคาร์บอนต่ำ

นางสาวกุลวลี กล่าวต่อว่า อย่างไรก็ตามเพื่อให้เงินทุกบาทถูกใช้ไปอย่างคุ้มค่าต้นขอตั้งข้อสังเกตสั้นๆ 3 ประการคือ

1. งบฯ น้อยเกินไปคิดเป็นเพียงร้อยละ 0.2 ของงบฯ ทั้งประเทศ ขณะที่ประเทศไทยเร่งเป้ามาเป็นเน็ตซีโร่ ในปี 2050 ซึ่งต้องใช้เงินเปลี่ยนผ่านมากกว่า 230,000 ล้านบาทหรือราว ๆ 30 เท่าของงบปีเดียวที่รัฐบาลตั้งมาในงบฯ ปี 70 นี้ จึงต้องมีกลไกระดมทุนร่วมรัฐ เอกชน ต่างประเทศ ไม่ใช่พึ่งงบฯ ของประเทศอย่างเดียว

2. งบฯ ปี 70 นี้กระจุกตัวที่ EV มากเกือบครึ่งหนึ่ง นั่นหมายความว่าถ้ามาตรการ EV สะดุด ตัวเลขรถก๊าซเรือนกระจกทั้งหมดจะหายไปทันที จึงต้องกระจายให้สมดุลและจำเป็นต้องมีมาตรการที่เข้มงวดในการตรวจสอบการดำเนินการ

3. กลไกวัดผลและมาตรฐานตลาดคาร์บอนมีงบฯ น้อยเกินไป ซึ่งจากการตรวจสอบพบแค่ 85 ล้านบาท ทั้งที่เป็นหัวใจความน่าเชื่อถือ ซึ่งถ้าฐานข้อมูลไม่แน่นคาร์บอนเครดิตที่เราขายก็จะไม่ได้ราคา จำเป็นต้องให้หน่วยงาน เช่น กรมเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและสิ่งแวดล้อม องค์การบริหารจัดการก๊าซเรือนกระจก (อบก.) เน้นทำงานร่วมกับเอกชน มหาวิทยาลัย ให้ตลาดคาร์บอนเครดิตสามารถดำเนินการได้เป็นรูปธรรม ยกตัวอย่าง ธนาคารคาร์บอนเครดิตเพื่อเกษตรกร ที่พี่น้องปลูกยางพารา ปาล์ม มะพร้าว ทุเรียนสามารถขายเป็นคาร์บอนเครดิตสร้างรายได้เพิ่มให้กับเกษตรกรโดยเฉพาะเครดิตจากป่าไม้มีราคาสูงถึงตันละ 1,500-3,000 บาท แต่ปัญหาคือการตรวจรับรองแพงถึง 40,000-60,000 บาทต่อรายเกษตรกร ทำให้เกษตรกรรายเล็กไม่คุ้มทุนกับการดำเนินการ  ตนจึงเสนอให้รัฐบาลสนับสนุนการดำเนินการดังกล่าว อาทิการรวมกลุ่มเกษตรกรแปลงเล็กให้ขึ้นทะเบียนพร้อมกัน และอุดหนุนค่าตรวจรับรองผ่านอบก. เพื่อปลดล็อคให้เงินก้อนนี้เป็นรายได้เพิ่มของเกษตรกรจริงๆ

"ธนาคารโลก ระบุว่า ถ้าหากปล่อยให้ภัยโลกร้อนลุกลาม ไทยอาจสูญเสียถึงร้อยละ 7-14 ของ GDP หรือหลักล้านล้านบาทต่อปี ทั้งๆ ที่ประเทศไทยปล่อยก๊าซไม่ถึงร้อยละ 1 ของโลก ลำพังมาหาอุทกภัยปี 2554 ที่เกิดวิกฤตน้ำท่วมครั้งรุนแรงที่ใหญ่ที่สุดของประเทศไทยก็เสียหายถึง 1.4 ล้านล้านบาทแล้ว ดังนั้นงบฯ ลดก๊าซจึงไม่ใช่รายจ่าย แต่เป็นการลงทุนป้องกันความเสียหาย รัฐบาลจึงควรทยอยเพิ่มงบฯ ด้านนี้อย่างเป็นระบบในปีต่อๆไป" น.ส.กุลวลี กล่าว

 

นางสาวกุลวลี กล่าวต่อว่า การมุ่งสู่เน็ตซีโร่นั้น ไม่ใช่หน้าที่ของกระทรวงใดกระทรวงหนึ่ง ต้องอาศัยความร่วมมือจากทุกภาคส่วน เช่น กรมทางหลวง กรมทางหลวงชนบท เป็นหน่วยงานที่ต้องมีการซ่อมแซม ก่อสร้างถนนที่หมดอายุการใช้งาน สะพานที่มีการก่อสร้างมานานกว่า 50-60 ปี เกิดรอยแตกร้าวอันตรายต้องรื้อทิ้ง ล่าสุดได้มีการจัดหาเครื่องโม่คอนกรีต โดยนำคอนกรีตที่ถูกทุบทิ้งเหล่านี้มาโม่แล้วนำกลับมาใช้ใหม่ เพื่อใช้ทรัพยากรให้เกิดประโยชน์สูงสุด สามารถประหยัดทรัพยากรหิน ทราย ลดการขุดเขาลูกรังและระเบิดหินที่ใช้ในการก่อสร้าง ซึ่งลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ได้ร้อยละ 35 ประหยัดงบฯ และมีมาตรฐานกรมทางหลวงยืนยันได้ถึงความแข็งแรง

 

นางสาวกุลวลี กล่าวต่อว่า นอกจากนี้ยังมีบทเรียนจากภูเก็ตซึ่งเมื่อวันที่ 26-27 มิ.ย.ที่ผ่านมา ตนในฐานะประธานคณะกรรมาธิการ (กมธ.) ที่ดินฯ ลงพื้นที่พบมีโรงแรม รีสอร์ท หลายแห่งก่อสร้างรุกที่ป่าสงวน ที่อุทยาน และมีคำสั่งศาลถึงที่สุดให้รื้อถอน แต่การรื้อถอนและเศษจากสิ่งก่อสร้างเหล่านี้จะมีการปล่อยคาร์บอนมากกว่าการสร้างใหม่ถึง 13 เท่า อีกทั้งภูเก็ตเป็นจังหวัดท่องเที่ยว ย่อมกระทบเศรษฐกิจของจังหวัดและภาพรวมของประเทศ แล้วจะเกิดอัตราการว่างงานของคนในพื้นที่แน่นอน แต่ตนเห็นโอกาสในวิกฤตนี้ จึงมองว่าจะดีกว่าหรือไม่ หากรัฐบาลนำสิ่งก่อสร้างเหล่านี้มาหาแนวทางบริหารสินทรัพย์เพื่อจัดเก็บรายได้เข้ารัฐ เศรษฐกิจเมืองท่องเที่ยวของภูเก็ตเดินต่อได้ไม่สะดุด ซึ่งประเด็นนี้ตนจะนำไปศึกษาต่อในคณะกรรมาธิการที่ดินที่ตนเป็นประธาน

 

นางสาวกุลวลี กล่าวต่อว่า ส่วนการบำบัดน้ำเสีย ซึ่งองค์การจัดการน้ำเสีย (อจน.) มีงบฯ จัดการน้ำเสียทั่วประเทศราว ๆ 1,674 ล้านบาท ได้ปรับปรุงระบบน้ำเสียรวมเมืองราชบุรี มีการก่อสร้างระบบหอสูงเพื่อจ่ายน้ำที่ผ่านการบำบัดเรียบร้อยแล้วส่งให้กับเกษตรกรที่ปลูกมะพร้าว เกษตรกรที่ทำนา ที่มีที่ติดกับบ่อบำบัดน้ำเสียแห่งนี้ โดยใช้ระบบส่งน้ำแบบ Gravity หรือแรงโน้มถ่วง เป็นการลดค่าใช้จ่ายการส่งน้ำของเกษตรกรหลายร้อยไร่ในพื้นที่หมู่ 1 ตำบลคูบัว อำเภอเมือง จังหวัดราชบุรี และเป็นการนำน้ำที่บำบัดมาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด ดังนั้นคิดว่า แทนที่จะปล่อยให้บ่อบำบัดน้ำเสียทุกแห่งทั่วประเทศที่บจน.สร้างขึ้นปล่อยก๊าซมีเทน ที่ทำให้โลกร้อนมากกว่าคาร์บอนไดออกไซด์เกือบ 30 เท่า ทิ้งไปเฉยๆ จึงเสนอให้บจน. ต่อยอด ติดตั้งระบบ ดักจับก๊าซชีวภาพ ที่บอ่บำบัดน้ำเสียทั่วประเทศ นำร่องที่ราชบุรีก็ได้เพื่อยกระดับเป็นไบโอมีเทนหรือผลิตไฟฟ้าใช้เอง หรือผลิตเป็นน้ำมันเครื่องบิน ได้กำไร 3 ต่อ คือ ลดก๊าซมีเทนโดยตรง ทดแทนการซื้อไฟ ซื้อก๊าซ และสร้างรายได้กลับคืนสู่ท้องถิ่น เป็นการผลิกของเสียให้เป็นพลังงานโดยไม่เพิ่มภาระการคลัง

 

"ดิฉันยินดีสนับสนุน ร่างพ.ร.บ.งบประมาณฯ 70 แม้งบประมาณรัฐบาลจะมุ่งสู่ Net Zero จะน้อยเกินไป แต่หวังใจว่า ในการจัดงบประมาณในปีต่อ ๆ ไป งบขอให้เพิ่มสัดส่วนการจัดงบประมาณด้านเน็ตซีโร่มากขึ้นด้วย" นางสาวกุลวลี กล่าว