วังวนสงคราม “สหรัฐฯ-อิหร่าน” ใครจะลงหลังเสือได้ก่อน?

6 มีนาคม 2569 ผ่านมาใกล้จะครบ 1 สัปดาห์ของการโจมตีอิหร่านอย่างรุนแรง ซึ่งเป็นปฏิบัติการร่วมของสหรัฐฯ และอิสราเอล ปรากฏว่า ทิศทางของสงครามกลับยังคาดเดา “บทจบ” ไม่ได้

 

 - ในช่วงแรกของปฏิบัติการ ดูเหมือนสหรัฐฯ และอิสราเอลจะได้เปรียบมาก เนื่องจากสามารถปลิดชีพผู้นำสูงสุดของอิหร่านได้ทันควัน คาดว่าจะนำไปสู่การล้มระบอบการปกครองของอิหร่าน แต่ในที่สุดกลับล้มไม่ได้

 

 - อิหร่านเปิดปฏิบัติการโต้กลับได้ไม่น้อย ซ้ำยังใช้วิธี “ยกระดับสงคราม - สาดความเสียหาย” ไปยังประเทศอื่นๆ ในภูมิภาค ขณะนี้มีประเทศที่ได้รับผลกระทบมากกว่า 10 ประเทศแล้ว ไม่ใช่แค่ “กลุ่มประเทศอ่าว” เท่านั้น 
 

 

 - ผลกระทบลุกลามไปทั่วโลก เมื่ออิหร่านปิดช่องแคบฮอร์มุซ และขู่ทำลายเรือบรรทุกน้ำมันทุกลำที่แล่นผ่านช่องแคบ

 

 - ผู้นำสหรัฐฯ ยอมรับเองว่า ปฏิบัติการอาจไม่จบเร็ว และอาจต้องใช้เวลามากกว่า 4 สัปดาห์ 
 

 

 - ท่าทีของ “ทรัมป์” ทำให้นักวิเคราะห์มองว่า สงครามมีแนวโน้มยืดเยื้อ และสหรัฐฯอาจติดกับดักสงคราม

 

 - เนื่องจากฝั่งอิหร่านใช้วิธี “รบแบบยืดเยื้อ” ผ่าน “ยุทธศาสตร์ความอดทน” คือ สู้เพื่อไม่ให้แพ้ และทำสงครามครั้งสุดท้าย 
 

 

 - ล่าสุดผู้นำศาสนาอิหร่านออก “ฟัตวา” ให้มุสลิม (โดยเฉพาะชีอะห์) ต่อต้านสหรัฐฯ และอิสราเอล เท่ากับเป็นการเปิดทางให้มีปฏิบัติการแบบ “โลนวูล์ฟ” รวมถึงไฟเขียวให้กลุ่มติดอาวุธเปิดปฏิบัติการโจมตีผลประโยชน์ของสหรัฐฯและอิสราเอลได้ทุกรูปแบบ 
 

 

 - การต่อสู้แบบกระจายเป้าหมาย ทั้งเป้าโจมตี และกระจายตัว “ผู้โจมตี” คือฝ่ายตนเอง ให้มีความหลากหลาย ทำให้ประเมินได้ว่า สงครามจะยืดเยื้อยาวนาน

 

 - แต่โครงสร้างความเป็นประเทศของอิหร่าน และกองทัพอิหร่าน ก็ถูกทำลายอย่างหนัก ทำให้เชื่อได้ว่า อิหร่านเองหาไม่อยากพ่ายแพ้แล้วหมดบทบาทอย่างสิ้นเชิงเหมือนอิรัก ก็คงไม่อยากให้สงครามยืดเยื้อเกินไป

 

 - เช่นเดียวกับ “ทรัมป์” ที่มีความท้าทายและความเสี่ยงของการเมืองในประเทศตัวเอง การติดกับดักสงครามและความสูญเสีย จะยิ่งทำให้เสียคะแนน ฉะนั้นจึงมีบางฝ่ายคาดการณ์ว่า “ทรัมป์” อาจกำลังมองหาจังหวะเหมาะๆ “ถอนตัว” จากสงคราม 
 

 - การประกาศศักดา โชว์ศักยภาพ รวมถึงประกาศความสำเร็จของการโจมตีของแต่ละฝ่ายในช่วงนี้ อาจคือการชิงความได้เปรียบก่อนการเปิดโต๊ะเจรจา

 

 - หรือในท้ายที่สุดเงื่อนไขต่างๆ จะค้ำคอ จนทั้งสองฝ่ายติดอยู่ในวังวนสงคราม และดึงโลกทั้งโลก รวมทั้งไทยให้เสียหายตามไปด้วย 
 

 - ความเสี่ยงในสมมติฐานสุดท้ายนี้เองที่ทำให้รัฐบาลไทยภายใต้การนำของ นายกฯอนุทิน จัดประชุมเครียดต่อเนื่องทุกวัน โดยเฉพาะการหาแหล่งพลังงานมาชดเชย ป้องกันการขาดแคลน และควบคุมราคาให้อยู่ในระดับ “คนไทยอยู่ได้ - เศรษฐกิจไทยไปได้”

 

นี่คือความท้าทายของไทยกลางไฟสงครามและภูมิรัฐศาสตร์โลก!
 

ถ้าขอใช้อู่ตะเภาเรา...ไม่ยอม!

 

 - เรื่องสนามบินอู่ตะเภา สหรัฐฯ ขอใช้มานานแล้ว แต่เราปฏิเสธ

 

 - ครั้งนี้หากมาขอใช้อีก ไทยก็จะไม่ยอม และไม่ให้ปรากฏเป็นข่าว

 

 - ยอมรับ “อู่ตะเภา” เป็นสนามบินใหญ่ สามารถนำเครื่องขนาดใหญ่มาลงได้ มีศักยภาพหลากหลาย

 

 ** เหมาะสำหรับการปฏิบัติการทั้งในทะเลจีนใต้ และมหาสมุทรอินเดีย 

 

 - ที่ผ่านมามีข้อตกลงกับสหรัฐฯ “แวะพัก แวะเติมเชื้อเพลิง ซ่อมบำรุง”

 

**แต่ไทยสร้างสมดุลด้วยการเปิดโอกาสให้ประเทศอื่นเข้ามาใช้ได้

 

**ย้ำจุดยืนไม่ยอมให้สหรัฐฯผูกขาดการใช้สนามบิน