โดยน้าโย่งเปิดใจว่า "ดีใจมากที่มีคนเห็นคุณค่าในสิ่งที่รักและทำมาตลอด อยากฝากบอกทุกคนให้ช่วยสนับสนุนวัฒนธรรมไทยของเรา เพราะทุกวันนี้มีเด็กที่สนใจร้องเพลงพื้นบ้านกันเยอะ แต่ไม่มีโอกาสที่ดีและพื้นที่ในการแสดง ซึ่งผมกลัวว่าวันหนึ่งศิลปะไทยจะหายไป"
พร้อมบอกอีกว่า “วันนี้ดี เป็นดร.โย่งแล้ว ก็ดีใจครับ สิ่งที่เราไม่ได้หวัง ไม่ได้คาดคิดไว้ พอได้รับพระราชทานปริญญาครั้งนี้ ก็ดีใจมากครับ ถูกเรียกด็อกเตอร์ก็เขินนะ ปกติมีแต่คนเรียกน้าโย่งๆ ตอนนี้บางคนเขาก็แซว ดร.โย่งๆ ก็เขินครับ ไม่คาดคิดเลยว่าจะได้ มันก็ภูมิใจ ว่าสิ่งที่เราทำผ่านมา มันมีคุณค่า มันมีประโยชน์ในเรื่องของการอนุรักษ์ภาษาไทย อย่างที่ท่านผู้ใหญ่ให้โอกาสได้มอบรางวัลนี้ให้ ก็ภูมิใจมากในสิ่งที่เราทำผ่านมา แล้วเราก็จะทำต่อไป มันเป็นสิ่งที่เรารักที่จะทำอยู่แล้วด้วยครับ
โดยเกณฑ์การพิจารณา มาจากการสืบสานอนุรักษ์ภาษาไทย สืบสานศิลปะพื้นบ้านครับ จากเพลงฉ่อย ลิเก เพลงแหล่ เพลงอีแซว ลำตัด เพลงเรือ เพลงอะไรต่างๆ ที่เราร้อง น้าโย่งก็พยายามถ่ายทอดออกไป อยากให้เด็กๆ รุ่นหลังได้รู้ ได้ซึมซับบ้าง