เมื่อปี 2490 ในรัฐบาล พล.ร.ต.ถวัลย์ ธํารงนาวาสวัสดิ์ ฝ่ายค้านที่นำโดยพรรคประชาธิปัตย์ ยุค นายควง อภัยวงศ์ ได้ยื่นญัตติซักฟอก และอภิปรายยาวนานถึง 8 วัน 7 คืน ซึ่งถือว่ายาวที่สุดในประวัติศาสตร์การเมืองไทย แม้หลังการอภิปราย สภาจะลงมติไว้วางใจ แต่ถัดจากนั้นเพียง 2 วัน พล.ร.ต.ถวัลย์ ก็ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ทำให้รัฐมนตรีพ้นจากตำแหน่งทั้งคณะ
การอภิปรายไม่ไว้วางใจเมื่อปี 2523 ในรัฐบาล พล.อ.เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ และฝ่ายค้านนำโดย นายสมัคร สุนทรเวช ยื่นญัตติขอเปิดอภิปราย แต่ พล.อ.เกรียงศักดิ์ ชิงลาออก ทำให้ไม่ได้อภิปราย และญัตติตกไป จากนั้นจึงเปลี่ยนเป็นรัฐบาล พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์
การอภิปรายไม่ไว้วางใจเมื่อปี 2538 รัฐบาล นายชวน หลีกภัย ฝ่ายค้านนำโดย นายบรรหาร ศิลปอาชา ยื่นญัตติซักฟอกในประเด็นการแจกเอกสารสิทธิ์ สปก.4-01 ให้กับคนร่ำรวยที่ไม่ใช่เกษตรกร โดยยื่นอภิปรายรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ พร้อมรัฐมนตรีช่วย (นายนิพนธ์ พร้อมพันธุ์ กับ นายสุเทพ เทือกสุบรรณ) ปรากฏว่า นายชวน ตัดสินใจยุบสภาก่อนการอภิปราย จึงไม่มีการอภิปราย แต่นายนิพนธ์ กับนายสุเทพ ก็ลาออกจากตำแหน่งไปก่อนหน้านั้น