อีกทั้งยังถูกละเมิดสิทธิอย่างซ้ำๆรากซ้ำเล้วซ้ำอีก เช่น ถูกข่มขู่ต่างๆนาๆ ให้เรากลัวและเลิกล้มการดำเนินการเอาผิดกับพวกเขาที่เป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐ ถูกแกล้งฟองคดีให้ตกเป็นผู้จำเลยจนมีคำพิพากษาต้องถูกลงโทษจำคุก 4 ปี ด้วยการมีขบวนการ รับสมอ้างเป็นพยานเท็จเกิดขึ้นในชั้นต้นน้ำในกระบวนการยุติธรรมของรัฐ
ประวัติ "อาชญากร" ก็ยังถูกละเมิดซ้ำอีก โดยองค์กรของรัฐ เช่น สำนักงานตำรวจแห่งชาติ ไม่ ยินยอมลบประวัติให้เรากลับมาอยู่ใน "ฐานะเดิม" ที่เราเป็นผู้บริสุทธิ์แต่เดิม โดยวันที่ 18 มกราคม 2552 ลูกชายของคุณสมศักดิ์เด็กนักเรียนซึ่งกำลังศึกษาอยู่ ม.6 ตำรวจสืบสวน จังหวัดปราจีนบุรี มาจับตัวลูกชายไปทำร้ายซ้อมทรมาน ให้รับสารภาพว่าไปซิงทรัพย์ของบุคคลอื่น
และต่อมาได้จับผู้กระทำความผิดตัวจริงได้ และอัยการสั่งไม่ฟ้องในปี 2553 แต่ สตช. มิได้ดำเนินการเรื่องประวัติให้กับลูกชายคุณสมศักดิ์แต่อย่างใด
จากเด็กนักเรียนผู้บริสุทธิ์คนหนึ่งซึ่งไม่ได้กระทำความผิดอาญาแผ่นดินแต่อย่างใดทั้งสิ้น กลับ ต้องถูกละเมิดสิทธิ์ทุกเรื่องราว ด้วยการช้ำๆขาก จนต้องกลายเป็นผู้ป่วยจิตเวชด้วยโรค PTSD ที่ต้องบำบัดรักษาไปตลอดชีวิต