หลังจากเข้าใกล้ไซต์ 251 โดยอัตโนมัติ บูรานก็ลงจอดภายใต้การควบคุมของตัวมันเอง 206 นาทีหลังจากการปล่อยยาน แม้จะมีความเร็วลมที่ด้านข้างที่ 61.2 กิโลเมตรต่อชั่วโมง แต่บูรานก็เบี่ยงไปที่ด้านข้างเพียง 3 เมตร และเลยเป้าหมายไปเพียง 10 เมตร ถือเป็นเครื่องบินอวกาศลำแรกที่ทำการบินแบบไร้คนขับ รวมถึงลงจอดในโหมดอัตโนมัติเต็มรูปแบบ ในเวลาต่อมาพบว่า บูรานสูญเสียแผ่นฉนวนกันความร้อนเพียง 8 แผ่นจากทั้งหมด 38,000 แผ่นตลอดการเดินทาง
ในปี 2532 คาดว่า บูรานจะทำการเที่ยวบินที่ 2 แบบไม่มีลูกเรือภายในปี 2536 โดยจะทำการบินในระยะเวลา 15-20 วัน ซึ่งแม้ว่าโครงการบูรานจะะไม่เคยถูกยกเลิกอย่างเป็นทางการ แต่การล่มสลายของสหภาพโซเวียต และการไม่มีเป้าหมายการใช้งานที่ชัดเจน ก็ทำให้เงินทุนในเรื่องนี้หดหายไป และเที่ยวบินนี้ก็ไม่เคยเกิดขึ้น
บูรานพังเสียหายในปี 2545 เมื่อโรงเก็บเกิดถล่มลงมา