"วิกฤตการณ์ขีปนาวุธคิวบา" หรือที่เรียกว่า "วิกฤตการณ์เดือนตุลาคม 2505" เป็นการเผชิญหน้ากันเป็นเวลากว่า 1 เดือน ระหว่างสหรัฐอเมริกาและสหภาพโซเวียต ซึ่งทวีความรุนแรงขึ้นจนกลายเป็นวิกฤตระดับนานาชาติ มันมีจุดตั้งต้นเมื่อสหรัฐฯ นำขีปนาวุธของตนไปติดตั้งไว้ในอิตาลีและตุรกี ขณะที่ฝ่ายสหภาพโซเวียตก็ตอบโต้โดยการนำขีปนาวุธที่คล้าย ๆ กันของพวกเขามาติดตั้งไว้ในคิวบา แม้จะมีกรอบเวลาอันสั้น แต่วิกฤตการณ์ขีปนาวุธคิวบาก็เป็นช่วงเวลาที่สำคัญของการให้คำจำกัดความเกี่ยวกับการเตรียมความพร้อมทางด้านความมั่นคงแห่งชาติและสงครามนิวเคลียร์ของสหรัฐฯ การเผชิญหน้ากันครั้งนี้ มักถือว่าเป็นช่วงที่ใกล้เคียงที่สุด ที่สงครามเย็นได้ทวีความรุนแรงขึ้นจนใกล้จะกลายเป็นสงครามนิวเคลียร์อย่างเต็มรูปแบบ
ในการตอบสนองต่อการนำขีปนาวุธนำวิถี "จูปิเตอร์" ของสหรัฐไปติดตั้งไว้ในอิตาลีและตุรกี และ "การบุกอ่าวหมู" ที่ล้มเหลวในปี 2504 ของสหรัฐ นิกิตา ครุชชอฟ เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์สหภาพโซเวียต ตกลงตามคำขอของคิวบาที่จะนำขีปนาวุธนิวเคลียร์ไปติดตั้งไว้บนเกาะคิวบา เพื่อยับยั้งการบุกในอนาคต มีการบรรลุข้อตกลงในการประชุมลับระหว่างครุชชอฟและนายกรัฐมนตรีฟิเดล คาสโตรของคิวบาในเดือนกรกฎาคม 2505 ขณะที่การสร้างระบบที่จะรองรับขีปนาวุธได้เริ่มในฤดูร้อนนั้น
ในขณะเดียวกัน การเลือกตั้งในสหรัฐอเมริกาปี 2505 ก็กำลังดำเนินอยู่ และทำเนียบขาวก็ปฏิเสธข้อกล่าวหาเป็นเวลาหลายเดือนว่าเพิกเฉยต่อขีปนาวุธอันตรายของโซเวียตที่ห่างจากจากฟลอริดา 140 กิโลเมตร