เด็ก13 ปีถูกกะแสน้ำพลัดจมหาย หลังฝ่ากระแสน้ำออกมาหาญาติ

วันที่ 9 ตุลาคม 2564 เมื่อเวลา 14.30 น.วันนี้ พ.ต.ท.จตุรงค์ ดอนอ่อนเบ้า ร้อยเวร สภ โกสุมพิสัยกับแจ้งเหตุคนจมน้ำเสียชีวิต ที่บ้านปลาเดิด ต.ยางท่าแจ้ง อ.โกสุมพิสัย จ.มหาสารคาม ถึงแจ้งให้เจ้าหน้าที่กู้ภัยจิตอาสาที่ลงพื้นที่ใกล้เคียง นักประดาน้ำ นำร่างขึ้นมา จึงเดินทางไปตรวจสอบที่เกิดเหตุ เมื่อถึงที่เกิดเหตุเจ้าหน้าที่ได้นำร่างขึ้นมาไว้บริเวณศูนย์พักพิงชั่วคราว หน้าหมู่บ้าน ทราบชื่อคือ รัตน์ตนพล สุวะเลิศ (น้องเฟิร์ส) อายุ13ปีอยู่บ้านเลขที่ 52 หมู่2 บ้านปลาเดิด ต.ยางท่าแจ้ง อ.โกสุมพิสัย จ.มหาสารคาม สภาพศพตัวแข็งทื่อ ตัวซีด สวมเสื้อแขนสั้นสีขาว สวมกางเกงขาสั้นสีดำ จากการสอบถามนางรัตน์ ศิริอุเทน ยายผู้ตายเล่าให้ฟังว่า ช่วงเกิดเหตุตนไปเก็บผักบุ้งอยู่ที่คลองชลประทาน ส่วนหลานอยู่บ้าน ช่วงเกิดเหตุ มีชาวบ้านวิ่งมาบอกว่าหลานจมน้ำเสียชีวิต โดยเพื่อนบ้านบอกว่าหลานได้เดินข้ามน้ำกับเพื่อน โดยข้ามจากหมู่บ้านเพื่ออกมายังศูนย์พักพิง หน้าหมู่บ้าน ก่อนจมน้ำเสียชีวิต ซึ่งน้องเฟิร์สว่ายน้ำไม่เป็น ซึ่งได้ตั้งศพบำเพ็ญกุศลอยู่ที่ศูนย์พักพิงเนื่องจากวัด และที่บ้านน้ำท่วมทั้งหมด

ด้านนายยุทธนา สุขประทุมผู้ใหญ่บ้านเล่าว่า ช่วงเกิดเหตุตนและชาวบ้านพักทานข้าวหลังจากช่วยกันกั้นน้ำที่กำลังจะล้นตลิ่งเข้าท่วมไร่นา ได้ยินเสียงชาวบ้านร้องเสียงดัง จึงวิ่งมาดู ก่อนแจ้งให้เจ้าหน้าที่กู้ภัย มางมร่าง โดยพบศพห่างจากจุดที่เกิดเหตุประมาณ 50 เมตร จากการสอบถามผู้เห็นเหตุการทราบว่าเด็กชายรัตน์ตนพล สุวเลิศ ไม่อยากรอเรือเข้าออกหมู่บ้าน จึงได้ชักชวนกันเดินฝ่ากระแสน้ำมาบนถนนคอนกรีตทางเข้าหมู่บ้าน เพื่อเดินทางออกไปยังไปหาญาติศูนย์พักพิง ซึ่งถนนเส้นดังกล่าวเป็นถนนเก่าน้ำท่วมลึกประมาณ 1.20 เมตร และน้ำเชี่ยวกราด ระหว่างที่เดินออกมาเกิดกระแสน้ำพัดแรง ประกอบกับพื้นถนนซึ่งเป็นถนนคอนกรีตถูกน้ำท่วมขัง น่าจะเกิดลื่น โดยเพื่อนที่มาด้วยกันได้ช่วยเหลือแต่ก็ไม่ทัน จึงจมน้ำดังกล่าว โดยศพน้องเฟิร์ส ตั้งอยู่ศูนย์พักพิงหน้าหมู่บ้านเนื่องจากวัดถูกน้ำท่วมทั้งหมด ส่วนบ้านของยายผู้เสียชีวิตก็ถูกน้ำท่วมไม่สามารถจัดงานศพได้

สำหรับบ้านปลาเดิด ถูกน้ำท่วมทั้งหมู่บ้าน ประชากรได้รับความเดือนร้อน 264 คน วัด2 แห่ง โรงเรียน1แห่ง จุดที่ลึกที่สุด ประมาณ 1.50 เมตร ส่วนในหมู่บ้านน้ำท่วมขังประมาณ 50 เซนติเมตร และชาวบ้านส่วนใหญ่ยกบ้านสูงจึงสามารถอาศัยอยู่ในบ้าน ชาวบ้านต้องใช้เรือสัญจรผ่านไปมา ระยะทาง 200 เมตร ตอนนี้ชาวบ้านยังขาดข้าวสารอาหารแห้ง และยารักษาโรค

 

โดย - เอนก กระแจ่ม