4 คำพูดที่พ่อแม่ยุคใหม่ ควรหลีกเลี่ยงในการพูดกับลูกๆ ของคุณ

วิลเลียม สติกหรัด นักประสาทวิทยาคลินิกและศาสตราจารย์ด้านจิตเวชศาสตร์และกุมารเวชศาสตร์ จากคณะแพทยศาสตร์มหาวิทยาลัยจอร์จวอชิงตัน และเน็ด จอห์นสัน ผู้ก่อตั้งสถาบัน PrepMatters ทั้งวิลเลียมและเน็ดมีประสบการณ์รวมกันยาวนานถึง 60 ปีในการทำงานกับพ่อแม่และลูกๆ รวมถึงการพัฒนาความสัมพันธ์ภายในครอบครัวด้วย

ในครอบครัวนั้นหลายๆ ครั้ง พ่อแม่อาจจะเริ่มต้นพูดคุยกับลูกๆ ของของตนได้เป็นอย่างดี แต่ในบางครั้ง สิ่งที่พูดคุยกันนั้นกลับกลายเป็นเรื่องผิดไปพวกเด็กๆ อาจจะคล้อยตามการสนทนา หรือบางครั้งอาจจะกลายเป็นศัตรู และความสัมพันธ์ในครอบครัวกลับกลายเป็นความขัดแย้ง กลายเป็นการต่อต้านครั้งใหญ่ เกิดอะไรขึ้นกับลูกๆ ของคุณ ถ้าพ่อแม่อยากรู้ควรหลีกเลี่ยง 4 ประโยคต่อไปนี้

1. “ถ้าลูกไม่ทำงานหนักตอนนี้ ลูกจะเสียใจไปตลอดชีวิต”
การปลูกฝังความกลัวเป็นวิธีที่แย่มากในการจุดประกายแรงจูงใจในตัวเด็ก เป็นผลเสียต่อเด็ก ๆ ทุกครั้งที่พวกเขาได้รับการเตือนว่าพวกเขาทำได้ดีกว่านี้ และทำให้เกิดความเครียดมากขึ้น เด็กๆไม่สามารถคิดแบบผู้ใหญ่ได้ นั่นคือสิ่งที่ทำให้พวกเขาเป็น "เด็ก"

(พ่อ/แม่) ควรพูดให้กำลังใจเด็กๆ เช่น “ลูก...ลูกยังไม่เชี่ยวชาญ แต่ลูกสามารถทำมันได้ดีขึ้นได้ ดูสิว่าลูกมาไกลแค่ไหนแล้ว!”
สิ่งนี้จะช่วยให้เด็กๆ เห็นข้อดี เช่น “ใช่...ลูก... การทำ เรื่องต่างๆ นั้นยาก แต่ถ้าลูกหมั่นฝึกฝน ลูกจะมีความมั่นใจมากขึ้นว่า ลูกจะสามารถเผชิญกับความท้าทายในอนาคตเช่นนี้ และลูกจะรู้สึกดีจริงๆ”

2. “หน้าที่ของพ่อแม่คือการดูแลลูกให้ปลอดภัย”

เมื่อเด็กๆ โตขึ้นและไปโรงเรียนการรักษาความปลอดภัยให้กับเด็กๆ นั้นเป็นงานที่เรา (พ่อ/แม่) ไม่สามารถทำได้อีกต่อไป พ่อแม่ไม่ได้อยู่กับเด็กๆ ตลอดเวลา และไม่สามารถติดตามทุกการเคลื่อนไหวของพวกเขาได้
ถ้าเด็กๆ คิดว่าหน้าที่ของพ่อแม่คือดูแลพวกเขาให้ปลอดภัยจึงไม่ใช่หน้าที่ของพวกเขาที่จะระมัดระวังตัวเอง พวกเขาคิดว่ามีตาข่ายนิรภัยอยู่ใกล้ตัวเสมอ ทั้งๆ ที่พ่อแม่ไม่ได้อยู่ที่นั่นแล้ว 

สิ่งที่พ่อแม่ควรทำและพูดกับเด็กๆ คือควรอธิบายความกังวลของพ่อแม่อย่างใจเย็น เช่น “(พ่อ/แม่) รู้สึกไม่สบายใจกับเรื่องนี้ และนี่คือเหตุผล...” หรือปล่อยให้พวกเขาทำผิดพลาดบ้าง ปล่อยให้พวกเค้าเรียนรู้บทเรียนที่ยากด้วยตนเองอย่างระมัดระวัง แล้วค่อยพูดคุยกับพวกเขาเกี่ยวกับเรื่องนี้หลังจากพบข้อเท็จจริง ซึ่งจะทำให้พวกเขาเข้าใจอย่างถ่องแท้ หรือการพูดคุยผ่านอันตรายที่รับรู้ด้วยกัน

“(พ่อ/แม่) มีข้อกังวลบางอย่างเกี่ยวกับเรื่อง... แต่ (พ่อ/แม่) ก็นึกภาพว่าลูกมีความคิดที่แตกต่างออกไป   ลูกช่วยบอก(พ่อ/แม่) หน่อยได้ไหมว่าลูกจะจัดการกับสิ่งต่างๆ อย่างไร เพื่อให้เราทั้งคู่ (ทั้งพ่อ/แม่ และลูก) รู้สึกสบายใจ”

3. "(พ่อ/แม่) จะลงโทษลูกเพราะลูกจะต้องเรียนรู้ว่า...พฤติกรรมนี้...ไม่สามารถยอมรับได้"
การบังคับใช้การลงโทษอาจช่วยให้ลูกของคุณรู้สึกว่าพวกเค้าถูกควบคุม แต่จากการวิจัยแสดงให้เห็นว่าคำพูดเช่นนี้ไม่เพียงแต่ทำร้ายความสัมพันธ์ของคุณกับลูกเท่านั้น ยังเป็นเครื่องมือที่ไม่มีประสิทธิภาพในการเปลี่ยนพฤติกรรมอีกด้วย
คำพูดนี้ได้รับการวิจัยแล้วว่าอาจจะหยุดพฤติกรรมดังกล่าวได้เพียงชั่วครู่ แต่ไม่สามารถสร้างแรงบันดาลใจให้พฤติกรรมเชิงบวก หรือสามารถสอนเด็กๆ ได้ว่าควรทำอย่างไร ยิ่งพ่อแม่ขู่เข็ญ ลูกก็จะยิ่งโกหกและพวกเขาอาจจะซ่อนปัญหาที่ต้องการความช่วยเหลือเพิ่มมากขึ้นอีกด้วย

สิ่งที่พ่อแม่ควรทำและพูดแทนคำนั้น คือ ถ้าหากเด็กๆ ไม่ต้องการฟังความคิดเห็นของพ่อแม่ ก็อย่าไปบังคับเขา เป้าหมายสำคัญคือการสอน ซึ่งจะเกิดขึ้นเมื่อพวกเขากำลังฟังจริงๆ เท่านั้น หากคุณสื่อสารอย่างสุภาพ พวกเขามักจะมาหาคุณในเวลาต่อมา 
 “(พ่อ/แม่) รู้สึกไม่พอใจมากกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นและสงสัยว่าลูกเองก็อาจจะรู้สึกเช่นเดียวกัน เรามาคุยกันทีหลังน่าจะดีกว่านะ ว่าถ้าเราทั้งคู่จะทำให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีขึ้นได้อย่างไร ถ้าหากสิ่งนี้เกิดขึ้นอีก”

4. “ลูกใช้เวลากับโทรศัพท์มากเกินไป”
ปัญหาของคำกล่าวนี้คือการไม่เคารพวิถีชีวิตที่เด็กเติบโตมากับยุคนี้ที่พวกเขาอยู่ในโซเชียล อยู่ในโลกอินเตอร์เน็ต  — โลกของพวกเขาที่ดูแตกต่างจากรุ่นพ่อแม่อย่างมาก โซเชียลมีเดียและเกมเป็นเรื่องที่ได้รับการยอมรับว่ามีประโยชน์มากกับลูกๆ

ถ้าพ่อแม่เดินมาบอกพวกเขาว่าให้ลูกตัดส่วนนั้นของชีวิตออกไป ให้ลูกหยุดและเลิกเล่นเกมนั้นๆ หลายบ้านหลายครอบครัวที่ทิ้งพวกเค้าไว้กับโทรศัพท์ เทคโนโลยีกลายเป็นสิ่งจำเป็น ทั้งครอบครัวมีความรู้สึกที่ชัดเจนว่าสิ่งนี้มีความจำเป็น

การใช้คำพูดที่ตัดขาดเช่นนี้มีผลมากต่อการส่งเสริมพัฒนาการในลูกๆ ของคุณ

สิ่งที่พ่อแม่ควรพูดแทนคำพูดนี้คือ
พ่อแม่ต้องเพิ่มอิทธิพลของตนเองโดยแสดงความสนใจในสิ่งที่พวกเขาสนใจ ถามเกี่ยวกับเกมที่พวกเขาเล่น ผู้คนที่พวกเขาติดตาม รายการที่พวกเขาดู หนังสือที่พวกเขาอ่าน และมีส่วนร่วมกับพวกเขาอย่างน้อยก็ในบางครั้ง การต่อสู้แย่งชิงอำนาจไม่มีผู้ชนะในระยะยาว
พ่อแม่ควรให้เหตุผลกับพวกเขาในการเลิกใช้โทรศัพท์เช่น “(พ่อ/แม่) สังเกตว่าลูกไม่ได้ใช้เวลาอยู่กับเราเลยตั้งแต่กลับจากโรงเรียน ลูกต้องการไปอ่านหนังสือ หรืออยากจะไปเลือกหนังสือเล่มใหม่หรือไม่?”
หรือ (พ่อแม่) ควรติดตามพฤติกรรมในการใช้โทรศัพท์ของลูกอย่างใกล้ชิด แล้วใช้คำถามใช้การพูดคุยเพื่อสร้างทางเลือกเช่น  “ลูกต้องการใช้เวลากับโทรศัพท์อีกนานเท่าไหร่ เพื่อที่ลูกจะทำสิ่งต่างๆ ให้เสร็จ (พ่อ/แม่) ไม่ได้ต้องการที่จะตัดลูกออกจากสิ่งที่ลูกทำอยู่ แต่ (พ่อ/แม่) ก็ต้องการเวลาที่แน่นอน ที่ลูกจะใช้เวลากับโทรศัพท์ตามที่ลูกพอใจ"

ทั้ง 4 ประโยคที่กล่าวมาทั้งหมดนั้น นักวิจัยได้ค้นพบแล้วว่ามีผลต่อพัฒนาการของลูกๆ ของคุณ ดังนั้นพ่อแม่ควรไตร่ตรองคำพูดของตนเองก่อนพูดออกไป เพื่อรักษาความสัมพันธ์ที่ดีในครอบครัว นอกจากนี้ผู้ดูแลเด็กหรือคุณครูอีกหลายๆ ท่านในโรงเรียน ก็ควรสำรวจตนเองด้วยว่าคุณได้ใช้คำพูดที่รุนแรง 4 ประโยคนี้หรือไม่ ถ้าใช้ก็ควรปรับเปลี่ยนเพื่อให้ลูกๆ ของเราเป็นผู้มีระเบียบวินัยและสามารถจัดการตนเองได้ในอนาคต