11 กรกฎาคม 2564 ที่พุทธวิหารเจดีย์ วัดสระกำแพงใหญ่ อ.อุทุมพรพิสัย จ.ศรีสะเกษ คณะกรรมการสงฆ์ และคณะกรรมการวัด เตรียมจัดเป็นโรงพยาบาลสนามของจังหวัดศรีสะเกษ เพื่อให้บริการแก่พี่น้องประชาชน ที่ได้รับผลกระทบจากโรงงาน และแคมป์คนงานปิด ที่กรุงเทพมหานคร หรือจาก 10 จังหวัดในพื้นที่ควบคุมสูงสุดและเข้มงวด ทั้งเป็นผู้ติดเชื้อ และกลุ่มผู้เสี่ยงสูง ได้มากักตัวเพื่อเฝ้าดูอาการจำนวน 14 วัน โดยได้มีพี่น้องประชาชน ร่วมกันบริจาคข้าวของเครื่องใช้ มาใช้ภายในโรงพยาบาลสนาม โดยใช้ผลิตภัณฑ์ที่มีในชุมชน คือ ที่นอนฟูกยัดนุ่น หมอนขิด ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์โอท๊อปของชุมชน ร่วมกันบริจาคมาเป็นเครื่องนอนประจำโรงพยาบาลสนาม เพราะเชื่อว่าจะทำให้ผู้ที่มากักตัว เวลานอนจะสบายตัว มากกว่าการนอนที่นอนยาง หรือที่นอนที่ซื้อมาจากตลาด