กักตัว14วันกลางไร่มันสำปะหลัง กลุ่มเสี่ยงแคมป์คนงาน

2 กรกฎาคม  2564 ผู้สื่อข่าวเดินทางไปพบนายพรชัย เสนา ผู้ใหญ่บ้านสุขเกษม หมู่ที่4 ตำบลหนองบัว อำเภอเมืองหนองบัวลำภู  และผู้ใหญ่พรชัยได้พาทีมข่าวไปที่ ทุ่งนาท้ายหมู่บ้านทางทิศใต้ของหมู่บ้านห่างจากชุมชนประมาณ 2 กิโลเมตร โดยผู้ใหญ่พรชัย และนายสงกา ศรีกระภา ประธาน อสม.บ้านสุขเกษม  เล่าให้ฟังว่าตนมีลูกเขย 2 คนทำงานเป็นผู้รับเหมางานรายย่อยกับบริษัทใหญ่แห่งหนึ่งในกรุงเทพ ซึ่งสร้างทางรถไฟสายสีเหลืองอยู่พร้อมกันทั้งลูกสาวลูกเขย เมื่อมีผู้ติดเชื้อในบริษัทต้องหยุดทำงานจึงต้องการกลับมาพักที่บ้านพร้อมพนักงานที่เป็นนักศึกษาวิทยาลัยเทคนิคหนองบัวลำภูรวมทั้งสิ้น 22 คน เดินทางมาด้วยกันด้วยรถยนต์ 3 คัน เมื่อวันที่ 29  มิถุนายน 2564 ที่ผ่านมา ตนทราบแล้วก็เป็นกังวลเพราะผู้ว่าราชการจังหวัดประกาศให้ผู้เดินทางมาจากพื้นที่เสี่ยงสูงกักตัว14 วัน 

ตนคิดว่าหากเอาลูกสาวลูกเขยทั้ง4 คนมากักตัวที่บ้านก็ย่อมจะสุ่มเสี่ยงกับโรคเพราะอยู่ในบ้านติดกันกินอยู่ก็ใกล้กันไม่ปลอดภัยทั้งครอบครัวและเพื่อนบ้าน จึงปรึกษาผู้เฒ่าผู้แก่ ได้รับคำแนะนำว่าให้ใช้ทุ่งนาและ ไร่มันของตนเองที่มีพื้นที่ประมาณ  40  ไร่เป็นที่เก็บตัว เพราะมีไฟฟ้าพร้อม จึงประชุมประชาคมหมู่บ้านแจ้งให้ลูกบ้านทราบพร้อมขออนุญาตใช้เต็นท์ส่วนกลางของหมู่บ้านพร้อมกับเก้าอี้ จำนวนหนึ่งไปดัดแปลงกระท่อมนาของตนเองเป็นพื้นที่กักตัวของลูกเขยลูกสาวและนักศึกษาฝึกงานที่ไปเป็นพนักงานรวม18คน โดยตนได้ลงทุนทำห้องน้ำใหม่และทำเตียงเหล็กแบบแคร่ไม้ไผ่เพื่อให้ลูกสาวลูกเขยและนักศึกษานอนพร้อมหามุ้งและเครื่องนอนมาให้ การกินอยู่ให้ผู้ถูกกักตัวหากินเองโดยตนได้สีข้าวมาไว้ให้ส่วนกับข้าวให้หากินในทุ่งนาเนื่องจากนาแห่งนี้มีพื้นที่44ไร่ได้ขุดบ่อปลาไว้2บ่อ มีพืชผัก เป็ดไก่ไว้จำนวนหนึ่งแล้วหากขาดเหลือให้โทรบอกตนจะซื้อหามาให้ วัสดุเครื่องครัวมีพร้อมเพราะปกติตนก็มานาประจำ โดยเริ่มกักตัวมาตั้งแต่วันที่29 

 

นายสงกา ประธาน อสม.เล่าว่า ตอนมาถึงวันแรกได้นำเจ้าหน้าที่ อสม.มารอตรวจเบื้องตนแต่ทางผู้ใหญ่บ้านเกรงจะทำให้เสี่ยงเพิ่มขึ้นจึงขอเครื่องมือมาตรวจวัดไข้เองและให้รายงานผลทุกวันหลังตรวจทุกคน ผ่านทางไลน์ อย่างไรก็ตามนักศึกษาทั้ง18คนเป็นคนในพื้นที่อำเภอเมืองที่ไปทำงานที่เดียวกัน ผู้ใหญ่บ้านเห็นว่ามาด้วยกันแล้วก็ให้กักตัวอยู่ด้วยกันเลยญาตินักศึกษาเหล่านี้ก็เอาอาหารมาเสริมให้กับลูกหลานของตนก็ให้วางไว้ที่โต๊ะข้างนอก

นายองอาจ บุญกว้าง ลูกเขยผู้ใหญ่พรชัยตอบข้อซักถามผ่านทางโทรศัพท์  บอกว่า  เดินทางมาถึงเมื่อวันที่ 29  มิถุนายน  2564 และได้เข้ามกักตัวที่นาของพ่อตาพร้อมภรรยา มีความสบายตามอัตภาพ ความรู้สึกเหมือนเข้าค่ายลูกเสือ หาอาหารตามท้องนากิน วันนี้ทำเมนูลาบเป็ดเป็นอาหารเที่ยง สนุกดี ฝากบอกถึงคนอื่นหากเดินทางมาจากสถานที่เสี่ยงสูงให้กักตัวเหมือนพวกผม อย่าให้คนอื่นเดือดร้อน พ่อแม่ครอบครัวจะลำบาก นายองอาจบอก  จากการพูดคุยเพิ่มเติมทราบว่าทางอำเภอเข้ามาสอบถามแต่วันแรกแล้ว ทางวิทยาลัยของนักศึกษาก็เข้ามาตามดูและมอบเสบียงบางส่วนไว้ให้ อย่างไรก็ตามระยะเวลา14 วันก็นานพอสมควร คาดว่าคงต้องขอรับการสนับสนุนจากทาง อบต. อบจ.เป็นระยะ

โดย – สุรศักดิ์ เครือคำ