เมื่อวันที่15 มกราคม 2564 นพ.ธนรักษ์ ผลิพัฒน์ รองอธิบดีกรมควบคุมโรค โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กถึงเรื่องสถานการณ์โควิด-19 ในจังหวัดสมุทรสาคร ที่ฝากข้อบทความถึงคนที่เข้ามาบ่นวิจารณ์ ว่าคุณได้ชื่อเสียง ได้รับความสนใจจากโซเชียลแต่สิ่งเหล่านี้ไม่ได้ช่วยให้สถานการณ์ดีขึ้นแต่อย่างไร พร้อมยกย่องผู้คนที่เข้ามาช่วงเหลือเป็น"วีรบุรุษนิรนาม" ร่วมปราบโควิตสมุทรสาคร . อ่านข่าว-ศบค. เผยไทยติด"โควิด-19" เพิ่ม 188 ราย ทั่วโลกทะลุ 93 ล้านคน
ว่าน้ำเอยน้ำใจ ของใครให้มาในขณะที่ใครบางคนรอคอยว่าเมื่อไหร่สถานการณ์ในสมุทรสาครจะดีขึ้น
บางคนออกมาบ่น
บางคนออกมาวิจารณ์
บางคนออกมาขู่ สร้างภาพให้คนกลัว
บางคนออกมาตั้งคำถามว่าทำไมไม่ทำโน่นนี่นั่น
คนเหล่านี้บางคนได้รับชื่อเสียง
ได้รับความสนใจ
จากการที่ออกมาบ่น ออกมาวิจารณ์ ออกมาตั้งคำถาม
แต่สิ่งเหล่านี้ไม่ได้ทำให้สถานการณ์ดีขึ้นแต่อย่างไรแต่ก็มีบางคน
ที่ไม่รอ ไม่วิจารณ์ ไม่ตั้งคำถาม
เขาเหล่านั้นอาสาเข้ามาช่วย
เข้ามาเป็นมดงานภาคสนาม
เข้ามาเป็นแพทย์พยาบาลโรงพยาบาลสนาม
เข้ามาช่วยจัดการโรงพยาบาลสนาม
เข้ามาช่วยสอบสวนโรค
เข้ามาช่วยเก็บตัวอย่าง
เข้ามาช่วยบันทึกเหตุการณ์
เข้ามาเป็นล่ามช่วยแปลภาษา
เข้ามาช่วยเก็บข้อมูล
เข้ามาช่วยวิเคราะห์ข้อมูล
เข้ามาร่วมวางแผนกับคนในสนาม (ไม่ใช่มองมาจากหอคอย)
บ้างก็เข้ามาสนับสนุนอุปกรณ์การทำงาน
และอีกมากมาย
เข้ามาโดยไม่ต้องร้องขอเพื่อให้เราเหล่าคนทำงานในพื้นที่ทำงานง่ายขึ้น
เพื่อเข้ามาแบ่งเบาภาระให้คนทำงานในพื้นที่ ให้คนทำงานในพื้นที่ได้พักบ้าง
เพื่อให้สถานการณ์ดีขึ้น
เพื่อคนสมุทรสาคร
เพื่อคนไทยทุกคนเข้ามาทำงานไม่ได้สะดวกสบายหรอกครับ
เข้ามาก็ต้องปรับตัวให้เข้ากับระบบ
เข้ามาก็ต้องปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อม
เข้ามาก็มีความเสี่ยง
เข้ามาก็เหนื่อย
แต่ก็ยังเข้ามาคนเหล่านี้ล้วนไม่มีชื่อ
จบงานไปก็ไม่มีใครรู้จัก
เหล่านี้คือวีรบุรุษนิรนาม
เหล่านี้คือมดงานนิรนาม
เหล่านี้คือแรงใจ
เหล่านี้คือมิตร.