โดยสมาชิกผู้อยู่อาศัยบ้านเลขที่ 339 ขอยื่นข้อโต้แย้ง ดังนี้ ตามที่ท่านผู้อยู่อาศัยบ้านเลขที่ 335 ได้ร้องเรียนต่อคณะกรรมการหมู่บ้านฯ ว่า สมาชิกบ้านเลขที่ 339 ได้ทำการส่งเสียงดังนั้นไม่ป็นความจริงตามที่ถูกร้องเรียน เพราะตามที่ท่านร้องเรียนนั้นการส่งเสียงดัง เกิดจากการ เปิด-ปิด ประตูรถ การใช้อุปกรณ์ทำควาสะอาด เช่นเครื่องดูดฝุ่น การมีงานเลี้ยงโดยไม่มีการใช้เครื่องขยายเสียง หรือการนัดทานข้าวของญาติสนิท มิตรสหาย อันเกิดขึ้นเป็นครั้งคราวนั้น จากการร้องเรียนของท่านนั้น ทางฝ่ายผู้ถูกร้องเรียน
ไม่ได้นิ่งนอนใจแต่อย่างใด ได้ทำการจัดหาอุปกรณ์เพื่อวัดระดับเสียง ( SOUND LEVEL METER) และได้ทำการตรวจวัดระดับเสียงผลปรากฏว่าเสียงที่ดังที่สุดคือเสียงที่เกิดจกเครื่องบิน วัดระดับเสียงได้อยู่ประมาณ 70-75 dBA และจากเหตุการณ์ ดังกล่าวนี้ท่านได้อ้างว่า เสียงดังที่ก่อให้เกิดความเดือดร้อนรำคาญนั้น เป็นเสียงเกิดจาก การเปิด-ปิด ประตูรถ หรือจากเครื่องดูดฝุ่น เมื่อทำการวัดระดับเสียงได้อยู่ในระดับแค่ 70 dBA ซึ่งเป็นการวัดระดับเสียงใกล้กับแหล่งกำเนิดเสียง แต่ความเป็นจริงระดับความดังของเสียงที่ท่านได้ยิน นั้นต้องมีระดับเสียงต่ำกว่า 70 dBA อย่างแน่นอน เนื่องจากบ้านของท่านอยู่ห่างออกไปจากแหล่งกำเนิดเสียง ดังนั้นจากการร้องเรียนของท่านนั้นหามีเหตุผลอันสมควรไม่ เพราะขนาดเสียงของครื่องบินซึ่งมีการบินขึ้นบินลง ต่อวันไม่ต่ำกว่า 10 เที่ยวบินนั้น ท่านยังสามารถที่จะได้ยินได้โดยไม่ก่อให้เกิดความเดือดร้อนรำคาญรบกวนต่อความป็นอยู่ของท่าน แต่เสียงที่เกิดจากการ เปิด-ปิดประตูรถ เสียงจากเครื่องดูดฝุ่น ท่านกลับยื่นร้องเรียนต่อคณะกรรมการหมู่บ้านฯ ว่าเป็นการรบกวนต่อความเป็นอยู่สร้างความเดือนร้อนรำคาญ ซึ่งจะเห็นได้ว่าการส่งเสียงที่เกิดจากสมาชิกผู้อยู่อาศัยบ้านเลขที่ 339 นี้เป็นการใช้สิทธิในเคหสถานส่วนบุคคลมิได้เป็นการกระทำการละเมิดสิทธิของท่านแต่อย่างใด แต่ท่านกลับแสดงพฤติกรรมอันไม่เหมาะสม หรือแสดงพฤติกรรมต่างๆที่แสดงให้เห็นและเข้าใจได้ว่าเป็นการกระทำที่แสดงออกถึงความไม่พอใจ เช่น เมื่อท่านได้ยินเสียง การเปิด-ปิด ประตูรถ ท่านก็จะแสดงพฤติกรรมโดยการเคาะผนังกำแพง ตะโกนต่อว่าเสียงดัง ดังนั้นทางฝ่ายสมาชิกผู้ถูกร้องเรียนจึงขอชี้แจงมายังคณะกรรมการหมู่บ้านให้พิจราณาว่า พฤติกรรมที่ท่านแสดงออกมานั้น เป็นปฏิปักษ์ต่อการอยู่ร่วมกันของสมาชิกในหมู่บ้าน ก่อให้เกิดความไม่สงบเรียบร้อยต่อการอยู่ร่วมก้น ขัดกับหลักขนบธรรมเนียมประเพณีที่ว่า บ้านใกล้เรือนเคียงกันต้องอยู่อาศัยด้วยกันแบบหลักถ้อยทีถ้อยอาศัยซึ่งกันและกัน จึงเรียนมาเพื่อให้คณะกรรมการหมู่บ้านโปรดพิจารณา
