รศ.ดร.ดนัย กล่าวอีกว่าส่วนแนวคิดในการภาพเพื่อนำเสนอ นางละครนอก นักแสดงชายในอดีตสวมใส่ศิราภรณ์รูปแบบต่างๆนำเสนอผ่านนายแบบสีผิวต่างชนชาติ นำเสนอปัญหาขยะอาหารที่เกิดขึ้นกับทุกที่ทั่วโลก สวมใส่ผ้านุ่งและสไบโปร่งเสมือนความงดงามของสิ่งที่อยู่ภายในดังกระดูกที่เป็นวัสดุหลักในการสร้างสรรค์ผลงานในครั้งนี้
โดยในอนาคต อาจจะมีการจดสิทธิบัตร ในส่วนของขั้นตอนสัดสวน ของการทำ แต่จะไม่จดในเรื่องของการเผยแพร่ นำมาใช้แต่อย่างใด เนื่องจากต้องการจุดประกายให้ประชาชนทั่วไปมีความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ นำสิ่งของเราเหล่านี้มาพัฒนาเป็นสิ่งที่มีมูลค่าขึ้นได้ อีกทั้งจะมีการพัฒนาเรื่องการเก็บรักษาหรือต่ออายุของกระดูกให้ได้นานที่สุด เนื่องความคงทนต่อไป
