ดังนั้น เพื่อไม่ให้กระทบต่อแผนการฝึกอบรมและสามารถเปิดให้บริการเดินรถไฟฟ้าในโครงการระบบรถไฟชานเมือง (สายสีแดง) ช่วง บางซื่อ-รังสิต, บางซื่อ-ตลิ่งชัน ในปี 2564 เห็นสมควรให้เพิ่มพันธกิจให้ รฟฟท. เป็นผู้เดินรถและซ่อมบำรุง ตามมติคณะกรรมการนโยบายรัฐวิสาหกิจ (คนร.) เมื่อวันที่ 15 พ.ค. 62 ให้ รฟฟท. เป็นผู้เดินรถและซ่อมบำรุง เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อประเทศชาติและประชาชนต่อไป
นายสาวิทย์ย้ำด้วยว่า การบริหารเดินรถสายสีแดงนั้น ภาครัฐควรเปิดโอกาสให้บริษัท รถไฟฟ้า ร.ฟ.ท. จำกัด บริหารการเดินรถก่อน 5 ปี โดยในช่วงเวลาดังกล่าวหากยังเกิดขาดทุนอีกทั้งสหภาพฯ และบริษัท รถไฟฟ้า ร.ฟ.ท. จำกัด ก็พร้อมถอนตัวออกไป
นายสาวิทย์ กล่าวอีกว่า โครงการระบบรถไฟชานเมือง (สายสีแดง) ไม่ได้สิ้นสุดที่รังสิตเท่านั้น ในอนาคตยังต้องมีส่วนต่อขยายไปจากใจกลางเมืองประมาณ 200-300 กิโลเมตร (กม.) อีกทั้งเวลานี้ รฟท. ก็สร้างรถไฟทางคู่เชื่อมต่อไว้แล้ว ดังนั้นถ้าต้องสูญเสียโครงการรถไฟสีแดงให้กับเอกชน ก็ไม่รู้ว่า รฟท.จะยืนอยู่ตรงไหน ยืนยันว่า รฟท. ต้องเดินรถเอง ส่วนพื้นที่เชิงพาณิชย์สถานีรถไฟสีแดงตลอดสาย และสถานีกลางบางซื่อจะเป็นรูปแบบ PPP ก็ไม่ได้ขัดข้อง
ทั้งนี้ แม้ผลการศึกษาจะระบุว่า การ PPP ทำให้ รฟท. ไม่ต้องแบกหนี้สินอีก 9 หมื่นล้าน แต่สหภาพฯ มองว่าถ้าการเป็นหนี้สิน แต่เกิดประโยชน์กับประชาชน รัฐก็ควรต้องลงทุน เชื่อว่ายังสามารถนำไปหาผลประโยชน์ด้านอื่นๆ ทดแทนได้ ขณะนี้รัฐลงทุนโครงการไปทั้งหมดแล้ว ทั้งการก่อสร้าง และขบวนรถ ซึ่งการเปิด PPP มีเอกชนไม่กี่รายที่จะร่วมประมูล เพราะเวลานี้รถไฟฟ้าในกรุงเทพฯ มีเอกชนเพียง 2 รายที่เป็นผู้เดินรถ ได้แก่ บมจ.ทางด่วนและรถไฟฟ้ากรุงเทพ หรือบีอีเอ็ม และบมจ. ระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพ หรือบีทีเอส ดังนั้น จึงมีคำถามว่าทำไมรัฐไม่คิดจะเก็บรถไฟสายสีแดงไว้เดินรถเองบ้าง
