ไปอยู่อเมริกาได้ยังไง?
"แม่มารับ ตอน 9 -10 ขวบ นั่นคือเจอแม่ครั้งแรก ไม่นับตอน 2 ขวบเพราะจำไม่ได้ เขามารับผมไปอเมริกา พอบินไปเสร็จก็เริ่มเรียน อยู่ลอสแอนเจลิส ยุคนั้นป่าเถื่อนมากมีแก๊งสเตอร์บนถนนเยอะ ผมก็ค่อนข้างโตมาแบบเกเร อยู่กับคนจีน เวียดนาม เพราะถิ่นฐานที่ผมอยู่เหมือนในมิวสิกวิดีโอคนดำเลย ผมมีวิถีชีวิตที่ค่อนข้างไม่เหมือนคนอื่นเลย"แบดบอย?
"อย่าเรียกว่าแบดบอยเลย ผมไม่ใช่แบดบอย มันเป็นวิถีชีวิตของผม ผมต้องดิ้นรน แม่ผมไปอยู่อเมริกา แม่ก็ต้องทำงานเลี้ยงลูก 2 คน ถ้าแม่ไม่อยู่ในสังคมเดินสายดาร์กๆ หน่อย ผมก็ไม่มีข้าวกิน"
ทำมาหากินอะไร?
"ผมขายปืนตั้งแต่อายุ 12 เรื่องพวกนี้ที่อเมริกาเรื่องปกติมาก อยู่ที่นั่นเกือบ 10 ปี ผมกลับเมืองไทยตอนอายุ 16-17 แล้วก็กลับมาเรียนโรงเรียนนานาชาติ"
เหตุผลที่กลับเมืองไทย?
"ผมติดคุกอยู่ที่โน่น 6 เดือน เกี่ยวกับปืนนี่แหละ ผมจะไปยิงคน"
คุกเยาวชนในอเมริกา 6 เดือน?
"ใช่ แต่มาตรฐานก็เหมือนผู้ใหญ่ โดนขังวันละ 20 ชม. ก็ทำให้ผมไม่ยุ่งกับปืนอีกเลย เข็ด ตอนนั้นมันเด็ก เป็นความคึกคะนอง"
ยิงคนจริงมั้ย?
"ไม่พูดได้มั้ย ผมว่ามันเป็นอดีตไปแล้ว"
คิดว่าตัวเองเดินทางผิดมั้ย?
"มันเป็นวิถีชีวิต ไม่ได้เดินทางผิด ถ้าไปอยู่อเมริกามันต้องเป็นแบบนั้น ตอนผมไปอยู่อเมริกา ไม่ได้อยู่แบบคนร่ำรวยนะ อยู่แบบร้อยเมตรมีคนขายยาหมด นั่นคือยุคนั้น"
กลับมาเมืองไทยได้เจอพ่อมั้ย?
"ยังครับ ประเด็นคือผมมีตั๋ว ศาลเขาบอกว่านิกเดี๋ยวกลับไปต้องติดคุกบ้านนะ ต้องใส่ข้อเท้าปีนึง ห้ามออกนอกบ้านเกิน 100 เมตร หลังศาลตัดสินแล้ว แม่ผมไปร้องห่มร้องไห้กับศาล ผมถือว่าเป็นบุคคลอันตราย โดนคดีมาเหมือนรอพ้นโทษ ถ้ากลับไปเมืองไทยเขาถือว่าไม่มีปัญหา แต่หนึ่งปีต้องกลับมารายงานตัวนะวันที่ศาลปล่อย แม่ก็เลยจัดการเรื่องตั๋วส่งผมมาเมืองไทย ผมก็อยากรู้วาพ่อผมคือใคร สมัยก่อนเป็นวัยรุ่น ยังเป็นเยลโล่เพจเจส เจอพ่อปุ๊บ ก็โทรไปคุย เขาพูดภาษาไทย คุยกันแป๊บนึง ผมก็อยากรู้ทรงเขาว่ารวยเปล่า เผื่อหารายได้หน่อย (หัวเราะ) ผมก็โทรไปแต่ไม่กล้าเจอเขา ก็โทรบอกพี่ที่อเมริกา ว่าถ้านายกลับมาปีหน้า เราไปเจอเขากันมั้ย อยากเช็กหน่อยว่ะ ว่าอภิสิทธิ์ที่เราต้องได้รับมีอะไรบ้าง"
แล้วเจอพ่อมั้ย?
"พอพี่กลับมาก็ไปเจอพ่อครับ เขานัดไปเจอที่เพชรเกษมที่บ้านหลังใหญ่ แต่เจอแล้วฟีลมันไม่ได้ เจอแค่ครึ่งชม. ไม่รู้สึกผูกพัน แล้วรู้สึกว่าไม่เอาดีกว่า ไม่อยากมายุ่ง ชีวิตนี้ได้เห็นพ่อครั้งนึง ได้รู้จักหน้า แต่ทรงเขาดีนะ อารมณ์เหมือนขับฮาเล่ย์ ผมยาว แต่เขาไม่สักนะ"
ทุกวันนี้ยังคุยกันมั้ย?
"ผมเจอประมาณ 9-10 ครั้งในชีวิตผม ผมไปซื้อบ้านที่วังหิน แล้วทำบริษัทตรงนั้น ที่ผมไปซื้อเพราะผมเคยไปเยี่ยมอา และเขาอยู่ในหมู่บ้านนี้ ผมก็ไปซื้อบ้านตรงนี้ทำบริษัท ผมจะเจอเขาก็เวลาที่เขามาเยี่ยมน้องชาย เขาเดินผ่านก็แค่ทักทายกัน เท่านั้นเอง ผมก็ไม่ต้องการให้ใครดูแล ผมดูแลตัวเองได้ ผมเป็นลูกผู้ชาย"
จะเลี้ยงดูเขามั้ย?
"ไม่ เลี้ยงเพื่อ เปลืองตังค์ เลี้ยงผู้หญิงดีกว่า มันไม่ใช่ชีวิตผม เขาไม่ได้เลี้ยงผมมา ไม่จำเป็นต้องตอบแทนพระคุณ เอาตรงๆ นะ ผมไม่มโน ผมไม่ได้มองว่าโห พ่อแม่เกิดเรามาเป็นพระคุณที่ยิ่งใหญ่ ผมมองว่าสองคนเขามีเซ็กซ์กัน เขามีความสุขกัน วันหนึ่งเขาเกิดเรามา ถ้าเขาไม่ได้เลี้ยงดูเรา ผมก็มองว่าเขาก็แค่คนธรรมดาที่ไร้สมรรถภาพ ไร้ความรับผิดชอบ ผมไม่เคารพ นึกออกมั้ย แต่คนที่เลี้ยงเรามา ไม่ว่าหมา วัว หรือใครก็แล้วแต่ ผมมองว่านั่นคือพ่อแม่ที่แท้จริง"กลัวคนไทยจะรู้สึกว่านิกกี้ก้าวร้าวมั้ย?
"เขาไม่ได้ให้ตังค์ผมนี่ ผมแคร์ทำไม ชีวิตผมข้าวทุกจาน ผมหาซื้อกินของผมเอง ผมหาเงินเข้ากระเป๋าผม"
ไม่กลัวคนว่าเนรคุณ?
"เนรคุณอะไร เขาไม่ได้เลี้ยงผมมา ผมเลี้ยงแม่ผม ผมดูแลแม่ผม นั่นแหละคือคนที่ผมให้ค่า ผมดูแลซิสเตอร์ ที่เป็นแม่ชีที่เลี้ยงผมมา อันนั้นคือแม่ของผม ที่ผมให้ค่า ที่ผมต้องดูแลทุกอย่าง ยันค่าโทรศัพท์มือถือ"