เขาเสียชีวิตจนกลายเป็นตราบาปกับเราได้ยังไง ?
"เขาไปอยู่กับพี่สาว เขาไปเหมือนคนอกหัก ไปดื่มเหล้าดื่มเบียร์ เมาเกือบทุกวัน ส่งข้อความมาในโทรศัพท์ เมื่อก่อนไม่มีไลน์ไฮไฟว์ ก็ส่งข้อความมาว่าเรารักหมูนะ ความรักที่เรามีไม่สามารถหายไปไหนได้ แต่อยากให้รู้ว่าเรารักหมู เราก็อบกว่ายังยืนยันคำเดิมต่อให้บอกสักพันครั้งก็ไม่สามารถไปรักตอบแบบนั้นได้จริงๆ นะ ขอเก็บความรักที่มอบให้ไว้กับ_ูแล้วกัน ขอบคุณมากเพื่อน หนูไม่ได้รุนแรงอะไรเพราะเป็นเพื่อนรักกัน เรื่องราวดีๆ ในชีวิตมีมากกว่าที่จะทำอะไรแบบนั้น สุดท้ายเขาโทรมาก่อนบอกวาจะไปหาแม่ที่อ่างทอง เราก็บอกว่า_ึงเมานี่ นอนก่อนเลยค่อยไป จะขับรถไปทำไมค่ำแล้ว อันตราย นอนเถอะ เขาก็ร้องไห้บอกว่ารักหมูนะ เออ กูก็รัก_ึงแต่ยืนยันคำเดิมว่ารักแบบชู้สาวไม่ได้ เมาก็นอน พักผ่อนซะ เชื่อ_ู เขาก็ไม่นอน ก็เมาขับรถไปชนกับรถสิบล้อ เสียชีวิตคาที่"ความรู้สึกเลยค้างอยู่ ?
"ค้างอยู่ที่หนู แว๊บแรกที่ลุงเสริฐโทรบอก ช็อกมาก โก๊ะ ศาลเสียแล้วนะ หนูก็ห๊ะ เสียเมื่อไหร่ เมื่อวานยังคุยกับหนูอยู่เลย เขาบอกสามสี่ทุ่ม เราไม่กล้าบอกกับพ่อกับแม่เขา"
อยากบอกอะไร ?
"ถ้ารับรู้ ก็อยากบอกว่ายังรักเหมือนเดิม เป็นความรู้สึกดีๆ หลับตาแล้วเห็นภาพที่เราไปยิงนกตกปลา ทำอะไรด้วยกันตลอดเวลา แต่ก็ยืนยันคำเดิมว่าความรักที่เราให้ศาลเป็นความรักแบบเพื่อน เปลี่ยนแปลงไม่ได้ ป่านนี้น่าจะไปเกิดแล้วล่ะ เพราะพูดจากใจทุกครั้งที่ทำบุญ ไม่ว่าตักบาตร กฐิน ผ้าป่า บุญเล็กบุญน้อย หนูคิดถึงเขาก่อนพ่อแม่ด้วยซ้ำนะ อุทิศผลบุญให้เขาทุกครั้ง"
มีอีกหนึ่งความลับ ถูกปิดมานาน เปิดตัวลูกชาย น้องโอม?
"มันมีลูกเองไม่ได้ไง ก็เลยมีอันนี้โผล่มา คือคุณพ่อเขาคือผู้จัดการคนเก่าหนู พี่หมี่ไปมาไหนกับหนูตลอดเวลา เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นสองครั้งแล้ว หนูมีลูกสองคนแล้วนะ คนแรก 16 - 17 แล้ว หนูไม่ได้เป็นคนกระทำ (หัวเราะ) กระทำได้แต่กระทำแล้วมันไม่เกิด (หัวเราะ) พ่อเขาเป็นผู้จัดการหนู ไปรู้จักกับผู้หญิงคนนึงชื่อเปิ้ล เป็นน้องที่รู้จักนี่แหละ ตอนนั้นเปิ้ลก็เป็นสาวที่ไม่เคยมีลูก มามีซัมติงกัน แล้วเกิดตั้งครรภ์ขึ้นมา ทางฝั่งผู้หญิงก็บอกว่าไม่พร้อม เราก็ยังเครียดอยู่ ไม่พร้อมแล้วปล่อยให้มีได้ยังไง พี่หมี่ก็บอกว่าไม่อยากมีลูก เราก็บอกว่าไม่ได้ เด็กคนนี้เกิดมาอาจเป็นอภิชาติบุตร เป็นคนที่ดีก็ได้ หนูบอกว่าหนูขอเป็นลูก วันแรกที่แม่เขาคลอด หนูไปเซ็นรับรองบุตร พยาบาลงง หนูเป็นคนตั้งชื่อให้ด้วย ด.ช.อวยพร อ่อนละม้าย เหมือนพระเจ้าอวยพรมาให้ ส่งเขามาให้ พอวันเวลาผ่านไป โอมเริ่มโต เพิ่งมาแก้ทีหลังว่าการเซ็นรับรองบุตร ถ้าหนูเป็นอะไรไป ตามกฎหมายทุกอย่างจะเป็นของโอมหมด เราก็รู้สึกว่ามันไม่แฟร์กับแม่เรา ถ้าเราเป็นอะไรไป แม่เรากับญาติพี่น้องเรา ลูกหลานต้องได้ ก็เลยไปแก้เรียบร้อยหมดแล้ว ว่าหนูไม่ได้เป็นพ่อผู้ให้กำเนิด แต่ยังให้ใช้นามสกุลเหมือนเดิม"
โอมรู้ความจริงมั้ยพี่หมีคือพ่อ แม่เปิ้ลคือแม่ ?
โอม : "รู้ครับ ก็ยังเจออยู่ ก็เรียกพ่อแม่ปกติ แต่เรียกนี่ว่าป้าโจ๊ะ"
โกะตี๋ : "(หัวเราะ) จะให้เรียกป้าโก๊ะนั่นแหละ แต่พูดไม่ชัด เขาก็เรียกป้าโจ๊ะ13 แล้วก็ยังเรียกป้าโจ๊ะอยู่"
โอม : "เขาเป็นผู้มีพระคุณกับผมครับ ดูแลทุกอย่าง"
โก๊ะตี๋ : "ทุกอย่างอยากให้ลูกเรียนโรงเรียนที่ดี ด้วยความที่เราอยากมีลูก บางครั้งพ่อแม่เขาทะเลาะกัน ก็บอกว่าเป็นปัญหาพ่อแม่ ไม่ใช่ปัญหาของเราการแก้ปัญหาได้ดีที่สุดคือช่วยแบ่งเบาที่บ้าน หนูผูกพันกับโอมมากกว่าอันอัน (น้องโอม) หนูทนุถนอมโอมตั้งแต่เด็ก ทุกวันที่ 5 โอมจะเอาพวงมาลัยมาไหว้หนู หนูเลยรูสึกว่าถึงหนูไม่ได้ทำให้เขาเกิดมา ไม่ได้เป็นคนกระทำ แต่หนูเป็นคนทำให้เด็กคนนี้มีชีวิตอย่จนถึงวันนี้ (ร้องไห้) หนูก็เลยผูกพันกับเขา หนูจะบอกตลอดว่าครอบครัวมีปัญหา ไม่ใช่ตัวโอมมีปัญหา และหนูรักตัวโอมเพราะโอมเป็นเด็กดี โอมฟังหนู"
โอมมีอะไรอยากบอกป้าโจ๊ะ ?
โอม : "น้องรักป้าโจ๊ะนะครับ ขอให้ป้าโจ๊ะอายุยืน มีเงินทองไหลมาเทมา รักนะครับ"
โก๊ะตี๋ : "รักเหมือนเดิมนะ(กอดกัน) เป็นความผูกพันที่อธิบายไม่ได้ อยากจะบอกว่าเราเฝ้าดูพัฒนาการของเขา และคอยถามเขาตลอด สมมติในอนาคตโอมมีธงชาติไทยติดที่อก ในฐานะนักบาสเก็ตบอล หนูจะภูมิใจที่สุด ทุกสิ่งทุกอย่างที่เราบอกไปกับเด็กคนนี้มันส่งผล ป้าโจ๊ะไม่ได้หวังอะไรกับโอมเลย หวังว่าวันนึงจะเติบโตเป็นบุคลากรที่ดีของแผ่นดิน ดูแลครอบครัว แม่และน้องได้ นั่นคือที่สุดในชีวิต (ร้องไห้ตื้นตัน)"