หลักเกณฑ์ปกป้องอาจารย์ใหญ่...ซีอุยตกสำรวจ?

ข้อมูลสำคัญที่นักเรียนแพทย์รับรู้กันก็คือ การเก็บอาจารย์ใหญ่ไว้ทั้งร่าง ทำได้แค่ดูกายภาพภายนอกเท่านั้น เพราะเมื่อดองร่างไปนานๆ ฟอร์มาลีนเข้าไปอยู่ในร่าง เนื้อก็จะแข็ง เปลี่ยนเป็นสีดำ ไม่เน่า วิธีการเก็บรักษาก็จะทาน้ำมันเคลือบไว้ตามระยะเวลาที่กำหนด เหมือนเป็นมัมมี่ ซึ่งจะว่าไปแล้วไม่มีที่ไหนทำที่สำคัญคือ นักศึกษาทุกคนที่ได้เรียนรู้จากอาจารย์ใหญ่ ในระยะเวลาการเรียน ทุกคนไม่มีสิทธิ์ได้ทราบชื่อ หรือประวัติของจารย์ใหญ่ เพราะจะถูกปิดเป็นความลับ อาจมีบ้างบางครั้งที่จะรู้ว่าอาจารย์ใหญ่มีความผิดปกติที่อวัยวะใดเป็นพิเศษ เพื่อป้องกันการจำผิดในอนาคต


แต่โดยปกติแล้ว กระบวนการรับบริจาคเพื่อมาเป็นอาจารย์ใหญ่ต้องเป็นร่างกายที่สมบูรณ์ หากว่าเสียชีวิตด้วยโรคภัยไข้เจ็บ เช่นมะเร็ง หรือมีบาดแผลเช่นถูกยิง ประหารชีวิต ถูกแทง ร่างที่ได้มาจะไม่สมบูรณ์ และกระบวนการศึกษาจากอาจารย์ใหญ่นักศึกษาทุกคนจะรู้กันดีว่า ต้องกระทำกับอาจารย์ใหญ่ด้วยความเคารพ เพราะถือว่าเป็นผู้มีพระคุณ

ปัจจุบันกฎหมายระบุว่า ร่างกายของผู้ตายเป็นทรัพย์ของญาติ ที่เราเห็นตามพิพิธภัณฑ์ อย่างเช่น เด็กดอง แฝดสยามที่ถูกผ่าเก็บไว้ ก็เพราะญาติ หรือผู้ปกครองยินยอมให้เพื่อการศึกษา จะไม่มีรายละเอียดอื่นของร่างเลยจากหลักเกณฑ์เงื่อนไขต่างๆ ที่เล่ามา คุณผู้ชมคงพอวินิจฉัยได้แล้วว่า "ซีอุย แซ่อึ้ง" ถูกละเมิดสิทธิ์หรือไม่ หรือใครมีข้อมูลว่าเขายินยอม